همین جوری

خبرسازان جهان سياست در سال 2006

بدون شک صدام حسين، رئيس جمهور سابق عراق، خبرسازترين چهره جهان سياست در سال 2006 بود. محاکمه او که از سال 2005 آغاز شده بود در طول سال بعد نيز ادامه داشت. در ماه نوامبر دادگاه نهايتا او را به جرم جنايت عليه بشريت به اعدام با طناب دار محکوم کرد که اين حکم در 30 دسامبر اجرا شد. او که نزديک به 25 سال در راس نظام ديکتاتوری عراق حکومت کرد، هنگام مرگ 69 سال داشت.

در نخستين روزهای سال 2006 آريل شارون، نخست وزير وقت اسرائيل در پی سکته مغزی به کما فرو رفت که هنوز تغييری در وضعيت جسمی او رخ نداده است. با وخامت حال آقای شارون، اهود اولمرت معاون وی، اداره امور اسرائيل و همچنين رهبری حزب تازه تاسيس کديما را که آقای شارون چندی پيش از آن بنياد گذاشته بود، در دست گرفت. چند ماه بعد اهود اولمرت در انتخابات سراسری اسرائيل به مقام نخست وزيری اسرائيل دست يافت.

انتخابات پارلمانی فلسطينيان که در ماه فوريه برگزار شد، به پيروزی غير منتظره گروه حماس و شکست حزب حاکم فتح انجاميد. اسماعيل هنيه، از رهبران گروه حماس به عنوان نخست وزير جديد حکومت خود گردان فلسطينی معرفی شد. سياستهای ضد اسرائيلی حماس، بارها منجر به درگيری ميان اين گروه و نيروهای اسرائيلی شد. در ماه دسامبر آقای هنيه هدف سوء قصد قرار گرفت که از اين حمله جان سالم بدر برد.

در ماه مارس اسلوبودان ميلوشويچ، رئيس جمهور سابق يوگوسلاوی در زندان دادگاه لاهه در هلند، جان سپرد. آقای ميلوشويچ هنگام مرگ ۶۴ سال سن داشت و از سال ۲۰۰۱ به اتهام نسل کشی و ديگر جرايم جنگی در دادگاه جنايات جنگی سازمان ملل محاکمه می شد. بسياری معتقدند که سياستهای ميلوشويچ عامل اصلی فروپاشی و تجزيه يوگسلاوی و جنگ در منطقه بالکان بود. علت مرگ او سکته قلبی اعلام شد.

پس از آغاز جنگ عراق و سقوط حکومت صدام، اين کشور بارها هدف حملات مرگبار شورشيهای داخل کشور بود. يکی کسانی که نقش مهمی در نا آراميهای عراق داشت، ابو مصعب زرقاوی، رهبر اردنی شبکه القاعده در عراق بود که در پی حمله نيروهای آمريکايی به خانه ای که در آن اقامت داشت در ماه ژوئن کشته شد. در سال 2005 ايالات متحده مبلغ 25 ميليون دلار جايزه برای سر زرقاوی تعيين کرده بود.

اظهارات پاپ بنديکت شانزدهم، رهبر کاتوليکهای جهان درباره اسلام خشم مسلمانان جهان را برانگيخت. او در ماه سپتامبر در يک سخنرانی در آلمان با استناد به متنی قرون وسطايی، اسلام را با خشونت همراه خواند که اعتراض رهبران مسلمان جهان را در پی داشت. او چندی بعد از گفته های خود اظهار تاسف و از مسلمانان عذرخواهی کرد. پاپ در ماه نوامبر به ترکيه سفر کرد که نخستين ديدار او از يک کشور عمدتا مسلمان بود.

مهمترين رخداد سال 2006 در خاور ميانه جنگ 34 روزه بين نيروهای اسرائيلی و گروه حزب الله لبنان بود که خسارات سنگينی برای هر دو طرف درگيری در پی داشت. اين درگيری نام شيخ حسن نصرالله، رهبر شيعه حزب الله را بيش از پيش بر سر زبانها انداخت. او که از مخالفان سر سخت دولت فعلی لبنان است، بارها فواد سنیوره، نخست وزير لبنان را به طور مستقیم به همدستی با اسراييل و آمريکا متهم و تهديد به سرنگونی کرده است.

