برنامه موشکی ایران و جزئیات آن

30/10/1387 15:05

خوانندگان گرامی!

شما می توانید نظرات خود درباره این مقاله را برای ما ارسال کنید، بهترین و جالب ترین نظرات همه روزه در بخش نامه های شما منتشر می شوند.

برای نوشتن نظرات خود  اینجا کلیک کنید

محتوای مطالب منتشره می تواند مغایر با مواضع «ریا نووستی» باشد

استفاده از مطالب خبرگزاری «ریا نووستی» تنها با ذکر منبع مجاز است

در چارچوب سیاست مقامات ایرانی در تبدیل جمهوری اسلامی به ابرقدرت منطقه ای یکی از جایگاه های نخست به ارتقاء توان نظامی اختصاص داده شده است که درصدر آن موشک سازی قرار گرفته است. "فرهاد خسروخاور" مدیر علمی مرکز تحلیل و تحقیقات احتماعی مدرسه عالی پژوهش های اجتماعی (فرانسه) نیز این مسئله را تایید می کند. وی ادعا می کند که مقامات جمهوری اسلامی ایران در سیاست فنی-نظامی به دوجهت ارجحیت داده اند: تحقیقات هسته ای و برنامه موشکی. به این دو جهت بیش از طراحی و تولید تسلیحات عادی بها داده شده است.

سازمان صنایع هوا-فضای جمهوری اسلامی ایران به طراحی و تولید موشک های مختلف می پردازد. موسسه تسلیحات ضد تانک، ابزار دفاع ضد هوایی، تسلیحات موشکی نیروی دریایی، موشک های تاکتیکی و تاکتیکی-عملیاتی، ابزار ماهواره ای، تله متری، راداری و همچنین ابزار دقیق زیر مجموعه آن بشمار می روند.

نکته مهم نشان دهنده نقش ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در سیستم صنایع نظامی و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی آنست که موشک سازی و مهمترین سلاح تهاجمی ایران یعنی نیروهای موشکی، مدت زمان زیادی در ترکیب این سپاه و زیر نظر آن فعالیت می کرد. در حال حاضر نیروهای موشکی به طور مستقیم زیر نظر  فرماندهی کل قوا یا بعبارت دیگر رهبر انقلاب جمهوری اسلامی اداره می شوند.

یکی دیگری از جهات بخش موشکی ایران طراحی و تولید موشک های بالستیکی میانبرد است. تاکنون موشک های تاکتیکی و تاکتیکی -عملیاتی WS-1(تا 80 کیلومتر)، مدل های مختلف موشک "نازعات" (تا 150 کیلومتر)، CSS-8 (ام-7 تا 180 کیلومتر)، "زلزال" و همچنین مدل های مختلف- تا 300 کیلومتر) و دیگر نمونه های تجهیزات موشکی طراحی و تولید شده اند.

این موشک ها را نمی توان به موشک های منتقل کننده سلاح هسته ای تبدیل کرد اما تاثیر و کارایی آنها ممکن است در صورت لزوم در انهدام اهدافی در منطقه خلیج فارس و همچنین برای انهدام کشتی ها در آب های خلیج فارس پیش از هر چیز در منطقه تنگه هرمز مورد استفاده مقامات ایرانی قرار گیرد.

اما جهت اصلی صنایع موشکی ایران در حال حاضر خط تولید موشک های "شهاب" در امور کلی پژوهشی سازه های موشکی و کارهای سازه ای-تجربی است. "آنتونی کوردسمان" تحلیل گر آمریکایی در آخرین مقاله خود (IRANIAN WEAPONS OF MASS DESTRUCTION. Capabilities, Developments, and Strategic Uncertainties Anthony H. Cordesman, Center for Strategic & International Studies, October, 14, 2008.) مطالب جالبی در مورد اجرای برنامه "شهاب" توسط ایران منتشر کرده که ما در ادامه به کلیاتی از آن اشاره می کنیم.

موشک های هدایت شونده "ار -14 اِ" (بر اساس طبقه بندی ناتو - SCUD-B) که در زمان شوروی سابق طراحی شده بودند  و مدل های مدرنیزه شد شبیه آن (پیش از هر چیز توسط کره شمالی) در حال حاضر هنوز هم بعنوان اساس طراحی های فنی در زمینه موشک های بالستیکی به شمار می روند. اما "آ. آرباتوف" و "و. دوورکین" مولفان مقاله "حل نظامی برنامه هسته ای ایران: سناریوها و پیامدها" اشاره می کنند: تصور اینکه کشورهایی مانند کره شمالی و ایران توان در اختیار گرفتن موشک های را دارند که بر اساس فناوری های موشک های" SCUD" شوروی سابق  تولید شده باشند، اشتباه است. باید یادآوری نمود که در اواخر دهه 1950 در شوروی سابق موشک های میانبرد حامل کلاهک های هسته ای ساخته شد. اعتقاد داشتن به اینکه چنین فناوری هایی تا کنون برای دیگران غیر قابل دسترسی است یک گمراهی خطرناک است.

اما به هر ترتیب سکوی توسعه برنامه های موشکی ایران و فناوری های مربوط به آنها در مجموع SCUD های شوروی و "بچه" ها و "نوه" های آن در کره شمالی است. موشک های SCUD و نمونه های مشابه آن به طور گسترده ای در سالیان اخیر در جنگ "ایران-عراق" مورد استفاده قرار گرفتند.

بر اساس اطلاعات موجود ایران در سال 2006 از 300 تا 750 فروند موشک "شهاب-1" (SCUD-B) و "شهاب-2" (SCUD-С) برخوردار بوده است.

ایران اولین موشک های SCUD خود را بعد از آغاز جنگ عراق-ایران بدست آورد. بخش اندکی از آنها را از لیبی و در ادامه (بخش اعظم آنها) از کره شمالی دریافت نمود.

این مجموعه های موشکی در اختیار نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران قرار گرفتند. در ماه مارس سال 1985 ایرانی ها برای اولین بار اهداف عراقی را هدف حملات موشکی قرار دادند. شدیدترین موشکباران توسط SCUD ها طی 52 روز در سال 1988 انجام شد. این دوره را متعاقبا دوره "جنگ شهرها" نامیدند. در آن زمان ایران 77 فروند موشک SCUD به بغداد، موصل، کرکوک و تکریت شلیک کرد.

تاریخ مختصر بهره برداری ایران از موشک های شهاب-1:

سال 1985- ایران خرید موشک های "اسکاد-بی" را از لیبی برای استفاده در جنگ علیه عراق آغاز کرد. در حدود 20 فروند موشک و دو سکوی پرتاب سیار آن بر پایه خودرو "ماز-534 آر" خریداری شد.

سال 1986- لیبی به صادر کننده اصلی موشک های "اسکاد-بی" به ایران مبدل می شود. سوریه نیز صدور این موشک ها به ایران را آغاز می کند اما به تعداد محدود.

سال 1987- تلاش ایران برای راه اندازی تولید موشک های "اسکاد-بی" با ناکامی مواجه می شود. طی پنج سال بعد جمهوری اسلامی 200-300 فروند موشک "اسکاد-بی" و 6-12 سکوی پرتاب سیار  از کره شمالی خریداری کرد.

سال 1988- ایران بر اساس موشک های "اسکاد-بی" تولید موشک های داخلی "شهاب-1" را آغاز می کند اما به تعداد محدود.

سال 1988- ایران اولین پرتاب آزمایش موشک های بالستیکی "اسکاد-بی" با برد 320 کیلومتری و کلاهک 985 کیلوگرمی را انجام می دهد.

تدارک انجام این پرتاب با کمک کره شمالی و یا چین انجام شد.

23 جولای سال 1998- ایران اولین پرتاب آزمایشی "شهاب-3" را انجام می دهد. موشک در حدود 100 ثانیه در هوا پرواز کرد و بعد از آن منفجر شد.

معلوم نیست که انفجار موشک در اثر نقص فنی بود و یا آزمایش برای همین مدت زمانی پرواز در نظر گرفته شده بود.

15 جولای سال 2000- ایران اولین پرتاب موفقیت آمیز "شهاب-3" را انجام می دهد. بر روی این موشک موتور جدید تولید کره شمالی نصب شده بود.

تابستان سال 2001- ایران آغاز تولید موشک های "شهاب-3" را اعلام کرد.

7 جولای سال 2003- مراحل آزمایشی موشک "شهاب-3" به پایان می رسد. بر اساس برخی از اطلاعات کمپانی های چینی مانند Tai'an Foreign Trade General Corporation و China North Industries Corporation به ایرانی ها کمک کردند که برخی از نقص ها و کمبود ها را رفع کرده و دشوارهای فنی مراحل نهایی را پشت سر گذارند. در همین زمان مقامات ایرانی خبر توسعه تولید این نمونه موشک و ارائه آن به یگان های نظامی کشور را اطلاع دادند.

22 سپتامبر سال 2003- "شهاب-3" سوار بر سکوهای سیار در رژه نظامی تهران شرکت داده شد. در آن رژه اعلام شد که برد این موشک ها 1800 کیلومتر است.

اکتبر سال 2003- ایران اعلام کرد بدلیل آنکه برد این موشک های "شهاب-4" (2200-3000 کیلومتر) با واکنش منفی جامعه بین المللی مواجه خواهد شد و تنش جهانی تولید می کند برنامه تولید "شهاب-4" متوقف می شود.

اواخر سال 2003- بر اساس برخی از اطلاعات ایران توانست فقط تولید محدود "شهاب-3" را آغاز کند.

11 اوت سال 2004- کارشناسان ایرانی اندازه کلاهک "شهاب-3" را کاهش داده و سازه آن را برای ورود مطمئن تر به لایه های ضخیم اتمسفری آماده ساختند. به غیر از این موتور آن نیز مدرنیزه شد. از نظر کارشناسان این تغییرات بعلت  تلاش برای تولید موشکی بود که قادر به حمل کلاهک هسته ای باشد. به همین خاطر اغلب این گزینه را بعنوان "شهاب-3ام" یاد می کردند. حال کلاهک موشک ها اندازه کوچکتر و شکلی شبیه به قسمت نازک بطری به خود گرفت.

برتری این شکل کلاهک نسبت به فرم مخروطی از جمله در برنامه استفاده از کانتینرها برای انتقال مواد شیمایی و بیولوژیکی است. احتمال داده می شود که این گزینه از موشک ها با کلاهک هایی در حدود 700 کیلوگرم بردی در حدود 2000 کیلومتر داشته باشد. امکان وجود گزینه موشکی دیگری نیز هست: با تثبیت گر بزرگتر و طول کمتر، اما برد آن در اینصورت کمتر از 1500 کیلومتر خواهد بود.

31 مه سال 2005-"علی شمخانی" وزیر دفاع وقت ایران اعلام کرد که ایران با موفقیت موتور جدید موشک که با سوخت جامد کار می کند را آزمایش کرده است.

این موتور برد موشکی با کلاهک 700 کیلوگرمی را تا مسافت 1500-2000 کیلومتری تامین می کند. شمخانی گفت: استفاده از سوخت جامد مطمئن تر و باعث افزایش برد موشک می شود.

احتمالا موشک با این سوخت به صورت "شهاب-3 D" یاد شده  و خود موشک برخی اوقات به صورت IRIS نوشته می شود.

سپتامبر سال 2005- دو موشک جدید با کلاهک های تقریبا سه متری به شکل "گلوی بطری" آزمایش شدند. نظر کارشناسان در خصوص این مسئله بر یکدیگر منطبق نیست: برخی معتقدند که چنین شکلی برای کلاهک ها جهت انتقال ، انفجار در هوا و پاشیدن مواد شیمایی و بیولوژیکی تاثیر بیشتری دارد و عده ای هم تصور می کنند که برای کلاهک هسته ای چنین فرمی مناسب است. دو موشک "شهاب-3" با چنین کلاهک هایی در رژه نظامی تهران به نمایش گذاشته شدند.

16 فوریه سال 2006- احتمال می رود که ایران با موفقیت یک سری آزمایش موشکی را انجام داده باشد. چهار موشک از جمله یکی از گزینه های "شهاب-3" و موشک "شهاب-4" به ترتیب با برد 1300 و 2200 کیلومتری آزمایش شدند.

7 آپریل سال 2006- نشریه " The Telegraph لندن اطلاع داد که ایران موفق شد که کلاهک های مخروطی شکل "شهاب-3" را برای جاسازی سلاح هسته ای در آن متناسب کند. احتمالا "شهاب-3" برای آن مدرنیزه شد که کلاهک هسته ای مدل پاکستانی را حمل کند. بر اساس اطلاعات تایید نشده ایران به طرح های پاکستانی در این زمینه دسترسی یافته است.

23 نوامبر سال 2006- ایران موشک "شهاب-3" را برای مانورهای عمده نظامی در اوائل نوامبر مورد استفاده قرار داد. احتمالا از مدل "شهاب-3" با برد 1900 کیلومتری استفاده شد که بر اساس گزارشات منتشره از سوی ایران به کلاهک های خوشه ای مجهز شده بود.

سپتامبر سال 2006- گزارش تایید نشده ای منتشر شده که بر اساس آن ایران بیش از 30 موشک "شهاب-3" و 10 سکوی پرتاب سیار در اختیار دارد (Robin Hughes, "Long-Range Ambitions", Jane.s Defense Weekly, September 13, 2006, pp. 22-27).

8-10 جولای سال 2008- رسانه های گروهی ایرانی از یک سری آزمایش موشکی در چارچوب رزمایش بزرگ "پیامبر اعظم-3" خبر می دهند. موشک های "شهاب-3 " با کلاهک های یک تنی به برد 2000 کیلومتری با موفقیت پرتاب شدند.

اخیرا گزارشات ضد و نقیضی درباره توسعه و اجرای برنامه موشکی "شهاب" به گوش می رسد. در سال 2004 سازمان مجاهدین خلق ادعا نمود که در ایران موشک های شهاب با برد 2400 کیلومتری تولید شده است. تهران رسما وجود موشک هایی با برد بیش از 2000 کیلومتر را تکذیب می کند. این مطلب را یکی از اعضای هیئت ایرانی در سازمان ملل متحد اعلام کرد.

اما در همان سال 2004 گزارشی منتشر شد مبنی بر اینکه در چارچوب برنامه "شهاب" ایران موشک "شهاب-3بی" تولید کرده که برد آن 2500 کیلومتر است. بر اساس اطلاعات موجود موتورهای مراحل اول و دوم این موشک با سوخت جامد کار می کنند. اما کلاهک آن 800 کیلوگرم است که 500 کیلوگرم نسبت به مدل استاندارد "شهاب-3" کمتر شده است.

بر اساس گزارش دیگری سوخت جامد جدید که برای "شهاب-3" درنظر گرفته شده است یکی از نمونه های آزمایشی بوده و محصول نهایی محسوب نمی شود.

در هر صورت پیشرفت طراحان ایران به سوی توسعه فناوری های موتور موشک هایی که با سوخت جامد کار می کنند، قابل توجه است. همانطور که پیش از این گفته شد در چارچوب توسعه برنامه "شهاب" با چنین موتورهایی یک گزینه "خطی" دیگر از موشک "شهاب-3" تولید شد که نام "شهاب-3 دی" یا " IRIS" به خود گرفت.

به اعتقاد برخی از ناظران چنین شتابی در توسعه فناوری های سوخت جامد می تواند به ایران کمک کند تا از طریق تولید موشک هایی که توان حمل ماهواره ها را به مدار داشته باشند، به فضا دست یابد.

چنین فناوری ایران را در مسیر تولید موفقیت آمیز موشک های بالستیک برد متوسط (تا 5500 کیلومتر) و حتی موشک های قاره پیمای بالستیکی با برد نامحدود قرار خواهد داد. برای حل این مسئله در جمهوری اسلامی امور مربوط به "شهاب-5" و "شهاب-6" در دست اقدام است.

26 ژانویه سال 2007- ایران اطلاع داد که این کشور با موفقیت یکی از موشک های خود را به ابزار انتقال ماهواره به مدار تبدیل کرده  است (Stratfor, Iran: The potential for a satellite launch, January 29, 2007).

این خبر از سوی دیگر منابع مستقل تایید نشد اما اگر به مسئله استفاده از موشک های IRIS بعنوان یکی از مراحل موشک های ماهواره بر چند مرحله ای توجه کنیم، این گزینه به ذهن خطور می کند: شهاب-3 "( No Dong) با سوخت مایع بعنوان مرحله اول؛ IRIS با سوخت جامد بعنوان مرحله دوم و بعد هم کلاهک که می تواند ماهواره باشد و یا کلاهک نظامی (که ضمنا می تواند موتوری با سوخت جامد داشته باشد که این سیستم را کلا سه مرحله ای می کند).

به غیر از این موشک IRIS بعنوان عضو شتاب دهنده با موتور خود که با سوخت جامد کار می کند می تواند به مرحله سوم  موشک کره شمالی Taep О-dong-1 تبدیل شود.

