برنامه های تلویزیونی جنبه های اخلاقی و ایمنی صنعت جدید را بررسی می کنند
نوشته پل لویتان
عضو هیئت تحریریه America.gov
واشنگتن – در سال 2007، بیش از 60 میلیارد دلار از کالاهائی که به کمک فن آوری نانو تولید شدند – قطعاتی در اندازه های میکروسکوپی – به فروش رفته است. بر اساس برآوردها، این میزان ممکن است تا سال 2014 به 2.6 تریلیون دلار افزایش یابد. رشد سریع فن آوری نانو، اهمیت ملاحظات اخلاقی و ایمنی ناشی از این فن آوری جدید را مطرح کرده است.
سناتور ران وایدن ، سخنران اصلی مراسم 2 آوریل در مرکز بین المللی وودرو ویلسون برای دانش پژوه هان در واشنگتن گفت "هنوز در کشور سعی می کنند بفهمند واقعاً فن آوری نانو چیست."
مرکز توجه گردهمآئی پیش نمایش فیلم سه قسمتی تلویزیونی فن آوری نانو به نام "قدرت قطعات ریز " بود که قرار است در ماه آوریل از تلویزیون عمومی ایالات متحده پخش گردد. رویداد مرکز ویلسون بخشی از برنامه مخصوص هفته نانو در سال 2008 بود. این مراسم به مدت یک هفته با تمرکز بر پیشرفت های فن آوری نانو و سوالاتی در ارتباط با کاربرد آن که تا کنون به آن پاسخ داده نشده است، برگزار می گردد.
دانشمندان به فن آوری نانو- ساختن قطعات میکروسکپی و یا حتی در اندازه مولکولی – از قابلیت کمک به تولید دارو، حفاظت از محیط زیست، انرژی و اکتشافات فضائی برخوردار است.
در آینده، "میکروب های" مکانیکی که به داخل ارگان های زنده تزریق می شود، ممکن است قادر به مبارزه با باکتری ها و ویروس های بیماری زا، از بین بردن سلول های سرطان زا، و یا جایگزین دارو شوند. روبات های میکروسکپی ممکن است قادر به ترمیم و یا حتی تولید قطعات پیچیده و یا خارج ساختن مواد آسیب رسان ازمحیط زیست باشند.
نگاه کنید به این تارنما.
اما فیلم "قدرت قطعات ریز" با استفاده از چندین وضعیت فرضی که توسط روزنامه نگار، گزارشگر تلویزیونی و نویسنده معروف، جان هاکنبری مطرح گردیده است، نگرانی های بالقوه اخلاقی و ایمنی استفاده از فن آوری نانو را بررسی می کند.
در بخشی از این فیلم، دو پسر مردی مسن که تنها زندگی می کند ولی اغلب گم می شود، در نظر دارند با استفاده از فن آوری نانو،– قطعه ای را که قادر به تشخیص مکان وی با استفاده از سیستم جهانی مکان یابی (GPS) است در بدن وی نصب نمایند، اما ناچار با سئوال معروف اورول در مورد حق زندگی خصوصی پدر خود، مواجه هستند.
در بخش دیگر فیلم، شهردار یک شهر تصمیم می گیرد از فن آوری نانو برای پاکسازی یک منبع آلودگی خطرناک که مخزن آب آشامیدنی شهر را تهدید می کند، استفاده کند. علیرغم منافع آشکار این کار، دستورالعمل این کار ناشناخته است و سئوالات تردید آوری در باره اثرات استفاده از فن آوری نانو در این پاکسازی که می تواند بر محیط زیست بر جا گذارد، مطرح می شود.
یک مثال از مواد ابداعی که اثرات زیان باری بر انسان گذارده، پنبه نسوز است. ماده معدنی مقاوم به آتش و حرارت که مورد استفاده کلی، به خصوص در اوایل و اواسط قرن بیستم در ساختمان سازی و تولیدات صنعتی قرار گرفت. سال ها بعد، دانشمندان تشخیص دادند که تماس طولانی با پنبه نسوز ممکن است سرطان زا باشد شود. ادامه استفاده از این ماده ممنوع شد و برنامه های پر هزینه ای برای خارج نمودن این ماده از محیط زندگی به اجرا در آمد.