پس از پايان جنگ اسرائيل و حزب الله، لبنان بازهم روی آرامش به خود نديد. در ماه نوامبر پی ير جميل، وزير صنايع لبنان و از سياستمداران ضد سوری اين کشور، هدف رگبار گلوله های مردان مسلح در بيروت قرار گرفت و به قتل رسيد. او که از رهبران مسيحيان مارونی لبنان بود، هنگام مرگ 35 سال داشت. وی فرزند امين جميل رئيس جمهور سابق و نوه پی ير جميل بنيانگذار حزب فالانژ لبنان بود

در ماه اوت فيدل کاسترو، رهبر کوبا به دليل بيماری به طور موقت از حکومت کناره گيری کرد و اداره کشور را به برادرش رائول که عملا در 47 سال گذشته شخص دوم کوبا بوده، واگذار کرد. فیدل کاسترو که از سال 1959 بر اين کشور واقع در آمریکای مرکزی حکومت می کند، پرسابقه ترين رهبر سياسی زنده جهان محسوب می شود. چندی پيش به مناسبت هشتادمین سالروز تولد او جشنهای مفصلی در کوبا برگزار شد.

با پايان دوره کوفی عنان (راست) در مقام هفتمين دبير کل سازمان ملل متحد، بان کی مون، وزير خارجه سابق کره جنوبی با کسب بيشترين آرا به عنوان دبير کل جديد سازمان ملل برگزيده شد. آقای بان کی مون که 62 سال دارد کارش را رسما از روز اول ژانويه 2007 آغاز خواهد کرد. آقای کی مون دومين آسيايی است که دبير کلی سازمان ملل به عهده می گيرد. در سازمان ملل يک توافق گسترده در اين مورد که دبير کل بعدی آسيايی باشد وجود داشت.

در ماه دسامبر ژنرال آگوستو پینوشه، رهبر نظامی پیشین شیلی در 91 سالگی در بیمارستانی در سانتیاگو پایتخت این کشور در گذشت. آگوستو پینوشه در سال 1973 طی کودتايی عليه دولت منتخب سالوادور آلنده، رییس جمهور چپگرای شیلی به قدرت رسید و تا سال 1990 در راس قدرت بود. هنگامی که در سال 2001 دادگاهی اعلام کرد که او توانايی جسمی برای حضور در دادگاه را ندارد، تلاش برای محاکمه ژنرال پينوشه به اتهام نقض حقوق بشر با شکست مواجه شد.

در يکی از آخرين روزهای سال ميلادی صفرمراد نيازاف، رييس جمهور ترکمنستان به طور ناگهانی درگذشت. آقای نيازاف که بیش از بيست سال حکمرانی کرد خود را ترکمن باشی يا پدر ترکمن ها ناميده بود. وی در سال 1985 رهبر حزب کمونيست ترکمنستان و در سال 1991 به عنوان اولين رييس جمهور ترکمنستان مستقل انتخاب شد. در سال 1999 نهاد عالی قانونگذاری ترکمنستان، آقای نيازاف را رييس جمهور مادام العمر اين کشور کرد.

روايت تصويری از زندگی صدام حسين

تاريخ عراق در چهار دهه با نام صدام حسين پيوند خورده است. از زمان به قدرت رسيدن او در عراق، گستره تاثير حکومتش حتی از مرزهای اين کشور هم فراتر رفت و خاورميانه و سپس جهان را نيز در بر گرفت.

صدام حسين در منطقه ای فقيرنشين در شمال عراق پرورش يافت. به حزب بعث پيوست و به سال 1963 در کودتای ناموفقی عليه عبدالسلام عارف، رئيس جمهور وقت عراق شرکت جست که منجر به حبس او شد. او در سال 1966 با تعدادی از همدستانش در کودتا، از زندان گريخت (عکس بالا).