تنها یک چیز روشن است: موشک شهاب-3 دی" (یا گزینه IRIS) نمی تواند به طور مستقل ماهواره ای را در فضا قرار دهد اما یکی از گزینه های آن  می تواند بخشی از طرح موشک های میانبرد بالستیک در چارچوب پروژه های "شهاب-5" و "شهاب-6" باشد.

به احتمال قوی در طرح فضایی (ایران) پروژه پاکستانی Ghadr شرکت داده شده است. ناگفته نماند که هیچیک از پرتاب های "موشک شهاب-3 دی" ضبط تصویری نشده اما همه معتقدند که این موشک در اجرای برنامه فضایی جمهوری اسلامی نقش دارد.

حال به روزنگار پرتاب های آزمایشی نمونه های "شهاب-3" و IRIS نگاهی می اندازیم:

11 جولای سال 1998-  اولین پرتاب. موشک 100 ثانیه بعد از پرتاب منفجر شد.

15 جولای سال 2000- پرتاب موفق. موشک 850 کیلومتر را طی کرد.

21 سپتامبر سال 2000- پرواز آزمایشی ناموفق. موشک عملا بلافاصله بعد از پرتاب منفجر شد. بعد از آن یک منبع آگاه ایرانی ادعا کرد که موشک مذکور دو مرحله ای با سوخت جامد بود.

23 مه سال 2002- پرتاب موفق آزمایشی.

جولای سال 2002- پرتاب ناموفق. موشک آنطور که باید عمل نکرد.

ژوئن سال 2003-  بعد از یک پرتاب موفق ایران اعلام کرد که این آخرین آزمایش پیش از استقرار این موشک ها محسوب می شود.

11 اوت سال 2004- پرواز موفق "شهاب-3 ام". این موشک حامل کلاهکی جدید بود.

20 اکتبر سال 2004- یک پرتاب موفق آمیز دیگر موشک "شهاب-3 ام". ایران ادعا کرد که برد این موشک مدرنیزه شده 2000 کیلومتر بود.

25 فوریه سال 2007- پرتاب "شهاب-3 آ" به مدار پایین. تاکنون جزئیات این آزمایش روشن نشده است. احتمالا این آزمایش در چارچوب تلاش های ایران برای پرتاب ماهواره به مدار پایین زمین انجام شده است.

فوریه سال 2008 - ایران با موفقیت موشک "کاوشگر1" را امتحان می کند. همزمان مرکز فضایی ملی که در فاصله 60 کیلومتری از جنوب شرقی شهر سمنان تاسیس شده تحت آزمایش قرار می گیرد. "کاوشگر1" گزینه موشک های بالستیکی میانبرد یک مرحله ای "شهاب-3" -"شهاب-3 بی" با کلاهکی شبیه "گلوی بطری" است.

امروز روشن شده که ایران کاملا توان بهره برداری و توسعه فناوری های موشکی در خصوص افزایش برد پروازی و کلاهک های آن را دارد. در چارچوب برنامه "شهاب" این موشک ها عنوان "شهاب-4" ، "شهاب-5" و "شهاب-6" به خود گرفتند. بر اساس گزارشات سپتامبر سال 2006 هیچکدام از نمونه های موشکی یاد شده تولید نشده و ماهیت دقیق برنامه بهره برداری از این نمونه های محرمانه مانده است.

برخی از کارشناسان معتقدند که "شهاب-4" بردی در حدود 2200-2800 کیلومتر دارد. آنها ادعا می کنند که سازه "شهاب-4" بر اساس " No Dong-2" کره شمالی، یا موشک سه مرحله ای " Taep-o-dong-1" ، یا " SS-N-6" روسی و یا حتی بر مبنای برخی از ماهیت های فنی به موشک های "اس اس-4" و "اس اس -5" روسی شباهت دارد. در هر حال این موشک به سیستم مدرن دیجیتالی هدایت و هدفگیری مجهز شده که با مدل "اس اس-4" شوروی سابق تفاوت های فاحشی داشته که به اعتقاد کارشناسان فناوری های آن زمانی توسط کره شمالی به ایران منتقل شده است.

بر اساس برخی از ارزیابی کارشناسان "شهاب-4" دارای مشخصات فنی ذیل است: طول:25 متر، قطر:1,3 متر، وزن استارت: 22 هزار کیلوگرم، نیروی پرتاب آن تقریبا برابر 26 هزار کلوگرم و زمان کار موتور آن -293 ثانیه است.

اطلاعات تهران درباره برنامه "شهاب-4" ضد و نقیض است. همانطور که قبلا اشاره شد در اکتبر سال 2003 ایران ادعا کرد که این کشور برنامه "شهاب-4" خود را متوقف می سازد که دلیل این امر واکنش شدید جامعه بین المللی به برد این موشک هاست که در حدود 2200-3000 کیلومتر اعلام شده است.

ناظران تاکید می کنند که ایران ممکن است به خاطر امکان دشواری هایی در اوضاع جهانی در تصمیم خود در خصوص "شهاب-4" تجدید نظر کرده باشد. اما بعد از آن اعلام شده که موشک شهاب-4" می تواند بعنوان موشک ماهواره بر مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس برخی از اطلاعات تایید نشده از منابعی در شورای ملی مقاومت ایران " NCRI"(اپوزیسیون جمهوری اسلامی) ایران برای اولین بار موشک "شهاب-4" را روز 17 اوت سال 2004 پرتاب کرده است.

ماه مه سال 2005- "علی شمخانی" وزیر دفاع وقت ایران از  تولید و تکامل موفقیت آمیز "موتور دوبل" (twin engine) خبر داد. برداشت ناظران از این موتور موشکی دومرحله ای است که در هر مرحله موتور جداگانه ای که با سوخت جامد کار می کند، قرار دارد.

اطلاعات اولیه در مورد اینکه این نمونه مدرنیزه شده "شهاب-3" است تکذیب شد. اما منابع ایرانی در مورد ادعای خود در خصوص موتور جدید توضیحی ندادند به همین خاطر در حال حاضر به سختی می توان گفت که این موتور در کل تولید شده و یا در "شهاب-4" و یا "شهاب-5" مورد استفاده قرار گرفته یا خیر.

"مصطفی محمد نجار" وزیر دفاع ایران طی یکی از مصاحبه های مطبوعاتی خود در سال 2006 اعلام کرد که طراحان ایران در "مرحله تحقیقاتی، اتمام و ساخت "شهاب-4" " قرار دارند.

بر اساس گزارش رسانه های گروهی آلمانی، ایران با موفقیت اجرای برنامه "شهاب-4" را پیش می برد. در ماه فوریه سال 2006 خبرگزاری آلمان گزارش داد که نیروهای جاسوسی خارجی ادعا می کند که روز 17 ژانویه سال 2006 ایران با موفقیت موشک "شهاب-4" را با برد 2200 کیلومتر آزمایش کرده است.

چند روز بعد فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران خبر این پرتاب های آزمایشی را از طریق تلویزیون اعلام کرد. به غیر از این بنا بر برخی از گزارشات موجود آزمایش این موشک بعد از جدا شدن موفقیت آمیز کلاهک از آن متوقف شده است.

در سال 2008 رسانه های گروهی جهان خبر دو پرتاب موشکی زیر مداری ایران را منتشر نمودند. روز 4 فوریه آزمایش موشک "کاوشگر-1" انجام شد. روز 26 نوامبر نیز رسانه های گروهی جهان خبری منتشر کردند مبنی بر آنکه ایران پرتاب موشک "کاوشگر-2" را به فضا انجام داده است. بر اساس این گزارشات هر دو موشک  به ارتفاع 200-250 کیلومتری رسیده و 40 دقیقه بعد کلاهک های آنها با کمک چتر به زمین بازگشتند. اما برخی از کارشناسان معتقدند که ایرانی ها توانستند که ماکت ماهواره ای را به مدار نزدیک زمین برسانند. بعبارت دیگر این ماهواره بدون تجهیزات ویژه بوده و فقط قادر به  انتقال سیگنال های رادیویی به زمین است.

2 دسامبر سال 2008- "محمد ابراهیمی" معاون مدیر سازمان هوا-فضای ایران اعلام کرد: به زودی ما قصد داریم که حیواناتی را با موشک های "کاوشگر-3" و "کاوشگر-4" به فضا پرتاب کنیم. این مسئله راه را برای پروازهای سرنشین دار همواره خواهد کرد.

بر اساس برخی از گزارشات موجود احتمال داده می شود که این موشک ها مدل مدرنیزه شده "شهاب-3 S " ( ممکن است که اندکس S به معنای satellite باشد) هستند اگرچه امکان دارد در اینجا از موشک "شهاب-4" نیز استفاده شده باشد. اما به احتمال قوی شهاب-3 S " همان موشکی است که در پروازهای 4 فوریه و 26 نوامبر سال جاری تحت عنوان "کاوشگر-1" و "کاوشگر-2" به سوی مدار نزدیک پرواز کرده است.

بر اساس گزارش نیروهای جاسوسی اسراییلی ایران تلاش برای تولد "شهاب-5" و "شهاب-6" با برد به ترتیب 3000 و 5000 کیلومتر را رها نکرده است.

برخی از کارشناسان نظامی معتقدند که "شهاب-5" در اصل موشکی بالدار است که برد آن 3000 کیلومتر بوده و در چارچوب برنامه موشکی "شهاب" ایجاد شده اما وجه مشترک زیادی با کلیه "شهاب ها" و یا "تام هاوک" های آمریکایی ندارد. بر اساس دیگر اطلاعات "شهاب-5" مدل تکمیل شده "شهاب-4" است.

پروژه موشکی "شهاب-5" (مدل غیر بالدار) و "شهاب-6" بر اساس موشک های Taep О-dong-2 کره شمالی می باشند.

مشابه ایرانی احتمالا سه مرحله ای خواهد بود. ضمنا موتور مراحل اول و دوم باید با سوخت مایع و موتور مرحله سوم با سوخت جامد کار خواهد کرد.

بدون تردید اگر ایران بتواند موشک "شهاب-6" را تولید کند به جمع کشورهایی وارد خواهد شد که دارای موشک های بالستیکی قاره پیما هستند و این امر موجب می شود که جمهوری اسلامی ایران به یک ابرقدرت موشکی مبدل گردد.

اما باید تاکید کرد که هم رسانه های گروهی اسراییل و هم منابع رسمی این کشور اغلب در تلاش های ایران در جهت ایجاد توان موشکی-هسته ای و هم در توانایی های جمهوری اسلامی در روند اجرای برنامه های مذکور مبالغه می کنند. از یک سوی نگرانی اسراییل کاملا قابل درک است و از سوی دیگر این مسئله مانع ارزیابی عینی اوضاع شده و آنرا به مخاطره می اندازد.

به غیر از این خود مقامات ایرانی تلاش می کند که پشت ابر تبلیغات پیشرفت های موشکی-هسته ای خود را بزرگتر جلوه دهند و یا برعکس آنها را در هاله ای از ابهام قرار دهند.

به همین خاطر امروز به دشواری می توان گفت که "شهاب-5" (هم نمونه عادی و هم نمونه بالدار آن) و "شهاب-6" آزمایش و تولید شده اند چرا که تا کنون اطلاعات مستند اندکی درباره طرح "شهاب-5" و کمتر از آن در باره "شهاب-6" وجود دارد.

این اطلاعات بر اساس مقایسه موشک های Taep.o-dong-2 کره شمالی تنظیم شده اند: موشک معمولی غیر بالدار "شهاب-5" موشکی سه مرحله ای است که دارای شش موتور است: مرحله اول چهارموتور، و هر کدام از مراحل بعد یک موتور؛ طول- 32 متر؛ قطر-2,2 متر؛ وزن پرتاب- 80-85 تن؛ برد پرتاب بین 4000 تا 4300 کیلومتر؛ وزن کلاهک ها از 700 تا 1000 کیلوگرم، توان موتورهای رانشی تقریبا در حدود 31260 کیلوگرم و مرحله فعال پروازی (زمان کار موتورها) 330 ثانیه است.

تحلیلگران احتمال می دهند که "شهاب-6" موشکی دو یا سه مرحله ای است که موتورهای آن با سوخت مایع و جامد کار می کنند. در موشک "شهاب-6" اکثرا از همان سیستم هایی استفاده شده که در موشک های "شهاب-5" غیر بالدار. اما کاهش وزن موشک و کلاهک های آن باعث افزایش برد آن تقریبا تا 6000  کیلومتر شده است. به اعتقاد کارشناسان موشک "شهاب-6" برای آن در نظر گرفته شده که یک کلاهک منولیتی (یک پارچه) به وزن احتمالی 500-1000 کیلوگرمی را حمل کند.

اما بر اساس برخی از اطلاعات موجود موشک "شهاب-6" دارای انحراف احتمالی مدور محسوس بوده که در اثر آن دقت آن در زمینه انهدام اهداف دقیق کم بوده و به همین خاطر بهترین مورد استفاده "شهاب-6" می تواند در مساحت های بزرگ پیش از هر چیز در مناطق مسکونی باشد.

این مسئله اجازه می دهد که به جرات بگوییم که "شهاب-6" سلاحی جهت تحریک سیاسی است و نه دارای ابعاد نظامی.

اگرچه برنامه "شهاب" به احتمال قوی اولویت صنایع موشک سازی ایران محسوب می شود اما در خارج از چارچوب آن امور مربوط به تجهیز کشور به موشک های دیگر نیز انجام می شود. بعنوان مثال "اوزی روبین" کارشناس موشکی اسراییل ادعا می کند که ایران 18 سکوی سیار "بی ام 25" از کره شمالی خریداری کرده است (با مدل آتشبارهای موشکی روسی اشتباه نشود) این مجموعه موشکی به دو صورت تولید می شوند با برد 2500 و 3500 کیلومتری (اما دیگر منابع تایید کننده این مسئله وجود ندارد).

به غیر از این اوزی روبین معتقد است که ایرانی های از طریق قاچاق چند فروند موشکی بالدار Kh-55 شوروی سابق را از اوکراین خریداری کردند که وارد تسلیحات ارتش جمهوری اسلامی نشده اما به احتمال قوی بعنوان پایه ای برای کپی برداری و شبیه سازی نمونه های داخلی مورد استفاده قرار گرفته است. اینجا باید تاکید کرد که ایران این موشک را از اوکراین رسما خریداری کرده است (این کار کییف با واکنش منفی واشنگتن مواجه شد). موشک های Kh-55 توسط ایرانی ها بعنوان موشک هدف و همچنین هواپیماهای بدون سرنشین مافوق صوت مورد استفاده قرار می گیرد.

بدین ترتیب در حال حاضر ایران به موشک هایی با برد تا 2000-2300 کیلومتر و توان واقعی برای ایجاد موشک های حامل (ماهواره بر) که بتواند شعاع تا 6 هزار کیلومتر را تحت پوشش قرار دهد، دست یافته است. اما در همین جا چند سئوال بوجود می آید.

سئوال اول: در مورد ضریب اطمینان موشک های موجود. براساس تجارب نظامی شوروی و روسیه تا پذیرش موشک ها در ارتش، آنها باید راه طولانی آزمایشات مختلف فنی را در شرایط گوناگون طی کنند. چرخه آزمایشات ممکن است سال ها به طول انجامد و هر سال بین 10-15 آزمایش انجام می شود. بر اساس آنچه که ما پیش از این ذکر کردیم مدل های مختلف موشک های ایرانی در معرض چنین آزمایشاتی قرار نگرفتند. این نشان می دهد که ضریب اطمینان موشک های جمهوری اسلامی نمی تواند پاسخگوی امنیت استفاده از آنها باشد و بدون تردید احتمال وقوع پیامدهای فاجعه آمیز در صورت استفاده ازآنها در جریان عملیات نظامی بسیار زیاد است.

سئوال دوم: درباره برد واقعی اعلام شده موشک ها. نمونه های مختلف شهاب بر اساس اطلاعات ایران دارای برد بیش از 1500 کیلومتر هستند. اما این مشخصات فنی چگونه آزمایش شده اند؟ یادآوری می کنیم که حد فاصل میان دورترین نقطع در شمال غرب و جنوب شرق ایران کمی بیش از 2000 کیلومتر است. با فرض این مسئله که میدان های تیر موشکی در کنار مرزها واقع نشده اند می توان درک کرد که ایران امکان آن را ندارد که به طور کامل پرتاب های موشکی را در چنین فاصله ای بدون تهدید نقض حریم مرزی کشورهای همسایه انجام دهد.

اخیرا گزارشاتی بر اساس تصاویر ماهواره جاسوسی QuickBird منتشر شد. به گفته کارشناسان انستیتوی پلی تکنیک ماساچوست و کارگروه Science, Technology and Global Security که زیر نظر همین انستیتو مشغول کار هستند، دراین تصاویر ساختمان های مونتاژ- آزمایش و تاسیسات خدمات رسانی فنی به موشکهای بالستیکی دور برد ثبت شده اند. یک سری تاسیسات واقع در 230 کیلومتری جنوب غربی تهران بعبارت دیگر در مرکز کشور واقع شده اند. یک میدان تیر اصلی دیگر  نیروهای موشکی ایران نیز در نزدیک اصفهان واقع شده است (بعبارت دیگر این هم در مرکز ایران است).