شرکت کنندگان در رویداد مرکز ویلسون توافق داشتند که آزمایش و مناظرات عمومی برای اطمینان از این مطلب که فن آوری نانو تبدیل به "پنبه نسوز جدیدی" نخواهد شد، ضروری است.
به گفته وایدن: "نکته مهم درباره این قبیل برنامه های تلویزیونی این است که به ما شانس نشان دادن این مطلب در رسانه ها را می دهد که بالاترین الویت دولت، در این زمینه، حفظ ایمنی مردم و مصرف کنندگان است."
فیلم "قدرت قطعات ریز" مشترکاً توسط دو موسسه از ایالات متحده، وزارت انرژی و بنیاد ملی علوم و یک گروه از سازمان های همکار غیر دولتی تولید شده است.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
http://powerofsmall.org/ و http://www.nisenet.org/nanodays
بنیاد گوگل به عرصه تجاری تشخیص ژنتیك دیجیتال وارد می شود
نویسنده: شریل پلرین
عضو هیئت تحریریه
آتلانتا – در عصر بیماری های كشنده ای مانند ایدز/ HIV و بیماری های در حال ظهور، مانند آنفولانزای مرغی حاد، و سل مقاوم در برابر چندین دارو، زیر نظر داشتن بیماری ها برای تشخیص سریع و واكنش در مقابل آن ها، بسیار مهم است.
تا اوایل دهه 1990، چنین نظارتی، شامل جمع آوری و تجزیه و تحلیل اصولی اطلاعات، بیشتر در برگیرنده ثبت و نگهداری اطلاعات بصورت دستی و گزارش كردن رسمی شیوع بیماری ها به سازمان بهداشت جهانی (WHO) توسط وزارت خانه های بهداشت كشورهای عضو بود.
امروزه شمار فزاینده ای از سازمان های مبتنی بر اینترنت، از طریق دریافت اطلاعات از مشتركان یا جمع آوری آن از طریق ارتباط رایانه ای از وسایل الكترونیك، گروه های گفتگو و پایگاه های تارنمای اینترنتی دیگر به صورت 24 ساعته، و ارسال هشدار از طریق پست الکترونیکی، به زیر نظر گرفتن بیماری های مسری در حال ظهور كمك می كنند.
بنا بر اطلاعیه منتشر شده در پایگاه تارنمای سازمان بهداشت جهانی ، اكنون بیش از 60 درصد گزارش های اولیه آن در مورد شیوع بیماری ها از منابع غیر رسمی نشأت می گیرند.
حتی Google.org، كه ارگان نیكوكاری محبوب ترین موتور جستجوی دنیا است، اجرای پروژه ای را به نام "پیش بینی و جلوگیری " آغاز نموده كه، طبق اطلاعیه منتشر شده توسط گوگل، توسط یك دانشمند بیماری های مسری به نام دكتر لری بریلیانت هدایت می شود و هدف آن "استفاده از اطلاعات و فن آوری به منظور توانمندسازی جوامع برای پیش بینی تهدیدهای در حال ظهور و جلوگیری از آنها پیش از تبدیل شدنشان به بحران های محلی، منطقه ای یا جهانی است."
تشخیص دیجیتال
پست برنامه نظارت بر بیماری های در حال ظهور (ProMED)(1) كه بخشی از جامعه بین المللی بیماری های مسری (2) است، به عنوان یك سیستم آزمایشی، در سال 1993 آغاز گردید. این سیستم، قدیمی ترین سامانه گزارش الكترونیك بیماری های مسری و مواد سمی در حال ظهور در جهان است.
اشتراك رایگان و برای همه منابع آزاد است؛ ProMED با 45,000 مشترك در سرتاسر دنیا ارتباط برقرار می كند و به هفت زبان گزارش می دهد. همه گزارشات قبل از قرار گرفتن روی شبكه اینترنت، توسط هیئتی از مجریان متخصص، بازبینی می شوند.