صدام از عوامل اصلی به حکومت رساندن حزب بعث بود. وقتی ژنرال حسن البکر درمقام رئيس جمهور عراق به قدرت رسيد، صدام معاونت وی را بر عهده گرفت و با اعدام بسياری از رقيبان خود، به تدريج به قدرت اول عراق تبديل شد. او سرانجام در سال 1979 رسما خود را رئيس جمهور عراق اعلام کرد. تصويری از جشن تولدش در همان سال.

پس از انقلاب ايران در سال 1979، روابط دو کشور همسايه ايران و عراق تيره شد که نهايتا عراق با تجاوز به خاک ايران در سال 1980 آغازگر جنگی شد که عليرغم تلاش سازمان ملل متحد برای پايان دادن به آن، هشت سال به طول انجاميد.

در طول جنگ بين دو کشور، صدام حسين از حمايت آمريکا به رياست جمهوری رونالد ريگان برخوردار بود. صحنه ای از خوشامدگويی صدام به دونالد رامسفلد، فرستاده دولت آمريکا به عراق. رامسفلد در زمان حمله دوم آمريکا به عراق در سال 2003 وزارت دفاع آمريکا بر عهده داشت.

صدام که بارها جانش تهديد شده بود، همواره با گروه پرتعدادی از محافظان شخصی همراهی می شد. ارشاد ياسين، شوهر خواهر وی از محافظان شخصی و افراد مورد اعتمادش بود که در بيشتر مواقع در کنار او ديده می شد.

او در سالهای نخستين حکومتش بارها به کشورهای مختلف سفر کرد و با بسياری از رهبران جهان از جمله لئونيد برژنف، اينديرا گاندی، ياسر عرفات و فيدل کاسترو، رهبر کوبا (عکس بالا) ملاقات کرد.

صدام با بسياری از کشورهای عرب از جمله اردن روابط نزديک داشت. در اين عکس او نظاره گر تيراندازی ملک حسين، پادشاه فقيد اردن است. هرچند حمله نظامی او به کويت در سال 1990 خشم بسياری از متحدان سابقش را برانگيخت.

با حمله نيروهای بين المللی به رهبری آمريکا به کويت تحت اشغال عراق که به جنگ اول خليج فارس موسوم شد، صدام مجبور به عقب نشينی شد. حمله صدام به کويت منجر به انزوای جهانی او و نهايتا تحريم اقتصادی عراق از سوی آمريکا شد.

با آنکه او در طول سالهای 1990 همچنان بر سر قدرت ماند اما هميشه زير نظر بازرسان سازمان ملل بود که مظنون بودند صدام در صدد توليد سلاحهای کشتار جمعی است. در سال 2003، سرانجام آمريکا تصميم به پائين کشاندن صدام از اريکه قدرت گرفت و با حمله نظامی به عراق، به ديکتاتوری 25 ساله او پايان داد.

صدام با ورود نيروهای نظامی آمريکا به بغداد، گريخت که نهايتا روز 14 دسامبر در حفره ای که ماه ها در آن پنهان بود به دام افتاد. محاکمه او از اکتبر 2005 به اتهام کشتار غير نظاميان آغاز شد.

دادگاه او بيش از يکسال به طول انجاميد. او سرانجام در نوامبر 2006 به جرم جنايت عليه بشريت به اعدام محکوم شد و نهايتا در سحرگاه 30 دسامبر به دار آويخته شد. صدام هنگام مرگ 69 سال داشت.