به غیر از این سند دیگری وجود ندارد دال بر اینکه حکومت ایران رسما خبر مسدود سازی آب های تنگه هرمز و یا اقیانوس هند را به خاطر پرتاب موشکی در این محوطه اعلام کرده باشد. اگرچه اینجا باید تاکید کرد که طی چندسال اخیر در جریان مانورهای بی شمار نیروی دریایی ایران، مقامات جمهوری اسلامی بخش های معینی از آب های تنگه هرمز و دریای عربی را مسدود ساخته بودند. به احتمال قوی این مسئله برای پرتاب های موشکی انجام شده است. ضمنا این مسئله را باید در نظر گرفت که مساحت محوطه مسدود شده سال به سال کاهش یافته است. این مسئله می تواند نشان دهنده آن باشد که دقت پرتاب های موشکی افزایش و منحنی پرتاب آن کاهش یافته است.

از سوی دیگر حداکثر برد را می توان از راه محاسبات ریاضی در جریان پرتاب های آموزشی با سوخت "ناسوخته" انجام داد که در نتیجه انحراف سوخت رسانی به موتور در زمان معینی از مسیر پروازی صورت می گیرد. اما به هر حال این فقط می تواند اطلاعات حدودی باشند. بدون آزمایشات در مقیاس گسترده و پرتاب های متعدد نمی توان از آمادگی برای انجام پرتاب های موفق صحبت نمود.

از مطالب که در بالا گفتیم می تواند این نتیجه را گرفت که برغم همه دشواری ها و کمبودها، پتانسیل موشک سازی در ایران بالاست. ضمنا تهران با موفقیت گام به گام این پتانسیل را به توان واقعی نظامی مبدل می سازد.

موشک سازان ایران در پرونده خود نمونه های گوناگون سیستم های موشکی آتی را دارند که نه امروز، اما تا پنج-هفت سال آینده می توانند پایه واقعی برای ایجاد موشک های بالستیکی مدرن میانبرد (از لحاظ توان به موشکی های قاره پیمای بالستیکی نزدیک هستند) ایجاد کند و سپس دست بکار موشک های قاره پیما شود. فقط یک جمله کافی است که پرتاب ماهواره به مدار گامی بسیار مهم در جهت ایجاد موشک های استراتژیکی است.

اماهمه اینها مربوط به آینده است. اگر بین توان امروزی و دورنمای آن بخواهیم مقایسه  ای انجام دهیم باید بگوییم که امروز نیروهای مسلح ایران به موشک های اندکی مجهز هستند (اگرچه بسیار زیرکانه). بعنوان مثال مرکز فرماندهی موشکی  که به طور مستقیم تحت فرماندهی کل قوا یعنی رهبر انقلاب اسلامی ایران اداره می شود از پنج گردان موشکی تشکیل شده است: دو گردان موشک های"شهاب-3 دی" و "شهاب-3 ام" (برد تا 1300 کیلومتر) با 32 سکو؛ دو گردان عملیاتی-تاکتیکی مجهز به "شهاب-1" (برد از 285 تا 330 کیلومتر) و "شهاب-2 (برد پرتاب از 500 تا 700 کیلومتر)با 64 سکوی پرتاب و یک گردان موشک های تاکتیکی. نکته قابل توجه آنست که کلیه نیروهای موشکی سیار هستند. بعبارت دیگر در بخش اعظم خاک جمهوری اسلامی از شمال غرب، غرب و جنوب غرب، از کردستان (ایران) تا تنگه هرمز مناطق استقرار پایگاه های فنی با انبارهایی سوختی و سوخت های موشکی و زیرساخت ها و سیستم های توسعه یافته ارتباطاتی میان آنها برپا شده است.

مجموعه های موشکی که در کشیک نظامی قرار دارند دائما میان مناطق در حال حرکت هستند و محل استقرار خود را تغییر می دهند. این سکوهای سیار به شکل ماشین های باری معمولی استتار شده و همچنین دو تا سه دستگاه خودرو دیگر هر کدام حامل دو موشک آنها را همراهی می کنند. بعبارت دیگر مهمات هر کدام از این سکوهای سیار پنج موشک است. موشک هایی که با سوخت مایع کار می کنند در نزدیک خودروهای سوختگیری حرکت می کنند.

لازم است که تاکید شود که طراحان و مهندسین موشک ساز ایرانی توانسته اند به موفقیت های بزرگی در مدرنیزاسیون موشک های تاکتیکی -عملیاتی "فتح -110" (برد موثر آنها 210 کیلومتر است) دست یابند. آنها این موشک کلاس "زمین-زمین" را برای استارت از سکوهای مجموعه های موشکی مدل "اس-75" روسی متحول ساخته اند.

به غیر از نیروهای موشکی که تحت فرمان مستقیم فرماندهی کل قوای ایران عمل می کنند واحد های موشکی دیگری در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی نیز وجود دارد که در ارتش(شش گردان) و در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (هشت گردان) مستقر شده اند

بدین ترتیب کوتاه ترین تحلیل از اوضاع در صنایع موشک سازی ایران و در نیروهای موشکی این کشور نشاندهنده آنست که تهران توانسته که زرادخانه متنوع و گسترده ای تاکتیکی، موشک های تاکتیکی-عملیاتی و از همه مهمتر موشک های بالستیکی میانبرد را تشکیل دهد.

امروزه موشک های ایرانی به مقامات لشکری - سیاسی کشور اجازه می دهند که منطقه خاور نزدیک و میانه از جمله اسراییل و همچنین کشورهای آسیای میانه را تحت کنترل خود در آورند. در ضمن نیروهای موشکی ایران تهدیدی معین برای نیروهای مسلح آمریکا و متفقین آنها در عراق و افغانستان محسوب می شوند. بعلاوه آنها قادر به کنترل نه تنها پایگاه های نظامی منطقه، بلکه مراکز صنعتی و پیش از هر چیز زیرساخت های نفت و گازی هستند.

ظرفیت صنایع موشک سازی در ایران به اندازه کافی بالاست. پرتاب های موشکی به مدار نزدیک زمین و امکان در مدار قرار دادن دستگاه های کوچک مانند ماکت ماهواره ها گواه آنست. کاملا احتمال دارد که با چنین روندی جمهوری اسلامی ایران در زمینه صنایع موشکی طی پنج-ده سال آینده بتواند ابتدا صاحب موشک های بالستیکی میانبرد شوند که از لحاظ امکانات شبیه به موشک های قاره پیمای بالستیکی باشند و سپس به خود این موشک های قاره پیمای بالستیکی دست یابند.

در حال حاضر توانن نیروهای موشکی ایران به کلاهک های معمولی محدود شده اما ایجاد پایه های قوی در طرح های علمی-عملی و سازه ای-آموزشی در صنایع موشک سازی (در وحله اول طرح "شهاب") به ایران اجازه می دهد که در آینده نزدیک دو برنامه یعنی هسته ای و موشکی را با یکدیگر مرتبط ساخته و وظیفه اصلی یعنی تبدیل ایران به ابرقدرت موشکی-هسته ای را به تحقق برساند.

"و. ساژین"، "انستیتوی خاور نزدیک"، خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه، 30 دی ماه

نخستین زن چهار ستارۀ ارتش آمریکا

به قلم : ویدا سامعی

تاریخ انتشار مقاله 15/11/2008 به روز شده 15/11/2008 15:52 TU

آن دان وودی، که عضو خانواده ایست با چند نسل تجربۀ نظامی، روز پنج شنبه به مقام ژنرال چهار ستاره ارتقاء یافت. وی نخستین زن نظامی آمریکایی است که پس از سی و سه سال خدمت در ارتش، به این درجۀ نظامی نائل می شود. وی چهارمین ستارۀ ژنرالی خود را در مراسمی با حضور رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا و ژنرال پترائوس، فرماندۀ عملیات نظامی در افغانستان و عراق  دریافت کرد.

آن دان وودی که حتی رسیدن به مقام ژنرالی را در رویا هم نمی دید، می گوید که هرگز تصور نمی کرده است که به ژنرالی با چهار ستاره تبدیل شود. " هیچ کس به اندازۀ  خود من غافلگیر نشده است، البته بجز همسرم، می دانید که همیشه می گویند در پشت سر یک زن موفق، یک مرد متعجب وجود دارد".

سخنگوی ارتش آمریکا گوشزد می کند که اهمیت دریافت این درجه بسیار بالاست چرا که تنها یازده ژنرال چهار ستاره در ارتش این کشور وجود دارد و از میان یک میلیون و هفتصد هزار سرباز نیروی زمینی آمریکا، چهارده درصد آنان زن هستند.

آن دونووی، ستارۀ چهارم ژنرالی خود را از دستان همسرش که بازنشستۀ نیروی هوایی ارتش آمریکاست، دریافت کرده است.

پدر، پدر بزرگ و پدر پدر بزرگ آن دان ووی، همگی از  فارغ التحصیلان دانشگاه نظامی وست پوینت، یکی از مدارس نظامی بسیار معتبر آمریکا بودند. خواهر وی خلبان هلیکوپتردر ارتش آمریکاست و خواهر زادۀ او یک هواپیمای جنگی در افغانستان راهدایت می کند. ژنرال جرج کاسی، رئیس امور اداری ارتش آمریکا می گوید:" از زمان جنگ های استقلال، در هر جنگی که آمریکا شرکت داشته است، یک دان ووی هم حاضر بوده است

جدول زمانی آمریکا

رویداد های برجسته در تاریخ آمریکا

( جدول زمانی از نشریه وزارت امور خارجه ایالات متحده، چکيده ای از اطلاعات در باره نقشه ایالات متحده آمریکا، گرفته شده است.)

12 اکتبر، 1492- وارد شدن کریستوفر کلمبوس از اسپانیا به جزیره سن السالوادوردر باهاما. از او به عنوان کاشف آمریکا یاد می شود.

1607- ایجاد اولین مستعمره دائم انگلیسی در جیمزتاون ویرجینیا توسط مستعمره نشینان .

1620- ایجاد حکومتی با خواست اکثریت در مستعمره پلیموت توسط قرارداد میفلاور در ماساچوست.

1636 – تاسیس هاروارد، اولین کالج آمریکایی در کمبریج ماساچوست.

1754 – آغاز جنگ هفت ساله میان فرانسه و انگلیس ( که به نام جنگ فرانسه و سرخ پوستان نیز شناخته می شود.) فرانسه در پایان جنگ ، کانادا ، گریت لیکس و منطقه بالایی میسیسیپی ولی را به انگلیس واگذار کرد.

19 آوریل، 1776- شلیک اولین گلوله های جنگ آمریکا برای استقلال از انگلیس در لکزینگتون ماساچوست.

4 ژوئیه 1776 – امضا اعلامیه استقلال توسط نمایندگان 13 مستعمره آمریکا به همراه "احترام شایسته آن برای عقاید انسان ها".

19 اکتبر 1781 – تسلیم شدن ارتش انگلیس در یورک تاون ، ویرجینیا.

3 سپتامبر 1783 – امضا تعهد نامه پاریس توسط انگلیس و آمریکا و به رسمیت شناخته شدن استقلال آمریکا. این کشور جدید از کانادا در سمت جنوب تا فلوریدا و در غرب از اقیانوس آتلانتیک تا رودخانه میسیسیپی ادامه داشت.

25 مه 1787 – برگزاری کنوانسیون قانون اساسی در فلوریدا برای تجدیدنظر قانون کنفدراسیون در فیلادلفیا .این قرارداد میان ایالت هایی بسته شد که در آن زمان حکمرانی این کشور تازه استقلال یافته را برعهده داشتند. قانون اساسی جدید توسط نمایندگان در 17 سپتامبر پذیرفته شد.
30 آوریل 1789 – انتخاب جورج واشنگتن به عنوان اولین رئیس جمهوری آمریکا.

1791 – اضافه کردن 10 متمم (لایحه حقوق)، به منظور حمایت از حقوق شخصی افراد، به قانون اساسی آمریکا.

1796 – اعلام سخنرانی خداحافظی پرزیدنت جورج واشنگتن که او در آن نسبت به " ائتلاف های سیاسی دست و پاگیر " هشدار داده بود.

1803 – دفاع دیوان عالی از حق خود برای اعلام مغایرت قوانین با قانون اساسی در پرونده ماربری و مدیسون .

آوریل 1803 – اتمام مذاکرات برای خرید اراضی لوئیزیانا میان آمریکا و فرانسه در زمان ریاست جمهوری توماس جفرسون . این خرید مساحت ارضی آمریکا را دوبرابر کرد.

14 -1812 – جنگ میان آمریکا و بریتانیا در سال 1812. انگلیس با به آتش کشاندن کنگره آمریکا و کاخ سفید در آگوست 1814 باعث تحریک تعداد زیادی از مردم امریکا برای خدمت در ارتش و کمک به متوقف ساختن تجاوز انگلیس شد. عمو سام با تبدیل شدن به نماد آمریکا ،به تصویری برای برانگیخته کردن احساسات مردم آمریکا بر علیه انگلیس تبدیل شد.

1818 - توافق آمریکا و انگلیس بر سر تعیین مرزهای فاقد استحکامات میان آمریکا و کانادا.

1820- تصویب مصالحه میسوری توسط کنگره. مین به عنوان ایالتی مستقل به جمع ایالات متحده آمریکا پیوست. برده داری در میسوری آزاد ولی در غرب رودخانه میسیسیپی و شمال 360 و عرض جغرافیایی 30 ممنوع بود.

1823 – تاکید نظریه مونرو بر مخالفت علیه استعمار جمهوری های آمریکا توسط کشورهای اروپایی .

1846 – آغاز جنگ مکزیک میان آمریکا و مکزیک. معاهده ای که در سال 1848 به جنگ پایان بخشید ، مساحت گسترده ای از اراضی از تگزاس به سمت غرب تا اقیانوس آتلانتیک و به سمت شمال تا ارگون را به آمریکا واگذار کرد.

1857 – صدور حکم "درد اسکات" توسط دیوان عالی آمریکا مبنی بر عدم توانایی کنگره برای اعلام ممنوعیت برده داری در مناطق محتلف و یا به رسمیت شناختن حق شهروندی برای بردگان.

1860 –انتخاب آبراهام لینکلن به عنوان شانزدهمین رئیس جمهور آمریکا.

20 دسامبر 1860 – جدایی کارولینای جنوبی به همراه 5 ایالت جنوبی دیگر از ایالات متحده آمریکا در واکنش به انتخاب لینکلن که با گسترش برده داری به دیگر اراضی غربی مخالفت کرده بود. این 6 ایالت جنوبی ایالات کنفدرات آمریکا را تشکیل داده که با پیوستن 5 ایالت دیگر به آنان تعداد ایالات هم پیمان به 11 رسید.

12 آوریل 1861 - شلیک اولین گلوله های جنگ های داخلی آمریکا در فورت سامتر ، یکی از پایگاه های نظامی امریکا در ایالت کارولینای جنوبی بر سر مسئله حق ایالات جنوبی برای جدایی از ایالات متحده آمریکا. فرمان اولین سانسور رسمی دولت آمریکا توسط پرزیدنت لینکلن صادر شد و فعالیت های مبارزاتی شدیدی توسط ایالت های شمالی و جنوبی به راه انداخته شد.

1 ژانویه 1863 – صدور اعلامیه آزادی از برده داری توسط پرزیدنت لینکلن و اعطای آزادی به بردگان در اراضی عضو ایالات کنفدرات.

9 آوریل 1865 – پایان جنگ های داخلی با تسلیم شدن ژنرال رابرت ای لی از ایالات هم پیمان جنوبی در برابر ژنرال اولیسی اس. گرنت ، فرمانده نیروهای متحد در ناحیه آپاماتوکس در ویرجینیا.

1867 – خریداری اراضی آلاسکا از روسیه.

1882- آغاز برگزاری نشستی با خبرنگاران برای تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی توسط پرزیدنت گروور کلیولند .

1896 – حمایت دیوان عالی از قانونی بودن تبعیض نژادی بر اساس نظریه "مجزا اما برابر" پرونده پلسی در برابر فرگوسن .

1898 - اعلام آغاز جنگ آمریکا و اسپانیا در آوریل و خاتمه آن در آگوست. عهدنامه صلح که در ماه دسامبر توسط اسپانیا به امضا رسید استقلال کوبا را تضمین و فیلیپین، پورتو ریکو و گوام را به آمریکا واگذار کرد. با معرفی شدن روزنامه ها به عنوان روزنامه نگاری عوام پسند مقاله های تکان دهنده در صفحات اول روزنامه ها مصدومان ارتش را به خوانندگان عادی روزنامه ها تبدیل کرد.

نوامبر 1906 – بازدید پرزیدنت تئودور روزولت از مراحل ساخت کانال پاناما ناحیه کولون پاناما سیتی که اولین دیدار خارجی روسای جمهور آمریکا به شمار می رود.

1908 – آغاز دوره تولید انبوه توسط هنری فورد با تولید ماشین های کارآمد و کم هزینه که آمریکا را "موتوریزه" کرد.