دكتر استیون مورس از دانشگاه كلمبیا در خلاصه ای از یك كارگاه در سال 2007 تحت عنوان "كنترل و تشخیص جهانی بیماری های مسری: ارزیابی چالش ها، یافتن راه حل ها" نوشت كه ProMED یكی از اولین منابعی بود كه شیوع ایبولا را در كیكویت در جمهوری دموكراتیك كنگو در سال 1995، شیوع ویروس نیل غربی را در ایالت نیویورك در سال 1999، و شیوع سندروم تنفسی حاد را در چین در سال 2003 گزارش داد.
دكتر مارجوری پولاك از ProMED در یك سخنرانی در همایش بین المللی در مورد بیماری های مسری در حال ظهور (ICEID)(3) كه از 16 تا 19 مارس در آتلانتا برگزار شد، می پرسد: "ما چه درس هایی گرفته ایم؟ ما در یك روستای جهانی زندگی می كنیم. هیچ نهادی به تنهایی دارای توان كامل برای تأمین همه نیازها و پوشش دادن همه مبانی در زمینه نظارت بر بیماری ها نیست."
مورس گفت كه ProMED ایجاد شبكه های تشخیص دیجیتال بیشتری را، از جمله شبكه اطلاعات بهداشت عمومی جهانی(4) كانادا و شبكه جهانی هشدار و واكنش شیوع (5) وابسته به سازمان بهداشت جهانی تشویق كرده است.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/health-english/2008/March/20080318183104abretnuh0.8928491.html
شبكه های دیگر عبارتند از: سامانه اطلاعات پزشكی كمیسیون اروپایی (MedISys)(6) كه یك سامانه هشدار خبری فوری در مورد موضوعات پزشكی است كه روزانه بیش از 20,000 مقاله را از 800 منبع تارنمای اینترنتی مرور كرده و مقالات به 25 زبان را طبقه بندی می نماید؛ و HealthMap كه یك شبكه خودكار رایگان است كه اطلاعات در مورد شیوع بیماری های مسری را از خبرگزاری ها، گزارشات RSS، لیست های پستی ProMED و هشدارهای سازمان بهداشت جهانی جمع آوری می كند. سپس این شبكه، اطلاعات را سازمان دهی كرده و به صورت فوری و مستقیم، در قالب نقشه های تصویری نمایش می دهد.
HealthMap كه محصول بخش علوم و فن آوری بهداشتی (7) مشترك بین دانشگاه های هاروارد و انستیتو تکنولوژی ماساچوست است، توسط كلارك فرایفلد، طراح نرم افزار پژوهشی در برنامه انفورماتیك بیمارستان كودكان (8)، و جان براونستاین، استادیار پزشكی كودكان در دانشكده پزشكی هاروارد، ایجاد شد.
به اظهار دكتر جیمز ویلسن در نشریه "پیشرفت های انجام شده در زمینه كنترل بیماری ها در سال 2007"، پروژه آرگوس، یك سامانه تشخیص و رهگیری رویداد بیولوژیك جهانی متعلق به دولت ایالات متحده است كه هشدارهای اولیه ارائه می كند. تحلیلگران چند زبانه، منابع جهانی را به 34 زبان پوشش می دهند. آرگوس تا 3,300 پرونده مربوط به موارد بیولوژیك را مدیریت نموده و در فصل آنفولانزای سال 2007، نزدیك به 3,000 گزارش رویداد را در 128 كشور و به 27 زبان منتشر كرد.
هشدار به موقع
توجه طرح پیش بینی و جلوگیری Google.org به بیماری های مسری در حال ظهوری معطوف است كه به دلیل تغییر آب و هوا، شهری شدن، افزایش سفر و تجارت بین المللی، و ارتباط نزدیك تر میان مردم و حیوانات، در حال افزایش یافتن هستند.