عکسهای خبری روز از چهار گوشه جهان

آتش بازی در کنار برج العرب در دبی به مناسبت آغاز سال نو میلادی

چرخ فلک "چشم لندن" در کنار رودخانه تیمز محل اصلی برگزاری مراسم جشنهای خیابانی سال نو میلادی در لندن بود

نماز عید قربان در مسجد جمعه دهلی نو در هند

آتش بازی در کنار بنای تاریخی آکروپلیس در آتن یونان در هنگام آغاز سال نو میلادی

پاکسازی میدان"تایم" در نیویورک پس از جشن خیابانی آغاز سال نو میلادی در این شهر

جشن خیابانی در لندن در اولین روز سال نو میلادی

پاپ بنديکت شانزدهم پس از پایان مراسم دعای سال نو که در کلیسای جامع "سنت پیتر" در واتیکان برگزار شد. در این مراسم پاپ مردم جهان را به صلح و آشتی و دوری از جنگ و خشونت دعوت کرد

تظاهراتی در شهر الدور در شمال عراق در اعتراض به اعدام صدام حسین

طبق یک مراسم سنتی اسکاتلندی دراولین روز سال نو میلادی تعداد زیادی در رودخانه "فورث" در اسکاتلند به شنا می پردازند

دو نوجوان در بیت المقدس

پیکر جرالد فورد، سی و هشتمين رييس جمهوری آمريکا، برای مراسم خاکسپاری که قرار است امروز برگزار شود به کیپتول هیل، ساختمان مجلس سنا و نمایندگان آمریکا، منتقل شده است

تصاويری از طبيعت زيبای قطب جنوب

گرچه اکنون در نيمکره جنوبی اواسط فصل تابستان است اما قطب جنوب يکی از نقاطی روی کره زمين است که روزهای کريسمس و سال نو ميلادی پوشيده از برف بود.

اما روشن نيست که وضعيت در آينده چطور خواهد بود؟ دمای اين منطقه اکنون به همان سرعت ديگر مناطق کره زمين در حال افزايش است، اما در پنجاه سال گذشته اين افزايش با سرعتی معادل پنج برابر سالهای قبل رخ داده است. 75 درصد از يخهای قطب جنوب در حال کوچک شدن است.

با افزايش نگرانی در مورد تغييرات آب و هوا، توجه به مناطق قطبی بيش از پيش جلب شده است.

صنعت توريسم در قطب جنوب در حال رشد است.

در اوج تابستان کوتاه مدت قطب جنوب معمولا در ماه ژانويه حدود 35 کشتی بازديد کنندگان را به منطقه می برد. در سال 1992 تنها 6704 توريست به قطب جنوب سفر کردند اما تا پايان تابستان امسال اين رقم به 29 هزار خواهد رسيد.

صدها جزيره کوچک در قطب جنوب محل زاد و ولد پنگوئنهاست که ترسی از انسان ها ندارند.

تصور می شود که سيصد هزار جفت پنگوئن در اين منطقه وجود دارد و در ماه دسامبر اولين جوجه پنگوئن ها از تخم بيرون می آيند.

سگ ماهی ها در حال چرت. واکنش بعضی ها به دوربين تنها نگاهی بی تفاوت است.

رنگ يخ گاه بخاطر حبابهای هوا که داخل آن مانده از سفيد تا آبی تغيير می کند. وجود مواد آلی ممکن است رنگ آنرا به سبز تغيير دهد.

وقتی يخها در آب ترک می خوردند و ذوب می شوند اشکال خارق العاده ای پديد می آورند.

ساعت مرگ

آنچه می خوانید روایتی است از ساعت پنج صبح تا هفت صبح به وقت بغداد، ساعتی که صدام حسین دیکتاتوری که پنجاه سال سایه اش کابوس و وحشت را در عراق ماندگار کرده بود، اعدام شد.