1914 – ساخت کانال پاناما توسط آمریکا در آمریکای مرکزی، افتتاح آن و امکان جابجایی کشتی ها میان اقیانوس های آتلانتیک و آرام بدون دور زدن آمریکای جنوبی.

6 آوریل 1917 – وارد شدن آمریکا به جنگ جهانی اول با اعلام جنگ پس از نقض بی طرفی آمریکا توسط آلمان .

11 نوامبر 1918 - پایان جنگ جهانی اول به وسیله آتش بس در یازدهمین ماه، یازدهمین روز و یازدهمین ساعت.

1920 – اضافه شدن نوزدهمین اصلاحیه به قانون اساسی برای تضمین حق رای زنان. اولین پخش شبکه رادیویی در سراسر آمریکا توسط ان.بی.سی ( کمپانی پخش ملی)

1933 – افتتاح برنامه " اصلاحات جدید" توسط فرانکلین دی روزولت، به منظور تامین کار برای بیکاران، افزایش هزینه های زراعی و تثبیت بانک ها برای کاهش رکود اقتصادی در آمریکا. ایجاد برنامه های هنری فدرال برای ارائه حمایت های دولتی به فعالیت های هنری ( هنرمندان هنرهای تجسمی، هنرمندان تئاتر، موزیسین ها و نویسندگان ) ارائه شده در سازمان پیشرفت آثار ( دبلیو. پی. ای)

1935 – تصویب قانون امنیت اجتماعی توسط کنگره

7 دسامبر 1941 – حمله ژاپن به ناوگان دریایی آمریکا در پرل هاربر هاوایی (روزی که رسوایی آن برای همیشه باقی خواهد ماند) و تحریک آمریکا به وارد شدن در جنگ جهانی دوم.

7 می 1945 – تسلیم آلمان و پایان جنگ در اروپا و ادامه درگیری های نظامی در منطقه پاسیفیک. ژاپن با تسلیم شدن در 2 سپتامبر به جنگ در اقیانوس آرام خاتمه بخشید.

5 ژوئن 1947 – درخواست کمک برای بهبود اقتصاد اروپای جنگ زده توسط جورج سی مارشال وزیر امور خارجه آمریکا در جشن پایان تحصیلی دانشگاه هاروارد. کنگره در طول 4 سال بعد، 13 میلیارددلار کمک مالی برای طرح مارشال ( برنامه بازسازی اروپا) را به تصویب رساند. پرزیدنت ترومن قانون کمک های خارجی را برای ارائه این برنامه امضا کرد.

4 آوریل 1949 – تشکیل پیمان آتلانتیک شمالی ( ناتو) توسط آمریکا، کانادا و 10 کشور اروپای غربی برای ارائه کمک های نظامی دوجانبه در صورت مورد حمله قرار گرفتن هر یک از کشورهای عضو.

27 ژوئن 1950 – اعزام نیروی نظامی و کمک های دیگر نظامی توسط آمریکا و دیگر کشورهای سازمان ملل برای دفاع از جمهوری کره ( کره جنوبی) علیه حمله جمهموری دموکراتیک خلق کره ( کره شمالی) به این کشور.

21 ژوییه 1953 – امضا فرمان آتش بس برای پایان بخشیدن به جنگ در کره پس از مذاکرات یک ساله.

1954 – حکم دیوان عالی مبنی بر مغایر قانون اساسی بودن تبعیض نژادی در مدارس دولتی ( پرونده براون در برابر هیئت آموزش)

1955 – موافقت آمریکا برای کمک به آموزش ارتش ویتنام جنوبی ، آغازگر تعهد بیست ساله آمریکا برای اعزام نیروهای نظامی و منابع مورد نیاز برای درگیری ویتنام.

دسامبر 1955 – خودداری رزا پارکس از نشستن در قسمت عقب اتوبوس در مونتگومری ، آلاباما که آغازگر تحریم یک ساله اتوبوس ها به رهبری مارتین لوتر کینگ جونیور در اعتراض به تبعیض نژادی در اتوبوس های شهری بود. در 23 دسامبر 1956، دیوان عالی آمریکا دستور به لغو تبعیض نژادی در سیستم حمل و نقل اتوبوس ها داد . پیشرفت های مشابهی نیز در شهرهای جنوبی به دست آمد.

نوامبر 1956 – تثبیت کارآیی رادیو صدای آمریکا ( وی. او. ای) و رادیو اروپای آزاد در ارائه پیغام های سنجیده به مجارستانی های اسیر در مورد رویدادهای این کشور به وسیله انقلاب مجارستان .

25 ژوئیه – 4 سپتامبر 1959 – برگزاری نمایشگاه ملی آمریکا در پارک سوکولنیکی مسکو . وقوع مباحثه پشت پرده مشهور میان نیکسون معاون رئیس جمهور و خروشچف نخست وزیر شوروی در یکی از مدلهای خانه های آمریکایی نمایشگاه، زمانی که نیکسون از آمریکا در برابر اظهارات توهین آمیز نخست وزیر شوروی دفاع کرد.

5 می 1961 – اولین پرواز فضایی هدایت شده توسط انسان به وسیله فضانورد آلن بی شپرد جونیور .

20 فوریه 1962 – چرخش موفقیت آمیز بدور مدار زمین توسط جان اچ گلن جونیور اولین فضانورد آمریکایی .

اکتبر 1962 – خارج کردن سلاح های تهاجمی روسیه از کوبا پس از هشدار پرزیدنت جان اف کندی با این مضمون که هر گونه حمله از کوبا به کشورهای نیمکره غربی به اقدام متقابل از سوی آمریکا منجر خواهد شد.

2 ژوئیه 1964 – امضا قانون حقوق مدنی توسط پرزیدنت جانسون و تحریم اعمال تبعیض در مکان های عمومی بر اساس نژاد و رنگ.

1965 – توسعه قوانین اجتماعی در زمینه آموزش، مراقبت های بهداشتی برای سالمندان، مسکن و بازسازی بافت شهری و کمک های فدرال به فعالیت های هنری. کنگره هم چنین با تصویب لایحه حق رای، قانون حقوق مدنی سال 1964 را تکمیل کرد.

ژانویه 1968 – به تصرف در آمدن کشتی جمع آوری اطلاعان پوئبلو یو.اس.اس توسط نیروهای کره شمالی .

20 ژوئیه 1969 – فرود نیل آرمسترانگ و ادوین آلدرین فضانوردان آپولو 11 بر روی ماه (گام کوچکی برای بشریت ؟ )، واقعه ای که از فاصله 400 هزار کیلومتری زمین پخش تلویزیونی شد.

فوریه 1972 – مسافرت پرزیدنت ریچارد نیکسون به پکن جهت ملاقات با رهبران جمهوری خلق چین . او در ماه می با رهبران شوروی در مسکو ملاقات کرد. او اولین رئیس جمهور آمریکا بود که در دوران ریاست جمهوری از هر دو کشور بازدید کرد.

9 اوت 1974 – استعفای پرزیدنت نیکسون از ریاست جمهوری در شروع مخفی سازی جریان واترگیت. او اولین رئیس جمهوری است که استعفا داده است. جرالد آر فورد ، معاون رئیس جمهور جانشین او شد.

11-19 ژوئیه 1975 – متصل شدن دو فضاپیمای سویوز شوروی و آپولوی آمریکا به یکدیگر در فضا.
11 سپتامبر 1978 – خاتمه نشست سران خاورمیانه به حمایت آمریکا در کمپ دیوید با توافق مناخم بگین نخست وزیر اسرائیل و انور سادات از مصر در مورد چارچوبی برای عهدنامه صلح.

1 ژانویه 1979 – برقراری روابط سیاسی کامل میان آمریکا و جمهوری خلق چین

4 نوامبر 1979 – اشغال سفارت آمریکا در تهران توسط شبه نظامیان ایرانی و به اسارت گرفتن 68 نفرو تقاضای بازگشت شاه که برای درمان پزشکی از ایران خارج شده بود به ایران. با خودداری این تقاضا توسط پرزیدنت کارتر، شبه نظامیان 13 نفر از زنان و سیاه پوستان را آزاد کرده و به دنبال آن تحریم هایی برای ایران در نظر گرفته شد.

20 ژانویه 1981 –آزاد شدن گروگان های آمریکایی در تهران دقایقی پس از ادای سوگند توسط پرزیدنت رونالد ریگان به عنوان رئیس جمهور آمریکا .
1981 – انتخاب سندرا دی اوکانر به عنوان اولین قاضی زن دیوان عالی

8 دسامبر 1987 – امضای عهدنامه ای توسط پرزیدنت ریگان و میخائیل گورباچف رئیس جمهور شوروی برای از بین بردن تمامی سلاح های هسته ای با برد کوتاه و متوسط در نشستی در واشنگتن دی سی.

17 ژانویه 1991 – آغاز جنگ خلیج فارس با حمله هوایی نیروهای آمریکایی علیه تسهیلات کنترلی و فرماندهی عراق در پاسخ به حمله عراق به کویت. پس از 43 روز حمله زمینی و هوایی کویت آزاد شد و عراق آتش بس را پذیرفت.

8 دسامبر 1993 – امضا عهدنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی ( نفتا) توسط پرزیدنت بیل کلینتون برای روابط تجاری آزاد میان آمریکا، کانادا و مکزیک.

7 نوامبر 2000 – خاتمه یافتن یکی از نزدیک ترین رقابت های ریاست جمهوری آمریکا با رای دیوان عالی با انتخاب جورج دبلیو بوش به عنوان چهل و سومین رئیس جمهور.

11 سپتامبر 2001 – ربودن هواپیماهای خطوط مسافربری آمریکا توسط تروریست ها و برخورد آن با برج های دوقلوی مرکز تجارت جهانی در نیویورک و پنتاگون در واشنگتن دی سی و کشته شدن بیش از 3000 نفر.

مارس 2003 – آغاز حمله نظامی در عراق توسط پرزیدنت بوش با حمایت یکپارچه کنگره. در 3 آوریل تفنگداران دریایی آمریکا با عبور از رود دجله به بغداد نزدیک تر شدند.

دسامبر 2003 – دستگیر شدن صدام حسین، دیکتاتور عراقی توسط نیروهای نظامی آمریکا در مخفیگاهی در زیرزمین در جنوب شرقی تکریت . او در سال 2006 اعدام شد.

ژوئیه 2005 – انتخاب جان جی رابرتس توسط پرزیدنت بوش به جای سندرا دی اوکانر قاضی دیوان عالی. با مرگ ویلیام رن کوئیست رئیس دیوان عالی کشور در 3 سپتامبر همان سال، پرزیدنت بوش قاضی رابرتس را به عنوان رئیس دیوان عالی کشور برگزید.


اوت 2005 – وقوع طوفان کاترینا در خلیج مکزیک و تخلیه خانه های نیو اورلیان و ساحل رودخانه می سیسیپی توسط هزاران تن از ساکنان سواحل خلیج مکزیک که یکی از بزرگترین موارد تخلیه خانه ها در تاریخ آمریکا به شمار می رود.
ژانویه 2007 – نانسی پلوسی نماینده کنگره، به عنوان اولین زن به ریاست مجلس نمایندگان در کنگره صد و دهم انتخاب شد.

فن آوری نانو هرچند نوید بخش است ولی سئوالاتی را مطرح می کند

برنامه های تلویزیونی جنبه های اخلاقی و ایمنی صنعت جدید را بررسی می کنند

نوشته پل لویتان
عضو هیئت تحریریه America.gov

واشنگتن – در سال 2007، بیش از 60 میلیارد دلار از کالاهائی که به کمک فن آوری نانو تولید شدند – قطعاتی در اندازه های میکروسکوپی – به فروش رفته است. بر اساس برآوردها، این میزان ممکن است تا سال 2014 به 2.6 تریلیون دلار افزایش یابد. رشد سریع فن آوری نانو، اهمیت ملاحظات اخلاقی و ایمنی ناشی از این فن آوری جدید را مطرح کرده است.

سناتور ران وایدن ، سخنران اصلی مراسم 2 آوریل در مرکز بین المللی وودرو ویلسون برای دانش پژوه هان در واشنگتن گفت "هنوز در کشور سعی می کنند بفهمند واقعاً فن آوری نانو چیست."

مرکز توجه گردهمآئی پیش نمایش فیلم سه قسمتی تلویزیونی فن آوری نانو به نام "قدرت قطعات ریز " بود که قرار است در ماه آوریل از تلویزیون عمومی ایالات متحده پخش گردد. رویداد مرکز ویلسون بخشی از برنامه مخصوص هفته نانو در سال 2008 بود. این مراسم به مدت یک هفته با تمرکز بر پیشرفت های فن آوری نانو و سوالاتی در ارتباط با کاربرد آن که تا کنون به آن پاسخ داده نشده است، برگزار می گردد.

دانشمندان به فن آوری نانو- ساختن قطعات میکروسکپی و یا حتی در اندازه مولکولی – از قابلیت کمک به تولید دارو، حفاظت از محیط زیست، انرژی و اکتشافات فضائی برخوردار است.

در آینده، "میکروب های" مکانیکی که به داخل ارگان های زنده تزریق می شود، ممکن است قادر به مبارزه با باکتری ها و ویروس های بیماری زا، از بین بردن سلول های سرطان زا، و یا جایگزین دارو شوند. روبات های میکروسکپی ممکن است قادر به ترمیم و یا حتی تولید قطعات پیچیده و یا خارج ساختن مواد آسیب رسان ازمحیط زیست باشند.
نگاه کنید به این تارنما.

اما فیلم "قدرت قطعات ریز" با استفاده از چندین وضعیت فرضی که توسط روزنامه نگار، گزارشگر تلویزیونی و نویسنده معروف، جان هاکنبری مطرح گردیده است، نگرانی های بالقوه اخلاقی و ایمنی استفاده از فن آوری نانو را بررسی می کند.

در بخشی از این فیلم، دو پسر مردی مسن که تنها زندگی می کند ولی اغلب گم می شود، در نظر دارند با استفاده از فن آوری نانو،– قطعه ای را که قادر به تشخیص مکان وی با استفاده از سیستم جهانی مکان یابی (GPS) است در بدن وی نصب نمایند، اما ناچار با سئوال معروف اورول در مورد حق زندگی خصوصی پدر خود، مواجه هستند.

در بخش دیگر فیلم، شهردار یک شهر تصمیم می گیرد از فن آوری نانو برای پاکسازی یک منبع آلودگی خطرناک که مخزن آب آشامیدنی شهر را تهدید می کند، استفاده کند. علیرغم منافع آشکار این کار، دستورالعمل این کار ناشناخته است و سئوالات تردید آوری در باره اثرات استفاده از فن آوری نانو در این پاکسازی که می تواند بر محیط زیست بر جا گذارد، مطرح می شود.

یک مثال از مواد ابداعی که اثرات زیان باری بر انسان گذارده، پنبه نسوز است. ماده معدنی مقاوم به آتش و حرارت که مورد استفاده کلی، به خصوص در اوایل و اواسط قرن بیستم در ساختمان سازی و تولیدات صنعتی قرار گرفت. سال ها بعد، دانشمندان تشخیص دادند که تماس طولانی با پنبه نسوز ممکن است سرطان زا باشد شود. ادامه استفاده از این ماده ممنوع شد و برنامه های پر هزینه ای برای خارج نمودن این ماده از محیط زندگی به اجرا در آمد.

شرکت کنندگان در رویداد مرکز ویلسون توافق داشتند که آزمایش و مناظرات عمومی برای اطمینان از این مطلب که فن آوری نانو تبدیل به "پنبه نسوز جدیدی" نخواهد شد، ضروری است.

به گفته وایدن: "نکته مهم درباره این قبیل برنامه های تلویزیونی این است که به ما شانس نشان دادن این مطلب در رسانه ها را می دهد که بالاترین الویت دولت، در این زمینه، حفظ ایمنی مردم و مصرف کنندگان است."

فیلم "قدرت قطعات ریز" مشترکاً توسط دو موسسه از ایالات متحده، وزارت انرژی و بنیاد ملی علوم و یک گروه از سازمان های همکار غیر دولتی تولید شده است.

برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
http://powerofsmall.org/ و http://www.nisenet.org/nanodays

جدیدترین ابزار اینترنتی برای كنترل بیماری های مسری در حال ظهور

بنیاد گوگل به عرصه تجاری تشخیص ژنتیك دیجیتال وارد می شود

نویسنده: شریل پلرین
عضو هیئت تحریریه

آتلانتا – در عصر بیماری های كشنده ای مانند ایدز/ HIV و بیماری های در حال ظهور، مانند آنفولانزای مرغی حاد، و سل مقاوم در برابر چندین دارو، زیر نظر داشتن بیماری ها برای تشخیص سریع و واكنش در مقابل آن ها، بسیار مهم است.