اغلب بیماری های در حال ظهور جهان، بیماری های حیوانی هستند كه به مردم سرایت می كنند.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/health-english/2008/March/20080314142654lcnirellep0.7607691.html
بریلیانت در یك سخنرانی در همایش بین المللی در مورد بیماری های مسری در حال ظهور 2008 گفت كه این تلاش از دو طریق مرتبط به یكدیگر برای پیش بینی و جلوگیری پشتیبانی می كند. اولین شیوه، طراحی نقشه آسیب پذیری است كه به معنی تشخیص این مطلب است كه كدام جمعیت ها كمترین دسترسی را به مراقبت بهداشتی داشته یا هیچگونه دسترسی به آن ندارند و احتمالا برای بقای خود با حیوانات زندگی می كنند یا به آنها وابستگی دارند، و همچنین شناسایی "نقاط داغ" كه وقوع بیماری ها در آنها از بالاترین میزان احتمال برخوردار است.
دومین شیوه عبارت است از: ایجاد سامانه هایی برای تشخیص بهتر تهدیدها از طریق استفاده از روش های مبتكرانه برای یافتن سریع تهدیدها در هرجایی كه رخ می دهند، تأیید شیوع بیماری ها و شناسایی علت آنها، و دادن هشدار به طرف های مربوطه اصلی، از روستاییان گرفته تا مسئولان بهداشتی جهانی.
بریلیانت اضافه كرد: "فن آوری و دسترسی به منابع متعدد اطلاعات ما را به این امكان نزدیك تر كرده است و این چیزی است كه Google.org می خواهد به پشتیبانی از آن كمك كند. ما می خواهیم كه به پژوهشگران و قهرمانان بهداشت عمومی در اینجا و در این اتاق و در سرتاسر جهان بپیوندیم تا مرزهای دانستنیها را در مورد مكان، ماهیت، چگونگی و زمان شیوع بعدی، و وقوع بیماری قابل انتقال در حال ظهور بعدی به عقب برانیم.
اطلاعات بیشتر در مورد ProMED و HealthMap در تارنماهای این دو سازمان در دسترس است.
http://www.promedmail.org/pls/otn/f?p=2400:1000
http://www.healthmap.org/en
1. Program for Monitoring Emerging Diseases
2. International Society for Infectious Diseases
3. International Conference on Emerging Infectious Diseases
4. Global Public Health Information Network
5. Global Outbreak Alert and Response Network
6. European Commission’s Medical Intelligence System
7. Division of Health Sciences and Technology
8. Children's Hospital Informatics Program
16:47 گرينويچ - دوشنبه 14 آوريل 2008 - 26 فروردین 1387
نازنین معتمدی
"پیدا و پنهان افغانستان" عنوان نمایشگاه عکسی است که مانسا یووآن – عکاس اهل اسلونی- در خانه هنرمندان تهران برگزار کرده است و کوشیده است در آن داستانهای گزارش نشده افغانستان را به تصویر بکشد.
او که به عنوان عکاس خبری برگزیده اسلونی در سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷و ۲۰۰۸ شناخته شده، تا کنون مجموعه هایی از ونزوئلا، افغانستان، ایران، پاکستان، نپال، کامبوج، تایلند، هند، امریکا، صربستان و کشورهای اروپایی را در نشریاتی مانند تایمز، ساندی تایمز، گاردین و شیکاگو تریبون منتشر کرده است.
جمعیتی که ۲۴ فروردین، تالار انتظامی خانه هنرمندان برای مراسم افتتاحیه این نمایشگاه به خود دید، در کمتر نمایشگاه عکسی در تهران تجربه شده بود.
مهتاب کرامتی (هنرپیشه و سفیر صلح یونیسف در ایران)، سیامک انصاری (هنرپیشه) و برخی از عکاسان از جمله محمد فرنود، حسن سربخشیان و بسیاری دیگر از عکاسان جوان ایرانی در این افتتاحیه حضور داشتند.
آلبوم تصویری از نمایشگاه
برخلاف اکثر نمایشگاه هایی که تنها به نمایش وضعیت اسفبار و ناامیدکننده افغانستان و قربانیان جنگ بسنده می کنند، این عکاس ۲۷ ساله، کوشیده تا جرقه های زندگی را هم در کنار ویرانی های افغانستان به تصویر بکشد.تصاویری از بازگشت دختران به مدارس و برپایی مجالس عروسی پس از سقوط طالبان، حضور زنان در فعالیت های مبارزه با مواد مخدر و تمرین کاراته دختران در یک کلوپ خصوصی ورزشی.