شب عجیبی است. یا به قول لاری کینگ روز عجیبی است. همه تا دیر وقت منتظر نشسته ایم که یک نفر را بکشند. از دیشب اعلام شد که صدام تا فردا کشته می شود. و از یک ساعت پیش اعلام شد که صدام تا ساعت شش صبح به وقت بغداد کشته می شود. من در بروکسل بیدار نشسته ام، اینجا ساعت 3.5 صبح است، در واشنگتن ساعت 9.5 شب است، در لندن ساعت 2.5 صبح است. به نظر می رسد که عقربه های ساعت مثل دو لبه دو شمشیر دارند آنچه را که نباید در آینده بماند، قطع می کنند و به نابودی می سپارند. قرار است تا یک ساعت دیگر صدام حسین، دیکتاتور عراقی و شاید آخرین بازمانده رام نشدنی عصر دیکتاتوری خاورمیانه توسط ماموران دولت جدید عراق کشته شود. به نظر می رسد که کلماتی مانند صدام حسین، عراق، دیکتاتور، انفجار، قتل عام، در این لحظات مهم ترین کلماتی است که در آسمانی که امواج خبری در آن با سرعت در رفت و آمد است، تکرار می شود. می گویند آدمی در لحظه مرگ تمام تصاویر زندگی اش از کودکی تا پای مرگ را یک لحظه مرور می کند و حالا در بی بی سی و سی ان ان و الجزیره و دیگر شبکه های تلویزیونی می توانی در عرض بیست دقیقه تمام تصاویر زندگی صدام را ببینی، انگار فیلمی برایت پخش می کنند تا تو که بر صندلی قضاوت نشسته ای حکم صدام را صادر کنی. تا یک ساعت دیگر صدام دیگر در این دنیا زنده نیست. مجموعه ای از احساس های متناقض در آدمهاست، از یک سو دلسوزی برای مرگ کسی که هرگز به نظر نمی رسید بمیرد، و از سوی دیگر خشم و نفرت نسبت به آدمی که مرگ کسب و کارش بوده است و امروز کشته می شود، چون کشته است. از یک سو یاد همه بچه های سرباز و بسیجی و رزمنده کشورم می افتم که در بسیاری از صحنه های جنگ به دستور صدام با ناجوانمردانه ترین شکلی کشته شدند و از سوی دیگر فکر می کنم کشتن در هر حال مجازات غلطی است.

سعید می گوید: خودشان او را آوردند، خودشان در جنگ از او حمایت کردند، خودشان او را دستگیر کردند و حالا هم خودشان دارند با کشتن اش تماشاگر جمع می کنند. کلمات سعید را می شنوم ولی نمی توانم بفهمم. پشت این جملات یک نفرت ضدآمریکایی موهوم و یک عشق شرقی موهوم می بینم که برایم معنی و مفهوم ندارد. شهرزاد نیز به تصویر سی ان ان خیره شده و دلش برای مرگ صدام می سوزد. می توانم نوع دلسوزی اش را احساس کنم، فکر می کنم معمولا ما تحت تاثیر اقتدار دیکتاتورها قرار می گیریم و همانطور که آنها خودشان را بی مرگ و ابدی می دانند، انگار ما هم چنین احساسی داریم. به شهرزاد می گویم: من کاری به جنگ کویت و سرکوب شعیان عراق و این ها ندارم، نمی توانم آنها را لمس کنم، اما دوستان خودم را که رفتند و کشته شدند و تعدادشان هم به اندازه تمام حجله هایی بود که سرکوچه های شهرها و روستاها می گذاشتند، زیاد است. من با مجازات مرگ مخالفم، اما مطمئنم صدام باید به بدترین مجازات ممکن محکوم شود.

وکیل صدام، مرد عرب اردنی در برنامه سی ان ان حاضر است. لاری کینگ از او می پرسد: امیدی به نجات صدام دارید؟ می گوید: « برای امید خیلی دیر شده.» می گوید: « تمام محاکمه صدام یک کمدی سیاه بود، یا بازی بود، هم قاضی بازی بود، هم شاهد ها شاهد نبودند، هم شکل دادگاه غلط بود، همه چیز غلط بود. یک دادگاه غیرعادلانه بود.» مطمئنم که در پنجاه سال گذشته عراق همین دادگاه صدام عادلانه ترین دادگاهی بود که برپاشد. یاد تمام کسانی می افتم که در عراق دستگیر می شدند و بدون اینکه هیچ کس از آنها هیچ خبری داشته باشد، تبدیل به جسد می شدند. با خودم فکر می کنم علت اینکه صدام هرگز دادگاهش را جدی نگرفت، این بود که هرگز در عمرش دادگاه و عدالت جدی نبود، آدمها کشته می شدند، چون صدام می خواست، همین. دیکتاتورها همین اند، هرگز نمی توانند در دادگاه درست رفتار کنند، چون فکر می کنند مثل دوره دیکتاتوری خودشان همه دادگاهها بازی است. آنها از اینکه کسی درباره شان قضاوت کند، احساس خشم می کنند.