تا اوایل دهه 1990، چنین نظارتی، شامل جمع آوری و تجزیه و تحلیل اصولی اطلاعات، بیشتر در برگیرنده ثبت و نگهداری اطلاعات بصورت دستی و گزارش كردن رسمی شیوع بیماری ها به سازمان بهداشت جهانی (WHO) توسط وزارت خانه های بهداشت كشورهای عضو بود.

امروزه شمار فزاینده ای از سازمان های مبتنی بر اینترنت، از طریق دریافت اطلاعات از مشتركان یا جمع آوری آن از طریق ارتباط رایانه ای از وسایل الكترونیك، گروه های گفتگو و پایگاه های تارنمای اینترنتی دیگر به صورت 24 ساعته، و ارسال هشدار از طریق پست الکترونیکی، به زیر نظر گرفتن بیماری های مسری در حال ظهور كمك می كنند.

بنا بر اطلاعیه منتشر شده در پایگاه تارنمای سازمان بهداشت جهانی ، اكنون بیش از 60 درصد گزارش های اولیه آن در مورد شیوع بیماری ها از منابع غیر رسمی نشأت می گیرند.

حتی Google.org، كه ارگان نیكوكاری محبوب ترین موتور جستجوی دنیا است، اجرای پروژه ای را به نام "پیش بینی و جلوگیری " آغاز نموده كه، طبق اطلاعیه منتشر شده توسط گوگل، توسط یك دانشمند بیماری های مسری به نام دكتر لری بریلیانت هدایت می شود و هدف آن "استفاده از اطلاعات و فن آوری به منظور توانمندسازی جوامع برای پیش بینی تهدیدهای در حال ظهور و جلوگیری از آنها پیش از تبدیل شدنشان به بحران های محلی، منطقه ای یا جهانی است."

تشخیص دیجیتال

پست برنامه نظارت بر بیماری های در حال ظهور (ProMED)(1) كه بخشی از جامعه بین المللی بیماری های مسری (2) است، به عنوان یك سیستم آزمایشی، در سال 1993 آغاز گردید. این سیستم، قدیمی ترین سامانه گزارش الكترونیك بیماری های مسری و مواد سمی در حال ظهور در جهان است.

اشتراك رایگان و برای همه منابع آزاد است؛ ProMED با 45,000 مشترك در سرتاسر دنیا ارتباط برقرار می كند و به هفت زبان گزارش می دهد. همه گزارشات قبل از قرار گرفتن روی شبكه اینترنت، توسط هیئتی از مجریان متخصص، بازبینی می شوند.

دكتر استیون مورس از دانشگاه كلمبیا در خلاصه ای از یك كارگاه در سال 2007 تحت عنوان "كنترل و تشخیص جهانی بیماری های مسری: ارزیابی چالش ها، یافتن راه حل ها" نوشت كه ProMED یكی از اولین منابعی بود كه شیوع ایبولا را در كیكویت در جمهوری دموكراتیك كنگو در سال 1995، شیوع ویروس نیل غربی را در ایالت نیویورك در سال 1999، و شیوع سندروم تنفسی حاد را در چین در سال 2003 گزارش داد.

دكتر مارجوری پولاك از ProMED در یك سخنرانی در همایش بین المللی در مورد بیماری های مسری در حال ظهور (ICEID)(3) كه از 16 تا 19 مارس در آتلانتا برگزار شد، می پرسد: "ما چه درس هایی گرفته ایم؟ ما در یك روستای جهانی زندگی می كنیم. هیچ نهادی به تنهایی دارای توان كامل برای تأمین همه نیازها و پوشش دادن همه مبانی در زمینه نظارت بر بیماری ها نیست."

مورس گفت كه ProMED ایجاد شبكه های تشخیص دیجیتال بیشتری را، از جمله شبكه اطلاعات بهداشت عمومی جهانی(4) كانادا و شبكه جهانی هشدار و واكنش شیوع (5) وابسته به سازمان بهداشت جهانی تشویق كرده است.

به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/health-english/2008/March/20080318183104abretnuh0.8928491.html

شبكه های دیگر عبارتند از: سامانه اطلاعات پزشكی كمیسیون اروپایی (MedISys)(6) كه یك سامانه هشدار خبری فوری در مورد موضوعات پزشكی است كه روزانه بیش از 20,000 مقاله را از 800 منبع تارنمای اینترنتی مرور كرده و مقالات به 25 زبان را طبقه بندی می نماید؛ و HealthMap كه یك شبكه خودكار رایگان است كه اطلاعات در مورد شیوع بیماری های مسری را از خبرگزاری ها، گزارشات RSS، لیست های پستی ProMED و هشدارهای سازمان بهداشت جهانی جمع آوری می كند. سپس این شبكه، اطلاعات را سازمان دهی كرده و به صورت فوری و مستقیم، در قالب نقشه های تصویری نمایش می دهد.

HealthMap كه محصول بخش علوم و فن آوری بهداشتی (7) مشترك بین دانشگاه های هاروارد و انستیتو تکنولوژی ماساچوست است، توسط كلارك فرایفلد، طراح نرم افزار پژوهشی در برنامه انفورماتیك بیمارستان كودكان (8)، و جان براونستاین، استادیار پزشكی كودكان در دانشكده پزشكی هاروارد، ایجاد شد.

به اظهار دكتر جیمز ویلسن در نشریه "پیشرفت های انجام شده در زمینه كنترل بیماری ها در سال 2007"، پروژه آرگوس، یك سامانه تشخیص و رهگیری رویداد بیولوژیك جهانی متعلق به دولت ایالات متحده است كه هشدارهای اولیه ارائه می كند. تحلیلگران چند زبانه، منابع جهانی را به 34 زبان پوشش می دهند. آرگوس تا 3,300 پرونده مربوط به موارد بیولوژیك را مدیریت نموده و در فصل آنفولانزای سال 2007، نزدیك به 3,000 گزارش رویداد را در 128 كشور و به 27 زبان منتشر كرد.

هشدار به موقع

توجه طرح پیش بینی و جلوگیری Google.org به بیماری های مسری در حال ظهوری معطوف است كه به دلیل تغییر آب و هوا، شهری شدن، افزایش سفر و تجارت بین المللی، و ارتباط نزدیك تر میان مردم و حیوانات، در حال افزایش یافتن هستند.

اغلب بیماری های در حال ظهور جهان، بیماری های حیوانی هستند كه به مردم سرایت می كنند.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/health-english/2008/March/20080314142654lcnirellep0.7607691.html

بریلیانت در یك سخنرانی در همایش بین المللی در مورد بیماری های مسری در حال ظهور 2008 گفت كه این تلاش از دو طریق مرتبط به یكدیگر برای پیش بینی و جلوگیری پشتیبانی می كند. اولین شیوه، طراحی نقشه آسیب پذیری است كه به معنی تشخیص این مطلب است كه كدام جمعیت ها كمترین دسترسی را به مراقبت بهداشتی داشته یا هیچگونه دسترسی به آن ندارند و احتمالا برای بقای خود با حیوانات زندگی می كنند یا به آنها وابستگی دارند، و همچنین شناسایی "نقاط داغ" كه وقوع بیماری ها در آنها از بالاترین میزان احتمال برخوردار است.

دومین شیوه عبارت است از: ایجاد سامانه هایی برای تشخیص بهتر تهدیدها از طریق استفاده از روش های مبتكرانه برای یافتن سریع تهدیدها در هرجایی كه رخ می دهند، تأیید شیوع بیماری ها و شناسایی علت آنها، و دادن هشدار به طرف های مربوطه اصلی، از روستاییان گرفته تا مسئولان بهداشتی جهانی.

بریلیانت اضافه كرد: "فن آوری و دسترسی به منابع متعدد اطلاعات ما را به این امكان نزدیك تر كرده است و این چیزی است كه Google.org می خواهد به پشتیبانی از آن كمك كند. ما می خواهیم كه به پژوهشگران و قهرمانان بهداشت عمومی در اینجا و در این اتاق و در سرتاسر جهان بپیوندیم تا مرزهای دانستنیها را در مورد مكان، ماهیت، چگونگی و زمان شیوع بعدی، و وقوع بیماری قابل انتقال در حال ظهور بعدی به عقب برانیم.

اطلاعات بیشتر در مورد ProMED و HealthMap در تارنماهای این دو سازمان در دسترس است.
http://www.promedmail.org/pls/otn/f?p=2400:1000
http://www.healthmap.org/en



1. Program for Monitoring Emerging Diseases
2. International Society for Infectious Diseases
3. International Conference on Emerging Infectious Diseases
4. Global Public Health Information Network
5. Global Outbreak Alert and Response Network
6. European Commission’s Medical Intelligence System
7. Division of Health Sciences and Technology
8. Children's Hospital Informatics Program

سخنرانی امام جمعه مشهد:
روزعاشورا- شب شام غريبان
مقابل گنبد امام رضا
کارناوال و پارتی سيد الشهدا بود!

لم الهدی امام جمعه مشهد، از موضع خود و همفکرانش که به جمع روحانيون قشری و مرتجع تعلق دارند، مسائلی را در ارتباط با عاشورای امسال در ايران مطرح کرد، که بخشی از آن اعتراض روحانيون به بساطی است که امسال مداحان دولتی درايران برپا کردند. البته آن بخش مدرن ماجرا که امثال علم الهدی مدعی آن هستند، بخش ديگرش قمه و تعزيه آن اداها و خرافاتی است که امسال وسيعا بدان دامن زده شد و علم الحدی معترض آن نيست.

امام جمعه مشهد گفت:

چقدر از اين ازدواج های خانمان ويران كن از سر كلاس های دانشگاهی و دبيرستانی واز مسير خيابان ها و محله و اطراف افراد بی عفت و بی‌بند وبار تشكيل شده است؟ متاسفانه ما درصدد علاج نيستيم . مجلس عزای سيدالشهدا حريم ولايت است نه منكر. ابزار موسيقی آوردند در مجلس امام حسين و يك مداح كه در واقع مداح نيست و يك خواننده لاابالی با يك منطق ترانه ای واشعار مبتذل است برنامه اجرا می كند. وقتی اينطور است نتيجه اش جز تحريك و تهييج آن دختر و پسری است كه به خاطر اين صدای خوش و ترانه مبتذل در مجلس آمده اند و مجلس سيد الشهدا را به پارتی مبدل كرده اند؟ آخه اين چه ظلمی است به امام حسين؟ اين چه دشمنی است با اهل بيت پيغمبر؟ بابا اين از عمر سعد هم بدتره! خون حسين بن علی ملعبه شهوت رانی و عياشی شده. بعد هم می گن بايد جوان ها جذب مجالس بشند. كدوم جوان ها؟ توی خيابون اين شهر مقابل گنبد امام رضا، در برابر چشم گريان عزاداران سيدالشهدا هيات راه می‌اندازه با الات موسيقی، كارناوال موسيقی جلوی هيات. همون كارناوالی كه جلوی زن وبچه داغديده امام حسين دم دروازه شام راه انداختند. آخه اين چه دشمنی با است با امام حسين كه به اسم دوستی با او داريد اجرا می كنيد؟

----------------------------------

برگرفته از سایت  "پیک نت"

پان پراگ، ماده مخدري است كه جديدا   در غالب آدامس وارد ايران شده است .

پان پراگ، راجا، تايتانيك، ناس خارجي، پان پاكستان، پان عربي، ويتامين، ملوان زبل، پان اسفناج   وگوتكا . 

هنوز داستان مصيبت و بدبختي هاي اكستازي كه هزاران معتاد مفنگي روي دست خانواده ها گذاشت، به آخر نرسيده بود كه چند ماه قبل، سر و كله يك مخدر توهم زاي ديگر در بازار ايران و خصوصا در مناطق شرقي پيدا شد؛ مخدري كه اين بار در بسته هاي شكيل با عكس هاي هنرپيشه هاي خوش تيپ هندي و پاكستاني به عنوان آدامس ، پاستيل و پودرهايي با طعم نعنا و خوشبوكننده دهان وارد شده است.

اين آدامس هاي مخدر را خيلي راحت مي شود مثل سيگار از مغازه ها خريد؛ به طوري كه خانواده هايي كه تفاوت اكس و استامينوفن را از  هم نمي فهميدند، عمرا بفهمند آدامس ها و خوشبوكننده هاي پان چيست و تا به خودشان بيايند، آنچه نبايد بشود، اتفاق مي افتد.

خطر اساسي اين است كه اين بار طعمه ها، بچه هاي خردسالي هستند كه 2 آدامس بادكنكي را به زور مي چپانند توي دهانشان و آن را تق و تق مي تركانند. لطفا يكي اين آژير خطر را به صدا دربياورد.

اكس، قرص شادی، فراری، میتسوبیشی، گشنیز، happy، صلیب، تویوتا، سان، يا - با( Ya-ba) ، ع،Speed ،عشق و آتش و ... ؛ سر و كله اكس و تركيبات آمفتامين كه توي بساط موادفروشهاي شمال شهري ايران پيدا شد، هيچ آژير خطري به صدا درنيامد. اكس با همه مخدرهاي ديگر تفاوتي از زمين تا آسمان داشت؛ قرصي در بسته هاي شيك و خوشرنگ با اسامي توپ... قرصهايي كه بين جوان ها پخش شده و آدم را خفن مي برد به هپروت؛ منقل و دود و بوي گند و كثافت هم نداشت، بنابراين لابد مثل ترياك، هروئين، كوكائين و ... ترسناك نبود

جهان از روی ارقام

آمريكا از روی ارقام

42- درصد آمريكايی هايی كه از پرگويی با تلفن همراه ابراز نارضايتی می كنند.

10- شمار ايالاتی كه كاج را درخت رسمی خود می دانند.

75- درصد آمريكايی هايی كه ظرف دو سال گذشته مورد معاينه چشم قرار گرفته اند.

22- درصد زنان بين 18 تا 34 سالی كه به بازی های ويديويی می پردازند.

48- درصد مردان بين 18 تا 34 سالی كه به بازی های ويديويی می پردازند.

27- درصد دانش آموزان مدرسه كه هيچ كلاسی را به دليل ابتلا به بيماری از دست نداده اند.

1 از دو- آمريكايی های علاقمند به صدور كارت های شناسايی ملی.

66- درصد آمريكايی های مايل به بازديد از يك پارك ملی طرف دو سال آينده.

53- درصد شكايت های قلابی مربوط به اينترنت.

12.7- نرخ فقر ايالات متحده در سال 2004.

10- درصد آمريكايی هايی كه خريد آغاز سال تحصيلی را هر سال از يك مغازه انجام می دهند.

20- درصد بزرگسالانی كه اظهار می كنند خلاق ترين تفكراتشان در اتومبيل هايشان صورت می گيرد.

7 از 10- تعداد بزرگسالانی كه از نياز به ورزش بيشتر صحبت می كنند.

منابع: يو اس ای تودی(1)، آمريكن دموگرافيكس(2)، اسكواير(3)








1. USA Today
2. American Demographics
3. Esquire

آمريكا به نقل اعداد

يه مطلب متفاوت ( راز خوشبختي )

سلام رفيق ميدونم اومدي اينجا چندتا اس ام اس بخوني و اگه فرض بر محال تكراري نبود حالي بكني . ازت يه خواهش دارم اين متن رو تا انتها بخون اگر چه هيچ ربطي به موضوع وبلاگم نداره امااگه قبلا نخونده باشي قول ميدم اثر خوبي روت بزاره

همهء ما خودمان را چنين متقائد می كنيم كه با ازدواج زندگی بهتری خواهيم داشت، وقتی بچه دار شويم بهتر خواهد شد  و با به دنيا آمدن بچه های بعد ی زندگی بهتر . . .

ولی وقتی می بينيم كودكانمان به توجه مداوم نيازمندند، خسته می شويم، بهتر است صبر كنيم تا بزرگتر شوند.

فرزندان ما كه به سن نوجوانی می رسند باز كلافه می شويم، چون دايم بايد با آنها سر و كله بزنيم، مطمعناً وقتی بزرگتر شوند و به سنين بالاتر برسند، خوشبخت خواهيم شد.

با خود می گوييم زندگی وقتی بهتر خواهد شد كه :

       v         همسرمان رفتارش را عوض كند.

       v         يك ماشين شيك داشته باشيم.

       v         بچه هايمان ازدواج كنند.

       v         به مرخصی برويم.

       v         و در نهايت بازنشسته شويم . . .

حقيقت اين است كه برای خوشبختی، هيچ زمانی بهتر از همين الان وجود ندارد.اگر الان نه پس كی ؟ زندگی همواره پر از چالش است. بهتر اين است كه واقعيت را بپذيريم و تصميم بگيريم كه با وجود همه ء اين مسائل، شاد و خوشبخت زندگی كنيم.

خيالمان می رسد كه زندگی،  همان زندگی دلخواه، موقعی شروع می شود كه تمامی اين موانع كه سر راهمان هستند كنار بروند :

       v         مشكلی كه هم اكنون با آن دست و پنجه نرم می كنيم،

       v         كاری كه بايد تمام كنيم،

       v         زمانی كه بايد برای كاری صرف كنيم،

       v         بدهی هايی كه بايد پرداخت كنيم و . . .

