پايا و KAMRAN

آهنگ اين هفته يه آهنگ سياسي اجتماعي هستش از گروه تپش 2012 (لينك يوتيوب اين آهنگ رو چند روز پيش سارا تو كامنتا گذاشت) به اسم "ما -مرد- نيستيم". اين آهنگ ضد مرد سالاري و عقايد سنتي در ايران و براي تشويق جنبش زنان در ايران ساخته شده و خيلى هم سر و صدا كرد، آهنگ رو بگيرين تا بريم سراغ توضيحات راجع به سازندگان آهنگ و خوده آهنگ!

DOWNLOAD

درباره ي گروه تپش 2012:
از اونجايي كه تا حالا هيچ چيز از اين گروه نشنيدم براي نوشتن بيوگرافيشون از مصاحبشون با راديو فردا و myspace شون كمك گرفتم، اين گروه 2 سال پيش در آلمان تشكيل شده و تاحالا 2 تا آلبوم به اسم هاي "ما ايران هستيم" و "از تهران تا برلين" بيرون دادن، آلبوم جديدشون هم در حال آماده شدنه.
اميد پور يوسفی، موسس و سرپرست به راديو فردا می گويد: "تپش ۲۰۱۲ يک گروه موسيقی نيست. بلکه سازمان و پروژه ای باز است که ما دو سال است کار روی آن را شروع کرده ايم."
به گفته سرپرست گروه همون طوري كه از اسم گروه معلومه هدفشون اينه كه سال 2012 توي ايران توي ايران كنسرت داشته باشن.
به تازگي شاهين نجفي به گروهشون پيوسته و خواننده و شاعر گروهه (يه جورايي همه كاره).
گروه تپش ۲۰۱۲ هفت عضو دارد که برخی ايرانی و شماری ديگر نيز از مليت های گوناگون هستند.

و اما خود آهنگ:
"ما-مرد-نيستيم" حدود 20 روزي ميشه كه توي اينترنت پخش شده. ضعف هاي خيلي زيادي داره از جمله: نوع خوندن كه خواننده صداشو عوض كرده (كاري كه رپر ها 5 سال پيش انجام ميدادن مثل هيچكس و ابليس) و اينكه يه جاهايي توو آهنگ از ضرب خارج ميشه. ايراد دوم هم آهنگ سازيشه كه خيلي خاليه و مبتدي هستش. شعر از نظر تكنيكي خيلي ايراد داره يه جاهاييش حتي قافيه هم نداره. اما از نظر معني خيلي قويه و موضوعش تكه و كمتر كسي جرات داره بره سمت اين جور موضوع ها.
اميد پور يوسفی می گويد که پس از قرار دادن اين آهنگ در سايت يوتوب بسياری از مردان از شنيدن آن خشمگين شده اند. نكته جالبي كه توي اينترنت ديدم "ف ي ل ت ري ن گ" شديد اين آهنگه، با اينكه از مدت پخش آهنگ زياد نمى گذره اما اگه شما حتي اسم اين آهنگ رو توي گوگل سرچ كنيد به "ف ي ل ت ر" بر ميخوريد. اميدوارم با گذاشتن اين آهنگ توو اينجا مشكلى برامون پيش نياد.
با همه اين ايراداتي كه از آهنگ گرفتم ولي به نظرم آهنگش خيلي قشنگه و حتي اگه وقتشو داريد كليپ آهنگ رو توي سايت يوتوب ببينيد.

"ما- مرد- نیستیم"

مثل اون دختری که پردشو دوخته
و اون که پول نداشت توو آتیش سوخته
مثل مادرم با اون زندگيه زوری
زنی که خلاصه شده توو قابلمه و قوری
کسی تا حالا نتونسته ببینه بدنشو
کسی از سر نتونسته بگیره روسریشو
می گفت بعد مرگ میبرنش جهنم
می‌گفت آدم و از سره مو آویزون میکنن
گفتم مگه نگفتن بهشت زیر پای شماست
مامان بهشت سر کاریه بیا دنیا رو بچسب
می‌گفت اذون داره میگه مو تنم سیخ شده
گفتم می‌ترسی ترس به روحت میخ شده
هفتاد سال زن بوده یعنی کلفت
یعنی چیزی توو زندگیش ندید جز خفت
زنی که گناه بود بودنش ولی بی جرم
زنی که استحاله کرده بودنش توو فرم
کسی که خیانت نکرد به شوهر چی شد؟
پنجاه سال فحش شنید و کتک خورد
باید توو سری بخوره بمیره نفس نکشه
عکس هیچ پرنده‌ای رو بی قفس نکشه
زنی که همیشه یه سایه اونو می پایید
عروسکی که مرد به هر شکل باهاش می‌خوابید
تو بوی سیلی و شلاق میدی خانوم
تا کی میخوای به مردا باج بدی خانوم
مث وطن شدی همدم ولگردا
تقدیر توو دست توی واسه فردا
تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانوم
تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانوم
ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش
یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش
ما که از مردی مردیم و چیزی ندیدم
از توو کتاب اسم رستمو فقط شنیدیم
که اگر اونم بود امروز حتمن کراکی بود
رستم امروز از جنس بد شاکی بود
رستم اگر بود واسش جرم میساختن
توو گردنش آفتابه لگن مینداختن
شاید میرفت جنگ و برمیگشت احترام داشت
سرتیپ سپاه میشد توو دبی سهام داشت
رستم میتونست حتی به قولی گنجی شه
یه کم کانت و پوپر بخونه فرنگی شه
میشد اسلام رو سکولاریستی تاويل کنه
میشد قرآن رو توو هرمنوتیک تفسیر کنه
میشد فیلم بسازه توو کن تقدیر بشه
میشد جک بگه معترض تعبیر بشه
شاید میرفت اروپا الان دو تا پاس داشت
اونجا تاکسی میروند اینجا الگانس داشت
توو هر عید میرفت توو کنسرتا می رقصید
دیگه حرف سیاسی نمیزد، می‌ترسید
رستم اگر بود میگفت جدم عرب بود
خزر مال روسا، خلیج، خلیج عرب بود
رستم اگر امروز بود رستمو از یاد میبرد
شاهنومه بیس سی سال توو طاقچه خونه خاک میخورد
خانم ما مرد نیستیم تو رومون خط بکش
پرچم رو بگیر خودت بشو رئیس جنبش
ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش
یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش
تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانوم
تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانوم
ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش
یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

------------------------------------

با تشکر از وبلاگ بهزاد بلور و نویسندگان مجله ی "یه شمبه"