چنانکه سی ان ان گفته است تا یک ساعت دیگر صدام اعدام می شود. یاد روزهایی می افتم که در بغداد بودم. بدترین چیزی که می توانستی در عراق احساس کنی یک اضطراب سنگین بود که در هوا پر بود، گویی میلیونها چشم دائما نگاهت می کند و تهدیدت می کند. عراقی ها می گفتند، آدمها یا عضو حزب بعث هستند، یا در استخبارات مواظب اعضای حزب بعث هستند. دیکتاتوری صدام یکی از خشن ترین و سخت ترین دیکتاتوری های جهان بود. سیاه ترین نوع زندگی. عراقی که من در همان ده روز دیدم، کشوری بود بسیار فقیر، با جمعیتی مسخ شده از وحشت که در خیابانهایش هزاران اتومبیل کهنه و تصادف کرده از زیر یا کنار یا جلوی عکس های بسیار بزرگ قدی صدام و مجسمه های بزرگ صدام عبور می کردند، انگار عکس ها مواظب مردم بودند. عراق کشوری بود که مردمش زندانی آدمی به اسم صدام بودند، فکر می کنم که دخترها و پسرهای صدام هم زندانی وجود پدرشان بودند، مطمئنم حتی فرزندانش هم تا زمانی که پدرشان زنده بود، هرگز نمی توانستند احساس آزادی کنند. سی ان ان بانویی عراقی را نشان می دهد، یکی از کسانی که طرفدار حقوق بشر است و با مجازات اعدام مخالف است، او یکی از زنانی است که در دادگاه علیه صدام شهادت داده بود. او می گوید: « وقتی در دادگاه نشسته بودم، احساس خوبی داشتم، چون احساس می کردم صندلی من از صندلی دیکتاتور بالاتر است و او مثل جوجه نشسته بود و نمی توانست به هیچکدام از سووالاتی که می کردم پاسخ دهد.» همین شاهد می گوید: « من مخالف مجازات مرگ هستم، اما از طرفی می دانم اگر صدام زنده بماند هر روز گروهی به امید زنده ماندنش کشته می شوند.»

سی ان ان وسط برنامه لاری کینگ، آگهی های تبلیغاتی پخش می کند، آگهی ها نشان می دهد که سی ان ان در بسیاری از جشنواره های خبری برنده بهترین شبکه تلویزیونی شده است. سی ان ان بهترین شبکه خبری است، سی ان ان، هر چه بخواهید بدانید به شما می گوید، تصاویر مجریان سی ان ان پخش می شود، از کریستین امانپور که حدس می زنم بخاطر حاملگی چند ماهی غیبش زده و تازگی دوباره آمده است، شاید به همین خاطر در ماههای حاملگی امانپور آمریکایی ها هم حضور جنگی کمتری داشته اند. حالا دیگر سی ان ان به استقبال سال آینده هم می رود. یک روز دیگر سال 2006 تمام می شود و به نظر می رسد قرار است سال 2007 سالی بدون صدام باشد. آمریکایی ها می خواستند اعدام برای سال آینده انجام شود، اما نوری المالکی نخست وزیر اصرار داشت که هرچه زودتر شر صدام را بکند.