بعد از آن زندگی ما زيبا و لذت بخش خواهد بود. بعد از آن كه همه اينها را تجربه كرديم، تازه می فهميم كه زندگی همين چيزهايی است كه ما آنها را موانع می شناسيم.

اين بصيرت به ما ياری می دهد تا دريابيم كه جاده ای به سوی خوشبختی وجود ندارد.

خوشبختی خود همين جاده است. پس بياييد از هر لحظه لذت ببريم .

برای آغاز يك زندگی شاد و سعادتمند لازم نيست كه در انتظار بنشينيم :

در انتظار فارغ التحصيلی، رفتن به دانشگاه، كاهش وزن، افزايش قد، شروع به كار، ازدواج، شروع تعطيلات، صبح جمعه، در انتظار دريافت وام جديد، خريد يك ماشين نو، باز پرداخت قسط ها، بهار و تابستان و پاييز و زمستان، اول برج، پخش فيلم مورد نظرمان از تلويزيون، مردن، تولد مجدد و . . .

خوشبختی يك سفر است نه يك مقصد.

هيچ زمانی بهتر از همين لحظه برای شاد بودن وجود ندارد زندگی كنيد و از حال لذت ببريد.

اكنون فكر كنيد و به سئوالات زير پاسخ دهيد :

       v         پنج نفر از ثروتمند ترين مردم جهان را نام ببريد.

       v           برنده های پنج جام جهانی آخر را نام ببريد.

       v          آخرين ده نفري كه جايزه نوبل را بردند چه كسانی هستند؟

       v          آخرين ده بازيگر برتر اسكار را نام ببريد.

نمی توانيد پاسخ دهيد؟

نسبتاً مشكل است اينطور نيست؟

نگران نباشید هيچ كس اين اسامی را به خاطر نمی آورد.

روزهای تشويق، به پايان می رسند.

نشانه های افتخار خاك می گيرند.

برندگان به زودی فراموش می شوند.

اكنون به اين سئوال ها پاسخ دهيد :

       v         نام سه معلم را كه در تربيت شما مؤثر بوده اند، بگوييد.

       v         سه نفر از دوستان خود را كه در مواقع نياز، به شما كمك كرده اند نام ببريد !!

       v         افرادی كه با مهربانی هايشان احساس گرم زندگی را به شما بخشيده اند، به ياد بياوريد.

       v         سه نفر را كه از هم صحبتی با آنها لذت می بريد نام ببريد.

حالا ساده تر شد اينطور نيست؟

افرادی كه به زندگی شما معنی بخشيده اند ارتباطی با > ترين ها <  ندارند. ثروت بيشتری ندارند، بهترين جوايز را نبرده اند ، . . .

آنها كسانی هستند كه به فكر شما هستند، مراقب شما هستند، همان هايی كه در همهء شرايط،  كنار شما می مانند.

كمی بيانديشيد؛  زندگی خيلی كوتاه است و شما در كدام ليست قرار داريد ؟

 نمی دانيد ؟

اجازه دهيد كمكتان كنم :

شما در زمره مشهورترين نيستيد . . .

اما از جمله كسانی هستيد كه برای در ميان گذاشتن اين پيام در خاطر من بوديد.

مدتي پيش در المپيك سياتل 9 ورزشكار دو ميدانی كه هر كدام گرفتار نوعی عقب ماندگی جسمی يا روحی بودند بر روی خط شروع مسابقه دو 100 متر ايستادند. مسابقه با صدای شليك گلوله شروع شد.

هيچ كس آنچنان دونده نبود، اما هر نفر می خواست در مسابقه شركت كند و برنده شود. آنها در رديف های سه تايی شروع به دويدن كردند. پسری پايش لغزيد، چند معلق زد و بر زمين افتاد و شروع به گريه كرد.

هشت نفر ديگر صدای گريه او را شنيدند، حركت خود را كند كرده و از پشت سر به او نگاه كردند، ايستادند و به عقب برگشتند . . . همگی . . .

دختری كه دچار سندرم داون ( ناتوانی ذهنی ) بود كنارش نشست، او را بغل كرد و پرسيد: بهتر شدی ؟

پس از آن هر   9 نفر دوشادوش هم تا خط پايان گام برداشتند.

تمام جمعيت روی پا ايستاده و كف زدند. اين تشويق ها مدت زيادی طول كشيد. شاهدان اين ماجرا هنوز هم در مورد اين موضوع صحبت می كنند. چرا ؟

زيرا از اعماق درونمان می دانيم كه :

در زندگی چيزی مهم تر از برنده شدن خودمان وجود دارد.

مهمترين چيز در زندگی كمك كردن به ديگران برای برنده شدن است، حتی اگر به قيمت آهسته تر رفتن و تغيير نتيجه مسابقه ا ی باشد كه ما در آن شركت داريم.

شعلهء يك شمع،  با افروختن شمع ديگری خاموش نمی شود !!

سایه‌ها در نمایشگاه عکس زهرا امیر ابراهیمی

شهاب میرزایی

عصر روز جمعه، پارك وی۷ كوچه خاكزاد، پلاك ۱۲+۱ یا همان سیزده نحس. نمایشگاه دید دوم؛ عكس‌های زهرا امیر ابراهیمی، بازیگر تئاتر و سینما و سریال تلویزیونی معروف نرگس: دختركوچك شوكت.

نمایشگاه عکس‌های زهرا امیرابراهیمی | زمانه

كوچه شلوغ است و از آن شلوغ‌تر گالری. گالری كوچك است و مانند دواتاق تو در توست. لباس‌های رنگارگ زنان و مردان از كنارعكس‌هایی كه سیاه و سپید هستند رژه می‌روند. زهرا امیر ابراهیمی هم در گوشه‌ای ایستاده. با مانتویی سیاه و دامنی سپید، همانند عكس‌هایش. گوشواره‌های رنگی زیبا و ظریفش، پشت سیاهی روسری محو شده‌اند. با تك تك بازدیدكننده‌ها صحبت می‌كند وبعد در گوشه‌ای می‌ایستد.

«این‌جا كه ایستاده‌ام، انگار دنیای اطراف سپید است و سیاه. از این نگاه، در انسان‌ها و موقعیت‌هایشان و آن‌چه از خود باقی می‌گذارند، اتفاقی دیگر افتاده است.»

بازدیدكنندگان عكس‌ها را نشان می‌دهند و زیر لب پچ پچ می‌كنند. بعضی از آن‌ها می‌گویند این‌ها كه عكس نیستند، ما به خیال نمایشگاه عكس آمدیم.

«تصویر نگاتیو، انگار اصلی است كه در نگاه به هر عكس دیده می‌شود به خاطر آوردش. نگاتیوی كه قبل از هرگونه كنش شیمیایی، اصلی است از همان لحظه كه ثبتش كردیم. انسان را و دنیا را همان اصل ساده اولیه‌اش بازدیدم، جدای از همه آن تغییر و تحولات كه شكل همه مان را و دنیایمان را شكل دیگری كرده است.»

نگاه عكاس، نگاه سینمایی است با میزانسن خاص خودش. لحظه‌ای ازپریدن دختركی در دشت، مترسكی محو شده در انتهای كادر، دستی كه از بیرون آمده و در بالای كادر‌، سایه تقدیری‌اش را انداخته بر روی آدمی دیگر، پایین كادر.

«این جا درنگاهم سایه‌هایی، سایه به سایه برهم افتادند و برمن؛ آن‌چه را می‌بینم غرق در ابهام كرده است. این جا لكه‌های سیاهی بر سپیدی، برشفافیت شیشه‌وار اصل دنیایم، با همه آن‌چه در آن است نقشی بسته‌اند و سایه‌هایی در پس پشت ذهن ثبت كننده‌ام باقی مانده‌اند، كه انگارهمه آن اصل ساده و شفاف، سایه‌ای بیش نبوده است.»

عكس‌ها با ذهن مخاطب بازی می‌كنند و او را به چالش می‌كشند. خلاقیت و ایده‌ای جدید، كه اولین اصل وجودی یك نمایشگاه باید باشد و معمولا در نمایشگاه‌های دیگرنیست، اینجا هست. در بسیاری از نمایشگاه‌ها، تصاویر قاب شده بر روی دیوار را چشم‌های مخاطبان قبلا یا تصویركرده‌اند یا تصور. عكس باید فراتر از دیده‌ها باشد و بازی با فكرمخاطب را بی‌آزماید.

«نمایشگاه قبلی‌ام از بچه‌های هندی بود، در كافی شاپ ۷۸. شادی و امید در چشمان آنها. اما عكس‌های این نمایشگاه حاصل تغییری حسی است كه در من بوجود آمد. روی یك مجموعه عكس سیاه و سفید تست می‌زدم . برعكس شدن ناگهانی همه چیز برایم جالب شد. برای اینكه ابهام را بیشتر كنم، روی فضاها و آدم‌های متفاوت تست زدم تا رسیدم به فضاهای تك پرسوناژی. متریالم را هم عوض كردم. از كاغذ به شیشه برگشتم. مانند اولین عكس‌های تاریخ عكاسی كه به جای كاغذ، برروی شیشه حضور پیدا كردند. درهیجده فضای متفاوت وغیرتكراری كار كردم. وقتی قاب شدند، دیدم به ابهام و سایه‌واری و همان صیقلی كه می‌خواستم رسیده‌ام.»

عكس‌های زهرا امیرابراهیمی، بازیگوشی‌های قشنگی دارد كه حجم حضورشان، مخاطب را دعوت می‌كند به جور دیگر نگاه كردن و در پس آن طوری دیگر فكر كردن. او ایستاده است، بین خطی كه سیاهی را از سپیدی جدا می‌كند.

«می‌شود عبور كرد بر شیشه‌ای و سایه‌ای شد. عكس عكس دید، دیگری شد. سایه‌ای بود. شیشه‌ای شد. می‌شود ...»

نمایشگاه عكس زهرا امیرابراهیمی از بیست‌وپنجم خرداد ماه آغاز شده و تا سی‌ویكم خرداد ادامه دارد.

* مطالبی كه در گیومه قرار دارد ، نوشته‌های زهرا امیرابراهیمی در كاتالوگ نمایشگاه است.

عکس‌های بیشتر

آخرين خبرها از زلزله قم

خبرگزاری ايسنا: دبير ستاد حوادث غيرمترقبه استان قم از وقوع پس‌لرزه‌هاي احتمالي اين زمين‌لرزه هشدار داد و از شهروندان و هموطنان ساكن شهرهاي قم و كهك و روستاهاي اطراف خواست به منظور رعايت كردن جميع نكات ايمني در فضاهاي باز ساكن شوند.

به دنبال وقوع زلزله نيروي انتظامي تهران بزرگ اعلام كرد كه تمامي نيروها در بوستانها و پاركها در حال آماده‌باش به سر مي‌برند.

ذخیره بنزین خانواده تهرانی آتش برافروخت

روز جمعه آتش سوزی گسترده‌ای در خیابان پیروزی تهران رخ داد. خبرگزاری فارس، منشا آتش‌سوزی را ذخیره 1000 لیتری بنزین یکی از شهروندان تهرانی عنوان کرده است.

عکس از سازمان آتش نشانی تهران

محمد بیات، معاون عملیات سازمان آتش‌نشانی شهرداری تهران، در این باره گفت: "مرد صاحبخانه به دلیل سهمیه‌بندی بنزین مقدار زیادی بنزین در انباری خانه خود ذخیره کرده بود که به علت نشت بنزین و قرار گفتن بنزین‌ها در مجاورت آبگرمگن بنزین ذخیره شده آتش گرفت".

بیات افزود: "ماموران ایستگاه 3 سازمان آتش‌نشانی شهرداری تهران به محل حادثه اعزام و حریق را بعد از حدود 2 ساعت عملیات اطفا کردند".

معاون عملیات سازمان آتش‌نشانی شهرداری تهران همچنین اعلام کرد که "در جریان این حریق 2 نفر از ماموران آتش‌نشانی دچار حادثه شدند".

به گفته این مقام مسئول آتش نشانی هیچ یک از افراد خانواده در این حادثه آسیبی ندیده‌اند.

body language به سبک ایرانی

میس زالزالک

سال اول ازدواج
- نگاه پر تمنا به همسر، یعنی "عزیزم خیلی دوستت دارم. عاشقتم. دلم می‌خواهد بوست کنم."

- دست انداختن در دست همسر موقع پیاده روی، یعنی "عزیزم من افتخار می‌کنم که تو مال منی. زودتر بریم خونه تا بتونم بوست کنم."

- دست نوازش کشیدن بر سر زن. یعنی "تو چقدر نازی. بیا یه بوس قندی بده به حاجیت."

- موقع ظرف شستن زن، ظرف را از دست او گرفتن، یعنی "حیف ِ دستات نیست که خرابش کنی. چه موقع این کاراست؟ بیا که الان موقع بوس و کناره."

- وقت خرید به زور تمام بارها را حمل کردن، یعنی "یه‌وقت خسته نشی عزیزم. می‌ترسم برسیم خونه حال بوس و کنار نداشته باشی!"

- وسط سریال تلویزیونی تلویزیون خاموش کردن و دست عیال رو کشیدن به سمت اتاق خواب، یعنی" فیلم رو وللش، بوس و کنار خوبه"

و اما سال‌های بعد
- موقع برگشتن از سر کار،خریدن یک‌کیلو سیب و یک کیلو پرتقال و به محض رسیدن دراز کردن پاها ، یعنی" من عجب مرد زندگی‌ام! پس این چایی چی شد؟"

- خرید 5 کیلو سیب و پرتقال و 4 کیلو سبزی آش و 3 کیلو سیب‌زمینی پیاز درهم و لک‌دار(چراغانی کردن بازار به علت انداختن هر چه جنس بنجل به او)

و موقع ورود با کون در باز کردن و با لگد در را بستن، یعنی: " ما اینیم داداش، بهترین شوور دنیا! زن! زود تشت آب‌گرمو حاضر کن که پاهامو توش بمالی!"

- شب یک ساعت زود آمدن به منزل و یک‌راست رفتن سراغ تلویزیون و در حال دیدن مسابقه فوتبال تخمه شکستن و پوست‌هاشو رو قالی تف کردن، یعنی

" می‌بینی اومدم ور دلت فوتبال تماشا کنم. اگه مرد بدی بودم رفته بودم با دوستام استادیوم"

- موقع راه رفتن در خیابان یک‌قدم جلوتر از زن حرکت کردن یعنی " عزیزم برای اینکه از مردهای غریبه تنه نخوری دارم برات راه باز می‌کنم!"

- از سرشب تا بوق سگ روزنامه خوندن با اخمی روی پیشانی و حتی نیم‌نگاهی بر زن ننداختن یعنی: "عزیز دلم، من مجبورم به‌خاطر آینده‌ی خانواده از مسائل مملکتی سردرآرم تا بهتر بتونم مواظبتون باشم."

- زمانی‌که زن دارد درددل می‌کند به نقطه‌ای خیره شدن و سگ محلی یعنی: " عزیزم من در طول روز اون‌قدر به خاطر شما گرفتاری برام پیش میاد که موقع حرف زدن تو هم مشغول تجزیه تحلیل اونام."

- داد زدن بی‌خودی یعنی: " زن جان، چند وقته به من حالی ندادی. زود بیا بریم تو رختخواب."
- در را به هم کوبیدن یعنی: " بابا به چه زبونی بگم من بوس و کنار می‌خوام."

- بهانه‌ی بیخودی و ایراد گرفتن از کم نمکی یا شوری غذا و پرت کردن کاسه بشقاب تو حیاط، یعنی: " دارم می‌میرم از بی بوس‌و کناری"

- از مدل آرایش و لباس جدید زن ایراد گرفتن و دعوا راه انداختن یعنی: " نه، مثل اینکه حالیت نیست، من یه غرایزی هم دارم."

- شب تا نصفه‌شب به خانه نیامدن و پیدا کردن شناسنامه‌ی المثنی در جیب او یعنی: " آخه چقدر به این زن خواسته‌مو حالی کنم و جوابی نشنوم. بالاخره صبر آدم لبریز می‌شه دیگه."
- فرستادن دادخواست طلاق بر در خانه یعنی" ببین، من همه‌جوره با تو راه اومدم و بهت محبت کردم اما تو قدر ندونستی و زدی همه چیزو خراب کردی. اما این زن‌های جدیدم هم دست کمی از تو ندارن. خدایا چرا این زنا رو این‌قدر احمق و نادون و قدرنشناس آفریدی؟!"