۳۸ قطعه عکس این نمایشگاه حاصل بیش از شش ماه سفر عکاس به افغانستان در بازه زمانی ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ است.
بخشی از عکسهای نمایشگاه که نامِ "زندانیان زمان" به خود گرفته، صحنه هایی از زندان زنان افغان را نشان می دهد که با کودکانشان در وضعیت نابسامانی بدون اطلاع از وضعیت پرونده شان به سر می برند.
مانسا یوآن در بخشی دیگر مرکز بیماران روانی را به تصویر می کشد که با داشتن ۱۸۵ بیمار، حتی امکانات درمان ابتدایی آنها را هم ندارد. پرورشگاه علاءالدین نیز ما را با گوشه دیگری از واقعیت بازماندگان جنگ روبرو می کند. اینها مجموعه هایی است که عکاس بیشتر از بقیه بدانها دلبسته و به قول خودش روحش را تحت تاثیر قرار داده اند.
او می گوید برخلاف روال معمول در گالری های کشورهای اروپایی، او تمام هزینه های چاپ عکس روی چوب را شخصا متحمل شده و با اینکه می داند سوژه نمایشگاه غمگین است و کمتر کسی حاضر می شود چنین عکسهایی را به دیوار خانه اش بیاویزد، امیدوار است که حداقل بتواند هزینه نمایشگاه را از فروش عکسهایش تامین کند. قیمت تابلوها از ۱۵۰ هزارتومان تا ۴۰۰ هزار تومان متغیر است و در همان ساعات اولیه افتتاحیه چند تابلوی آن به فروش رفت.
گفتنی است که او از سال ۲۰۰۰ بعد از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه عکاسی اسلونی به عنوان عکاس آزاد کار خود را شروع کرد. تاکنون هشت نمایشگاه انفرادی و دوازده نمایشگاه گروهی در فرانسه، امریکا، صربستان، لهستان، کرواسی، اسلونی و ... در کارنامه حرفه ای او به ثبت رسیده است.
نمایشگاه "پیدا و پنهان افغانستان" تا روز پنجشنبه، ۲۹ فروردین، از ساعت ۱۴ تا ۲۰ در تالار انتظامی خانه هنرمندان ایران برقرار است.
مانسا اخیرا همسری ایرانی اختیار کرده و قصد دارد حداقل یک سال در ایران زندگی کند. او از سفر سال گذشته اش به تهران مجموعه هایی از جوانان ایرانی تهیه کرده اما معتقد است هنوز عکسهایش به قدر کافی پخته و مناسب برگزاری نمایشگاه نیستند و امیدوار است که سال آینده بتواند نمایشگاهی از این عکسهای برپا کند
مانسا یوآن می گوید: "با توجه به فضای تالار و محدود بودن تعداد عکسها، برایم کمی دشوار بود که بخواهم داستانی را در ۶ عکس به تصویر بکشم. هدف من نمایش عمیق تر افغانستان و پررنگ کردن چهره کمرنگ شده افغانستان در رسانه ها بود."
او می گوید: "متاسفم که بعد از سالهای اولیه جنگ، مجامع بین المللی و رسانه ها تمرکز خود را از افغانستان و پوشش دادن وضعیت آنها برداشته اند. می خواستم با این عکسها داستان های گزارش نشده ای از این کشور را گزارش کنم."
مانسا یوآن در بخشی دیگر به کشت و کار خشخاش می پردازد و آن را تهدیدی علیه صلح و آرامش می داند.
در زیرنویس این عکسها آورده است که بیش از نیمی از درآمد افغانستان از راه مشاغل و کارهای غیرمجاز بدست می آید. از کشاورزان فقیر که بدون کشت خشخاش نمی توانند نجات پیدا کنند تا بعضی مسئولین دولتی که درآمدهای بیشماری از این راه کسب می کنند.