شب عجیبی است. همه تلویزیونها و همه جا در اینترنت پر از تصویر و خبرهای صدام است، هزاران و شاید دهها هزار خبرنگار چشم به تصویر دوخته اند تا آخرین لحظه های زندگی یک دیکتاتور را گزارش کنند، انگار می ترسند که صدام تا ابد زنده باشد. امشب انبوهی از مسلمانان در عرفات مشغول مراسم حج هستند. عربستان معتقد است در این روزها که کشتن حرام است، نباید صدام اعدام شود، اما تروریست های طرفدار صدام و احتمالا طرفدار وهابی های عربستان برایشان مهم نیست که در همین ماه حرام مردم مسلمان عراق در انفجار کشته شوند. از طرف دیگر مسیحیان هم همین امشب و فردا شب به استقبال مراسم سال نوی مسیحی می روند. در ایران فردا و پس فردا تعطیل است. فردا آخرین روز سال و امشب آخرین شب صدام است. حالا صدام را از منطقه سبز، در حالی که لباسی سراسر سیاه پوشیده و پالتویی سیاه پوشیده و کاملا تسلیم مجریان مجازات است، سوار بر ماشین کرده اند و دارند به محل اعدام می برند.

سی ان ان دارد تصاویر سالهای مختلف صدام را نشان می دهد. سالهای قدرت او، زمانی که در میان دهها نظامی این سو و آن سو می رفت و همیشه در حال خندیدن بود. و لحظه ای که دستگیر شد و در حالی که در دادگاه با تحکم با قاضی حرف می زد. به چشم خودت می توانی ببینی که یک دیکتاتور چگونه زیر آوار بنایی که خود ویرانش کرده است، دارد له می شود، از آن ابهت و صلابت و سختی بیرون می آید، مچاله می شود، کوچک می شود، مثل یک گربه ول شده در کوچه که دهها بچه محاصره اش کرده اند، کوچک می شود، مثل یک موش که به تله افتاده است، سرش را به این سو و آن سو تکان می دهد، می داند که بزودی خواهد مرد. می خواهد نفرتش را نسبت به دیگران تا آخرین لحظا زنده نگه دارد، می خواهد نفرتش را با مرگش به دوستانش هدیه کند، تا روح مرگ و نابودی باقی بماند.

حالا آنیش رامان، خبرنگار ویژه جوان سی ان ان از بغداد گزارش می دهد، ساعت در بغداد یک ربع به شش است. آنیش رامان می گوید که صدام را به محل اعدام برده اند. و تا لحظاتی بعد او را اعدام خواهند کرد. خبرنگار زن سی ان ان نیز در گوشه دیگری از شهر بغداد در حال گزارش است، در کنارش دو عراقی تنومند، یکی چفیه عربی برشانه و دیگری با کلاهی برسر، دور آتشی که تا صبح در عراق روشن است نشسته اند و هر دو می خندند. می توانم احساس کنم که چه لحظات سنگینی بر آنها می گذرد، تا یک ساعت دیگر عراق بدون صدام به زندگی اش ادامه می دهد. مردم عراق تا صبح بیدارند و شبکه های تلویزیونی عربی عراق و دیگر کشورهای عرب دارند گزارش لحظه به لحظه مرگ صدام را اعلام می کنند. برای بعضی ها در عراق مرگ صدام به معنی پایان کابوس و برای گروهی دیگر به معنی پایان امید است. شاید همین است که جنگ داخلی عراق را زنده نگه داشته است. تیتر سی ان ان عوض می شود؛ مرگ دیکتاتور. تصویرها با ما حرف می زند. صدام در روزهای قدرتش است، دارد می خندد، بر تختی طلایی تکیه زده و به دوربین نگاه می کند، در میان نظامیان در سالنی بزرگ با پرده ای صورتی پشت صندلی می نشیند. موهایش بلند شده، ریشی انبوه دارد، انگار یک سال است حمام نرفته، موهایش آشکارا سفید شده، مثل انسانهای اولیه می ماند، سربازان آمریکایی گوئی گوسفندی را برای خرید معاینه می کنند، زیر موهایش دنبال نشانه های جسمی اش می گردند، دندانهایش را معاینه می کنند تا مطمئن شوند که خودش است. انگار که کسی به سرعت سقوط کرده باشد. از ارتفاعی به بلندی مجسمه های صدام در بغداد تا قعر زیرزمینی که صدام پس از فرار خودش را روزها و روزها در آن پنهان کرده بود.