(به کسی برنخوره. تو تاریخ فقط یک نمونه از این نوع شوهرا مشاهده شده که اونم احتمالا نسلش منقرض شده)

ده کلید برای یازده دربسته

2007/05/27, 05:39:24

من به عنوان یک طنزنویس ایرانی می خواهم از تجربیات بکلی سری خودم برای شما حرف بزنم. نه سال قبل وقتی طنزنویسی در ایران را آغاز کردم، نام ستون ثابت خودم را در روزنامه جامعه گذاشتم « ستون پنجم»، علت این بود که معمولا نویسندگان و منتقدان ایرانی توسط دولت و راستگراها متهم می شوند که « ستون پنجم» دشمنان خارجی هستند. به همین دلیل من از همان روز اول گفتم که ستون پنجم دشمنان خارجی هستم و حالا هم به عنوان ستون پنجم شما خارجی های عزیز که مردم ایران از همه شما متنفرند، می خواهم رازهای بکلی سری کشور را به شما بگویم. من به عنوان یک طنزنویس ایرانی می خواهم از تجربیات بکلی سری خودم برای شما حرف بزنم. نه سال قبل وقتی طنزنویسی در ایران را آغاز کردم، نام ستون ثابت خودم را در روزنامه جامعه گذاشتم « ستون پنجم»، علت این بود که معمولا نویسندگان و منتقدان ایرانی توسط دولت و راستگراها متهم می شوند که « ستون پنجم» دشمنان خارجی هستند. به همین دلیل من از همان روز اول گفتم که ستون پنجم دشمنان خارجی هستم و حالا هم به عنوان ستون پنجم شما خارجی های عزیز که مردم ایران از همه شما متنفرند، می خواهم رازهای بکلی سری کشور را به شما بگویم. دیروز دوست دانشمند هلندی و لهستانی تبار، دکتر اسلاوک را در محل برگزاری اجلاس دیدم و از او پرسیدم: ایران را می شناسی؟ گفت: نه زیاد. گفتم: آن پنج کلمه یا پنج تصویری را که وقتی نام ایران را می شنوی به ذهنت می رسد، برای من بگو. اسلاوک فکری کرد و گفت: « تاریخ باستانی، عمر خیام، فرش ایرانی، شاهنشاه و اینکه تعداد زنان تحصیلکرده ایران از تمام زنان منطقه و کشورهای اسلامی بیشتر است.» به اسلاوک گفتم: « به نظر تو این پنج چیزی که گفتی چگونه با هم جمع شدند و تبدیل به واقعیتی به نام احمدی نژاد شدند؟» فکری کرد و خندید. من می خواهم برای شما اروپائی ها بگویم که چه پارادوکس هایی است که باعث می شود واقعیتی که شما از ایران در ذهن دارید، با آنچه واقعیت ایران است، این همه متفاوت باشد. من می خواهم رازهای سرزمین خودم را بگویم. رازهایی که ممکن است گفتن آن نزد خارجی ها زیاد جالب نباشد. من حدس می زنم که تا چند ماه دیگر آمریکایی ها با دولت احمدی نژاد وارد جنگ بشوند، در این حالت احتمال دارد که دولت پرودی هم سقوط کند و دولت برلوسکونی به عنوان تنها راه حل روی کار بیاید و ارتش ایتالیا مثل قبل نیروی زمینی و دریایی اش را برای جنگ به خاورمیانه با ایران بفرستد. و فرض می کنم که سربازان شما وقتی وارد ایران شدند، مثل ملوانان انگلیسی این شانس را نداشته باشند که نیروی دریایی ایران آنها را بگیرند و برای شان کت و شلوار بدوزند و تصویرشان را از تلویزیون پخش کنند و برای شان شیرینی ببرند و آخر کار هم بعد از ملاقات با رئیس جمهور آزادشان کنند و بعد هم آنها بخواهند خاطرات شان را به قیمت خوب بفروشند. پیش بینی من این است که سربازان ایتالیایی وارد تهران می شوند و در یک خیابان با یازده در بسته مواجه می شوند، من می خواهم کلید ده در را به شما بدهم. این ده کلید چیزهای مهمی است که اگر شما ندانید باعث می شود که هرگز نفهمید علت رفتار ایرانیان چیست؟ منظورشان از آنچه می گویند چیست؟ و آنچه می خواهند کدام است؟ کلید اول: اگر دیدید یک اقدام بزرگ تروریستی انجام شده و به نتیجه رسیده است و هدفی که تروریست ها می خواستند نابود شده است، مطمئن باشید که آن کار را ایرانی ها انجام نداده اند، مثلا اگر فرض کنیم که 19 تروریست در طول شش ماه برای عملیات تروریستی 11 سپتامبر اقدام کرده اند، باید همان لحظه اول بفهمید که این کار کار ایرانی ها نیست، چرا که در ایران 19 نفر آدمی که بتوانند یک کار را با همکاری همدیگر انجام دهند، و شش ماه اسرار آن را پنهان کنند و به دوستان و همسر و فرزندان و همسایگان و راننده اژانس چیزی نگویند و پس از تعیین هدف عملیات، پشیمان نشوند و آن کار را ادامه داده و به نتیجه برسانند، وجود ندارند. بنا براین مطمئن باشید هیچ کار منظمی که برای مدت طولانی آغاز شود و به نتیجه برسد کار ایرانی ها نیست. البته ممکن است ایرانی ها پولش را بدهند، اما حوصله ندارند که آن کار را خودشان بکنند. کلید دوم: وقتی وارد تهران شدید و از کسی پرسیدید که آدرس خانه رئیس جمهور و وزرایش کجاست و اصلا رئیس جمهور کیست و آن فرد به شما گفت که نمی داند رئیس جمهور کیست، فکر نکنید او دروغ می گوید و می خواهد چیزی را از شما پنهان کند. اصولا در ایران خیلی اوقات معلوم نیست رئیس جمهور کیست و کشور بوسیله چه کسی اداره می شود. ممکن است شما به عنوان یک ایرانی بدانید که روز دوشنبه چه کسی در کشور قدرت را در دست داشته است، اما این دلیل نمی شود که روز چهارشنبه هم قدرت در دست همان فرد باشد. شاید به همین دلیل است که ایرانیان عزیز در سراسر جهان تمام آنچه را که سه هزار سال قبل در ایران رخ داده است بخوبی می دانند و شما حق ندارید هرگز به آن گذشته بی احترامی کنید. ایرانیان می دانند در 2500 سال قبل داریوش و کوروش چه گفتند و چه کردند و به چه چیز اعتقاد داشتند، اما ممکن است ندانند که در ماه گذشته در ایران حکومت دست چه کسی بود و چرا سر کار آمد و چرا برکنار شد. کلید سوم: وقتی شما وارد تهران می شوید ممکن است به عنوان یک خارجی تصادفا با کسی برخورد کنید که ایتالیایی را خوب بداند و علاوه بر اطلاعات کافی در مورد اندام سوفیالورن، چیزهایی هم در مورد دانته و ماکیاوللی بداند و مطمئن باشید که اگر آن مرد از شما دعوت کند که به خانه اش بروید حتما از شما پذیرایی شایانی خواهد کرد و قطعا کاری می کند که شما در عرض دو هفته ده کیلو اضافه وزن پیدا کنید، او همچنین به شما خواهد گفت که مثل بقیه ایرانی ها با دولت مخالف است و به دولت و حکومت را با واژه « اینها» به شما معرفی می کند، او حتما به شما می گوید که همه ایرانی ها با دولت مخالفند، و این در حالی است که ممکن است خودش عضو وزارت اطلاعات باشد. اصلا تعجب نکنید. آن مرد دروغگو نیست، اصولا ما ایرانی ها از هر نوع حکومتی که هنوز از بین نرفته است متنفریم، فرقی نمی کند، ممکن است خودمان هم در روی کار آمدن یک رئیس جمهور نقش زیادی داشته باشیم، اما وقتی یک رئیس جمهور سرکار آمد، حداقل انتظار ما این است که بعد از دوماه استعفا بدهد و برود. اصولا ما از استعفا دادن روسای جمهور خوشمان می آید، شاید علتش این است که هیچکدام شان استعفا نمی دهند. به نظر شما یک انتظار ساده از یک رئیس جمهور برای اینکه استعفا بدهد و ما را خوشحال کند، خیلی انتظار بزرگی است؟ شاید به همین دلیل است که ما ایرانی ها در صد سال گذشته علاقه زیادی به از بین بردن پادشاهان و روسای جمهور و نخست وزیران داشتیم و داریم. ناصرالدین شاه آنقدر استعفا نداد تا بعد از پنجاه سال ترورش کردند، شاه بعدی وقتی فرمان مشروطیت را در مورد حکومتی که آزادی مردم را رعایت کند، امضا کرد، از ناراحتی دق کرد و مرد. شاه بعدی وقتی ده ساله بود و پادشاه بود، هر روز از کاخ فرار می کرد و به خانه مادرش می رفت، چون اصلا حوصله سلطنت نداشت و بالاخره هم فرار کرد. شاه بعدی یعنی رضاشاه برای گرفتن حقوقش به تهران آمد، ولی چون هیچ کس نبود که حقوقش را بدهد، مجبور شد حکومت را در دست بگیرد تا لااقل حقوق خودش را بگیرد. این پادشاه از دست مردم ایران فرار کرد و در آفریقای جنوبی درگذشت. شاه بعدی بعد از 37 سال استعفا ندادن، از کشور بیرون رفت و در مصر درگذشت. از 100 سال قبل تا امروز حدود 40 نخست وزیر و رئیس جمهور دولت تشکیل دادند و فقط پنج نفر آنها بدون ترور شدن، بدون فرار کردن، بدون بی آبرو شدن، محترمانه به خانه خودشان رفتند. در حال حاضر ما یک شاه در آمریکا داریم، یک ملکه در فرانسه و دو رئیس جمهور در عراق و پاریس. اولین رئیس جمهور بعد از انقلاب که تا همین دو سه روز قبل خودش را رئیس جمهور قانونی می دانست، از دست کسانی که انتخابش کرده بودند، فرار کرد و به پاریس رفت، رئیس جمهور بعدی ترور شد، رئیس جمهور بعدی یک بار ترور و پس از آن رهبر شد، رئیس جمهور بعدی یعنی هاشمی رفسنجانی به فساد مالی متهم است. رئیس جمهور بعدی یعنی خاتمی وقتی برای دومین بار به زور توسط مردم کاندیدا شد، در حالی که گریه می کرد، نامزدی خودش را برای انتخابات اعلام کرد. و رئیس جمهور فعلی مان یعنی آقای احمدی نژاد، چون علاقه ای به استعفا ندارد و کسی هم قصد کشتن او را ندارد، دارد تلاش می کند که جنگی راه بیندازد، تا شاید از این طریق برکنار شود. برای همین یادتان باشد که مردم ایران همیشه با هر رئیس جمهوری مخالفند، اما با رئیس جمهور بعدی هم مخالفند. البته این نکته را هم باید بدانید که تقریبا همه ایرانی ها فکر می کنند بهترین انتخاب برای ریاست جمهوری و اداره کشور خودشان هستند. کلید چهارم: همه حکومت های ایران معتقدند که مخالفان داخلی عوامل دشمنان خارجی هستند، به همین دلیل است که حکومت در ایران همیشه قبل از اینکه نیاز به دوستان خارجی داشته باشد، نیاز به حداقل یک تا سه دشمن خارجی دارد( یکی اصلی و دو تا رزرو) البته بسیاری از ایرانیان به همین دلیل فکر می کنند که هر اتفاقی که می افتد زیر سر خارجی هاست، شاید به همین دلیل هم دوست دارند خارجی ها حمله کنند و حکومت را تغییر دهند، اما شما گول ایرانی ها را نخورید، چون به محض اینکه جنگ شروع شد، احساس وطن پرستی ایرانیانی که تا دیروز مخالف یک دولت بودند و معتقد بودند اگر این دولت برود همه مشکلات حل می شود، گل می کند و همه شان می شوند طرفدار همان دولتی که تا دیروز با آن مخالف بودند. اصولا ایرانیان فکر می کنند می توانند تمام منطقه و جهان را اداره کنند. شاید به همین خاطر است که ما ایرانیان فکر می کنیم که اگر آمریکا پیشرفت کرده است، بخاطر مهاجرت ایرانیان به این کشور است. کلید پنجم: در ایران معنی اصطلاحات سیاسی با آنچه شما فکر می کنید فرق می کند، مثلا چپ های ما طرفدار لیبرالیسم هستند، هواداران دموکراسی را تندروها می خوانند، محافظه کاران ما بسیار تندرو هستند، اکثر طرفداران اقتصاد دولتی مولتی میلیاردر هستند و روشنفکران ما معتقدند که از روشنفکران کاری برنمی آید و بهترین کار این است که روشنفکران حرف مردم عامی را بزنند، آن هم مردمی که ترجیح می دهند به جای کتاب خواندن حرف بزنند و در مورد نظراتی که دارند، که معلوم نیست چه زمانی آن را بدست آوردند، تا پای جان بایستند. در ایران یک فرمول شناخته شده وجود دارد. شما برای اینکه روشنفکر موفقی بشوید، باید وارد سیاست شوید، وقتی این کار را کردید مردم انتظار دارند به جای اینکه حرف خودتان را بزنید، حرف دل مردم و دردهای آنها را بگوئید، اگر این کار را کردید، می شوید قهرمان آنها و وقتی قهرمان آنها شدید، باید با حکومت بجنگید، اگر زنده ماندید به شما خواهند گفت سازشکار و عامل دولت و اگر کشته شدید، تا یک سال همیشه در مورد شما حرف می زنند، و بعد از دو سال اشتباهات شما را که در واقع بخاطر گفتن حرف های مردم است به عنوان نقاط ضعف شما تکرار می کنند. کلید ششم: یکی از رازهای مهم جامعه اسلامی ایران این است که اگر فرض کنیم از صد نفر مسلمان در امارات و عربستان و افغانستان 80 نفر آنها نماز می خوانند و 90 نفر آنها روزه می گیرند، در ایران شاید سی درصد ایرانیان نماز می خوانند و 35 درصد آنها روزه می گیرند، اما با این وجود ایران جزو معدود کشورهای اسلامی است که حکومتش دینی است. دلیل این موضوع چیز خاصی نیست، اتفاقی است که سی سال پیش افتاده است که می توانست نیفتد، بنابراین اصلا فکر نکنید که در ایران یک جامعه دینی زندگی می کند. در ایران همه زنان در خیابان حجاب می گذارند، چون اجباری است، اما همین زنان ایرانی بیشترین عمل جراحی بینی را انجام می دهند تا زیباتر شوند و بیشترین مواد آرایشی را در جهان مصرف می کنند، هر سال هم حکومت دو ماه شدیدا و شش ماه کمی ملایم با زنان بدحجاب مبارزه می کند، اما همین زنان رانندگی می کنند، مدیریت می کنند، تحصیلات عالیه می کنند، ناشر و نویسنده هستند و در خانه ها حکومت می کنند. در بسیاری از موارد زنان مدیران پشت پرده رهبران کشور هستند. با این وجود حجاب اجباری هست، چون زمانی اجباری شده و عمل بینی انجام می شود چون ممنوع نیست. در ایران کراوات زدن برای مردان نوعی مخالفت با حکومت و نشانه اشرافیت است، علت این موضوع این است که رئیس جمهور اول ایران که 26 سال قبل به پاریس رفت، در یک سخنرانی گفت که کراوات ریشه در سنت مسیحی دارد، از آن تاریخ کراوات در ایران تقریبا ممنوع شد، حالا 26 سال است که آن رئیس جمهور رفته است و بسیاری از مردم و نسل جوان ایران او را بخاطر نمی آورند، اما کراوات باز هم ممنوع است، چون زمانی ممنوع بود. در ایران وقتی یک چیز ممنوع بشود دیگر آزاد نمی شود. زنان ایرانی در ادارات از آسانسور جدا استفاده می کنند، چون مجبورند، ولی در تاکسی به مردان غریبه می چسبند، چون چاره ای ندارند. قهرمان اتومبیلرانی ایران یک زن است، اما با روسری. در مهمانی های ایرانی شما معنی واقعی مست بودن و تفریح تا سرحد دیوانگی را می فهمید، اما هر لحظه ممکن است در بزنند و همه شما بخاطر یک میهمانی به زندان بروید و یادتان باشد که باز هم به میهمانی خواهید رفت و باز هم صدای در زدن خواهد آمد. کلید هفتم: ایرانیان در خارج از ایران تقریبا در اکثر کشورهای دنیا جزو مهاجرین فعال اجتماعی هستند که از نظر شغلی و تحصیلی معمولا وضع بسیار خوبی دارند. اما بزرگترین فاجعه برای یک ایرانی در خارج این است که با ایرانی دیگری مواجه شود. معمولا هر دو سعی می کنند به هم نگاه نکنند، با این وجود هر ایرانی که حاضر نیست یک ایرانی دیگر را در خیابان ببیند، حتی بعد از سی سال زندگی در اروپا یا کانادا یا آمریکا، بزرگترین آرزویش این است که به ایران برود، جایی که هفتاد میلیون ایرانی در آن زندگی می کنند. کلید هشتم: اگر به ایران رفتید، و با مردم حرف زدید و دیدید که مردم با صدای بلند با شما حرف می زنند، تعجب نکنید، البته به نظر می رسد ایتالیایی ها هم در این مورد شبیه ایرانی ها باشند، اما این واقعیت دارد که ایرانی ها در هر حال با صدای بلند حرف می زنند. معنی این نوع حرف زدن این نیست که با شما مخالفند، یا می خواهند با شما دعوا کنند، نه، مشکل این است که معمولا ایرانی ها علاقه زیادی به شنیدن حرف طرف مقابل شان ندارند، و معمولا به اندازه ای که از دهان شان استفاده می کنند، از گوش شان استفاده نمی کنند. برای همین است که مردم معمولا برای اینکه صدای شان شنیده شود، باید فریاد بزنند. شاه سابق ایران 37 سال طول کشید تا چیزی را که مردم ایران 25 سال قبل از آن به او گفته بودند بشنود، و این اتفاق زمانی افتاد که یک میلیون نفر به خیابان آمدند و با همدیگر فریاد زدند، شاه هم مجبور شد صدای آن را بشنود، و رفت. اصولا در ایران شما یا حرف نمی زنید که همه چیز خوب است و یا حرف می زنید که کسی حرف های شما را نمی شنود، به همین دلیل شما با صدای بلند فریاد می زنید. و طبعا به زندان می روید. مخالفین حکومت ایران هم وقتی به زندان می روند صدای شان در همه جای ایران و جهان پخش می شود، اما به محض اینکه آزاد می شوند، دیگر هیچ حرفی نمی زنند. اصولا دولت ایران کسی را که حرف زدن یادش نرفته باشد را براحتی آزاد نمی کند. البته منظور من این نیست که ایران کشور ناامنی است و ممکن است که وقتی شما به ایران می روید به شما حمله کنند، که در ماههای اخیر این اتفاق هم می افتد، اما در ایران جاهای امن هم وجود دارد، مثل زندان اوین که تا وقتی وارد آن نشدید احتمال هر حادثه ای برای شما وجود دارد، اما وقتی وارد آن شدید و یا حتی از آن خارج شدید معمولا آدمی نخواهید بود که برای شما اتفاقی بیفتد. یک موضوع مهم در مورد زندان ایرانی هم این است که معمولا بازجوها در ایران برخلاف همه دنیا عمل می کنند، یعنی تا وقتی یک زندانی سیاسی به جرمش( که معمولا جاسوسی است) اعتراف نکرده است، او را در زندان نگه می دارند، اما به محض اینکه اعتراف کرد که جاسوس بوده یا قصد از بین بردن حکومت را داشت او را آزاد می کنند. در ایران مردم برای کسی که حرف نمی زند و بقول ایرانی ها آدم سنگینی است، احترام خاصی قائلند، در حالی از آدمهای سبک که شوخی می کنند و شوخی های آدم را می فهمند، زیاد خوششان نمی آید. این موضوع در مورد گریه کردن و خندیدن هم مصداق دارد، مثلا همه مردم ایران وقتی به عزاداری می روند، می دانند باید چکار کنند، اما وقتی به یک مجلس شادمانی مثلا یک عروسی می روند، نمی دانند باید چه کنند. کلید نهم: معمولا مردم ایران از انتخابات زیاد خوششان نمی آید، چون مطمئن هستند که در انتخابات مخالفان شان با تقلب پیروز می شوند، به همین دلیل هم انتخابات را تحریم می کنند. جالب این است که برگزار کنندگان انتخابات هم از انتخابات خوششان نمی آید، چون مطمئن هستند که اگر مردم در انتخابات شرکت فعال کنند، مخالفان قدرت را در دست می گیرند. منتهی چون راه دیگری برای وکالت و ریاست جمهوری وجود ندارد، مجبورند انتخابات را تحمل کنند. نکته مهم این است که یک ایرانی یک سال قبل از برگزاری انتخابات می داند که اگر در انتخابات شرکت نکند، مخالفان مردم قدرت را در دست می گیرند، اما وقتی یک ماه قبل از انتخابات می شود، ایرانیان ترجیح می دهند انتخابات را تحریم کنند تا ببینند که آیا باز هم مخالفان مردم انتخاب می شوند، یا نه و همیشه هم این تجربه را تکرار می کنند. حتی دولتی هم که در ایران با رفراندوم سرکار آمده، با شدت بسیار طرفدار برگزاری رفراندوم در فلسطین است، اما کسانی را که طرفدار برگزاری رفراندوم در ایران هستند، زندانی می کند. کلید دهم: شاید مهم ترین کلیدی که باید هنگام فهم جامعه ایران در دست داشته باشد این است که ایرانیان مردمی انترناسیونالیست هستند. ما ایرانی ها صبح در تهران از خواب بیدار می شویم. محل شرکت تجاری و مرکزخریدمان در دبی است. استعدادمان در تهران کشف شده ، اما نبوغ مان در اروپا شکوفا می شود. برای تحصیل به فرانسه یا لندن می رویم، اما چون از کارکردن در اروپا خوش مان نمی آید، بالاخره از لس آنجلس سر در می آوریم و در آنجا کار می کنیم، و هر وقت بیکار شدیم برای گرفتن حقوق بیکاری به اروپای مرکزی می رویم. برنامه های تلویزیونی مان از لس آنجلس پخش و در خرم آباد دریافت می شود. فیلم های مان را در بیابان های ایران می سازیم. اما در ونیز و پاریس و برلین آنها را نمایش می دهیم و از آنجا جایزه فیلمسازی می گیریم. در کلن طرفدار جمهوری و در تهران طرفدار سلطنت هستیم، مهم ترین مقالات سیاسی مان در اوین نوشته می شود، اما در پاریس خوانده می شود. از واشنگتن نامزد انتخابات می شویم، اما صلاحیت مان در تهران رد می شود، بنابراین در برلین انتخابات را تحریم می کنیم و در لندن تصمیم می گیریم رفراندوم برگزار کنیم و در هلند عضو پارلمان می شویم. در تهران با حکومت مخالفت می کنیم، در عراق با حکومت می جنگیم، اما در لبنان از حکومت دفاع می کنیم. در تهران کنسرت موسیقی راک برگزار می کنیم، اما در فرانکفورت کنسرت موسیقی سنتی مان با استقبال آلمانی ها روبرو می شود، در آنکارا در کنسرت موسیقی پاپ ایرانی شرکت می کنیم، اما در آنتالیا می رقصیم. در کانادا برنده مسابقه ملکه زیبایی می شویم. حقوق زنان مان در مشهد نقض می شود، اما در سوئد از حقوق زنان ایرانی دفاع می کنیم. پادشاه مان در آمریکاست، ملکه مان در یکی از شهرهای فرانسه زندگی می کند، رئیس جمهورسابق مان در پاریس زندگی می کنند، رئیس قوه قضائیه مان متولد عراق است، در عوض نخست وزیر عراق سالها در ایران زندگی می کرد و رئیس جمهورسابق اسرائیل متولد ایران است. در ایران زندگی می کنیم، در ترکیه تفریح می کنیم، در آمریکا پولدار می شویم و برای مرگ به ایران برمی گردیم. به شما گفتم که اگر به ایران رفتید با یازده در بسته مواجه خواهید شد. من ده کلید را به شما دادم تا با استفاده از آنها ده در را باز کنید، راستش را بخواهید کلید در یازدهم 150 سال قبل در جنگ های ایران و روس از دست سردار ایرانی افتاد و گم شد و از آن سال تا به حال این کلید گم شده و آن در بسته مانده است. پشت آن در بسته به این سووال پاسخ داده شده که چرا در 150 سال گذشته جهان به پیش رفته و ما ایرانیان درجا زده ایم؟ [][] اين نوشته متن سخنرانی من است در کنفرانسی با عنوان« رنسانس دوم» که از بیش تر از بیست سال پیش توسط گروهی از ناشرین و خردمندان ایتالیایی پايه گذاری شده . کنفرانسی که هر سال در یک هتل قدیمی اطراف میلان به مدت چهار روز برگزار می شود و از دهها کشور جهان خردمندان، نویسندگان، هنرمندان، روزنامه نگاران و فیلسوفان و نظریه پردازان و مدیران شرکت می کنند و دهها موضوع متفاوت هر روز به بحث گذاشته می شود. امسال احمد رافت، خانم دکتر فیروزه نهاوندی، حمید صدر و من ایرانیانی بودیم که در کنار دویست نفر دیگر از جمله فرناندو آرابال حضور داشتیم. این نوشته بطور خلاصه به فارسی گفته شد، توسط احمد رافت در جلسه ترجمه شد و متن انگلیسی آن برای دیگران پخش شد.

غش کردن و پیچیدگی‌های جغرافیای سیاسی!

اپرا در سال ۲۰۰۶ نزديک به۵۸ ميليون و ۳۰۰ هزار دلار در راه کمک های انسانی اهدا کرد.

فهرست سخاوتمندترين انسان های جهان در سال ۲۰۰۶

هرمز فرهمندی

بنياد خيريه «بازپس گيری»، روز پنج شنبه فهرست اسامی سخاوتمندترين انسان های سال ۲۰۰۶ را منتشر کرد تا با اين کار، چهره های مشهور را به کمک به هم نوعان خود ترغيب  کند.

طبق اين فهرست اوپرا وينفری، مجری محبوب تلويزيونی آمريکا، باربارا استرايسند، خواننده معروف و تايگر وودز، قهرمان ورزش گلف، سخاوتمندترين بشردوستان مشهور سال ۲۰۰۶ شناخته شدند.

خانم اپرا وينفری  ۵۳ ساله که يکی از پرطرفدارترين شوهای تلويزيونی آمريکا را اجرا می کند، مدير کلوب کتابی به نام خودش است که در آن به نويسندگان کتاب های ناشناخته در آمريکا همه ساله جوايزی تقديم می کند؛

اپرا  در سال ۲۰۰۶ نزديک به۵۸ ميليون و ۳۰۰ هزار دلار در راه کمک های انسانی  اهدا کرد که بخش بزرگی از اين مبلغ صرف تأمين هزينه احداث مدرسه ای در آفريقای جنوبی شد. نلسون ماندلا، رييس جمهوری سابق آفريقای جنوبی نيز، شخصا به خاطر اين کمک بشردوستانه خانم وينفری از وی تقدير کرد.

اين مبلغ، يک چهارم درآمد ساليانه اوپرا وينفری است که مجله اقتصادی فوربز Forbes در سال ۲۰۰۶ آن را ۲۲۵ ميليون دلار اعلام کرده بود.

باربارا استرايسند، خواننده و بازيگر سينما، برنده جوايز بازيگری، از جمله اسکار بهترين بازيگر زن در سال ۱۹۶۹ و همچنين برنده چندين جايزه «گرمی» در عرصه موسيقی؛ با ۱۱ ميليون و ۷۵۰ هزار دلار کمک به سازمان های مدافع محيط زيست و آزادی های مدنی، چهارمين فرد اين فهرست، پس از بخشش وصيت نامه ای جفری بين، طراح مد لباس و جک لُرد هنرپيشه، است.

تايگر وودز، با مبلغ پنج ميليون و ۹۰۰ هزار دلار کمک در مکان پنجم ايستاده است. آقای وودز در سال ۲۰۰۵ – ۲۰۰۶ بر اساس فهرست مجله Forbes با ۷۷ ميليون دلار درآمد در سال، پردرآمدترين ترين ورزشکار جهان شناخته شد.

روزی اودابل و مارتا استوارت دو مجری ديگر تلويزيون، به ترتيب با اهدای پنج ميليون و ۷۰۰ هزار دلار و ۵ ميليون دلار، در رتبه ششم و هفتم قرار دارند.

در اين فهرست آنجلينا جولی و برد پيت، زوج هاليوود با اهدای دو ميليون و ۴۰۰ هزار دلار به سازمان های انسان دوست ناميبيا و انجمن های بشردوست ديگر، همچون پزشکان بدون مرز، يازدهم هستند. دختر اين زوج مشهور سال گذشته در ناميبيا متولد شد.

نيکلاس کيج، برنده جايزه اسکار بهترين بازيگر مرد در سال ۱۹۹۵، با کمک به سازمان عفو بين الملل، دوين جانسون، هنرپيشه و قهرمان سابق کشتی کچ با ياری به يک دانشگاه، و پل مک کارتنی، خواننده معروف و عضو سابق گروه بيتلز، با کمک به مبارزه عليه مين های ضد نفر؛ هر کدام به مبلغ ۲ ميليون دلار در مکان دوازدهم هستند.

در اين فهرست اسامی کسان ديگری چون آندره آغاسی تنيس باز سابق، گلوريا استفان، خواننده و همچنين هنرپيشگان برنده اسکار، اليزابت تيلور و دنزل واشنگتن نيز قرار دارند.

بنياد خيريه «بازپس گيری» فهرست خود را بر اساس مقاله های مطبوعات، تحقيق از سازمان های مختلف و جمع آوری اطلاعات از نمايندگان مطبوعاتی چهره های مشهور، ترتيب داده است. اين فهرست سپس از سوی کميته ای متشکل از دانشگاهيان و مشاورين تصويب شده است.

دو چهره مشهور بشردوست به دليل اين که اين بنياد نتوانست مبالغ اهدايی آن ها را تائيد کند؛ در فهرست مورد نظر ديده نمی شوند.

اين دو نفر جرج لوکاس، خالق فيلم جنگ های ستارگان که گفته بود ۱۷۵ ميليون دلار به دانشگاه سابق خود در لس آنجلس کمک کرده؛ و پل نيومن بازيگر معروف هستند.

گفته می شود پل نيومن درآمد شرکت غذايی خود با نام Newman`s own  را از سال ۱۹۸۲ که مبلغی معادل ۲۰۰ ميليون دلار است؛ اهدا کرده است.

سنگسار تا کی؟

در ٧ آوریل٢٠٠٧ دعا خلیل اسود ١٧ ساله در شهر بشیقه در کردستان عراق سنگسار شد. او به یک خانواده یزیدیها تعلق داشت و عقدش را با پسرعویش در آسمانها بسته بودند. اما او به مرد دیگری دل بست که عرب مسلمان بود. وقتی رابطه آن دو کشف شد، به قرارگاه پلیس برده شدند و مورد بازجوئی قرار گرفتند. مرد عرب از ازدواج با دعا سرباز زد. مردان خانواده با سنگسار دعا از «ناموسشان» دفاع کردند. نیازی به قانون و دادگاه نبود. خود حکم دادند و خود اجرا کردند. کاری که سده‌ها و هزاره‌ها کرده بودند. [[photow01]] خبر بیست روز بعد از حادثه، زمانی در جهان انعکاس یافت که چند صحنه از فاجعه بصورت فیلمی که با یک تلفن دستی گرفته شده بود، به صفحه‌های اینترتی راه یافت. دخترک را دیدیم که زیر پاهای پر نفرت مردان افتاده و سرش را میان دو دست گرفته است. مردها که از وابستگان دعا بودند و حدود هشت نفری می‌شدند پائین تنه دخترک را لخت کردند، بر پیکر پیچیده در درد او لگد زدند و سنگسارش کردند. جمعیت زیادی به تماشا ایستاده بودند. چند نفر هم که انیفورم پلیس به تن داشتند، موقع آوردن دعا به صحنه دیده می‌شدند. آنطور که از فیلم استنباط می‌شد، آنها سعی داشتند آرامش صحنه را حفظ کنند تا شاید خللی در اجرای جنایت پیش نیاید. سنگسار ارزش خبری ندارد؟ نمی‌دانم در عصر ارتباطات، که تنها چند دقیقه کافی است تا خبری در سراسر جهان پخش شود، چرا باید سه هفته زمان لازم باشد تا مردم از خبر سنگسار یک دختر ١٧ ساله مطلع شوند. اگر جستجوهای من درست بوده باشند، Asuda، سازمان مبارزه با خشونت علیه زنان در بیانیه اش در تاریخ ٢٦ آوریل برای اول بار خبر را به گوش جهانیان رساند. WADI هم یک سازمان کمک به کردستان عراق، که مقرش در اطریش است و سازمان عفو بین الملل در ٢٧ آوریل خبر را انتشار دادند. [[photow02]] تظاهراتی که در شهر اربیل علیه این حادثه فجیع صورت گرفت و ٩٠ سازمان غیردولتی آن را سازمان داده بودند، روز ٢٩ آوریل بود. عکسهای این تظاهرات در سایت کمپین علیه سنگسار در ایران موجود است. نمی‌دانم چرا هیچ مردی در عکس پیدا نیست با اینکه در توضیح خبر نوشته شده است: زنان و مردان با هم در این اعتراض شرکت کردند. وقت برای نجات دعا وجود داشت. وقتی معشوق مسلمان از ازدواج با دعا خودداری کرد، دعا باید به خانه باز می‌گشت. مگر جای دیگری بود که او را پناه دهد؟ همه می‌دانستند که چه سرنوشتی دخترک را در خانه تهدید می‌کند. یکی از نمایندگان دین یزیدی شهر بشیقه پنج روز دعا را در خانه اش پناه داد. مردان خانواده، دخترک را از آن خانه بیرون کشیدند با این قول که دخترشان را سنگسار نخواهند کرد. اما وقتی جنایتی که ظاهرا خیلی هم پنهان نبود، صورت گرفت، اینکه ما چه زمانی از آن آگاه شویم، زندگی را به دعا بازنمی‌گرداند. شاید هم در گوشه ای از روزنامه‌های ایالتی د