ساعت شش صبح به وقت بغداد است. دلم گواهی می دهد که دیگر صدام زنده نیست. یاد تصاویر کشته شدگان حلبچه می افتم، جسدهای خشک شده در گوشه و کنار کوچه ها، اجسادی که با بمب های شیمیایی صدام نابود شدند. صدام دو هفته قبل از مرگش گفت که مسوولیت بمباران شیمیایی ایرانی ها را با افتخار می پذیرم. نمی دانم باید از او به عنوان دشمن میهنم نفرت داشته باشم یا از موجودی به نام دیکتاتور بیزار باشم، مثل هر دیکتاتوری در هر جای جهان. چه فرقی می کند؟ سی ان ان اعلام کرده است که از چند دقیقه قبل مراسم اعدام آغاز شده است. به فردا فکر می کنم، آیا از فردا مرگ صدام به کشته های بیشتری بدل خواهد شد و یا اینکه این مار زخمی سرانجام خواهد مرد و دیگران زندگی بدون وحشت را آغاز خواهند کرد؟

سی ان ان و بی بی سی برای چند دقیقه وارد تونل بی خبری می شوند. به نظر می رسد که گوئی همه ارتباطات با بغداد قطع شده است، این موضوع چند دقیقه بیشتر طول نمی کشد. آنقدر که سی ان ان تصویر آنیش رامان را از بغداد نشان می دهد. دو شبکه عربی اعلام کرده اند که صدام حسین ده دقیقه قبل به دار آویخته شد. هنوز سی ان ان خبر را قطعا تائید نمی کند. خبرنگار سی ان ان از آنیش رامان می پرسد: با جسد صدام چه خواهند کرد؟ آنیش رامان می گوید که براساس قوانین اسلامی صدام باید به شیوه خاص سنی ها دفن شود. به نظر می رسد که مردم و رسانه های خبری از جسد صدام حسین هم می ترسند. از این وضع از یک سو بغض می کنم، و از سوی دیگر خنده ام می گیرد. باید خندید؟ نمی دانم. دلم گواهی می دهد که انگار باید درهمین لحظه ها صدام در حال جان کندن باشد. چشم هایش بسته می شود، بدنش تکان های شدیدی می خورد و سپس برای همیشه آرام می شود، نه فریاد می کشد، نه مثل تصاویری که نشان می دهند می تواند اسلحه دستش بگیرد و شلیک کند و مردم را بترساند، نه می تواند برای فریب مردم در حرم امامان شیعه نماز بخواند، نه می تواند جنگی راه بیندازد، نه می تواند در میان مردمی که برایش دست تکان می دهند حاضر شود و بچه ها را بغل کند، نه، او دیگر نمی تواند هیچ کاری بکند. صدام تمام شده است. به نظر می رسد که آمریکایی ها مواظبند که مبادا چنین تصویری ایجاد شود که آمریکایی ها صدام را کشته اند. از احساس تبدیل یک دیکتاتور قاتل به یک قهرمان حالم بد می شود، مگر تا به حال چنین نبوده؟ مگر صدام و حافظ اسد و بسیاری دیگر از قهرمانان دنیای عرب همانها نبودند که قتل عام می کردند و همیشه هم مردمی بودند که عاشقانه دوستشان بدارند. اما صدام نباید شهید شود. او یک قاتل کثیف است، این وحشتناک است که یک قاتل که بارها ملتش را قتل عام کرده قهرمان همان ملت شود.

حالا دیگر صدام آرام شده است. دو سه دقیقه ای است که او را تحویل عراقی ها داده اند و او می داند که دیگر همه چیز تمام است. از او می پرسند: چیزی می خواهی؟ می گوید نه. او باید آخرین نقش اش را هم خوب بازی کند، باید آخرین زهرش را هم بریزد، باید در همین لحظات خودش را با همین چند کلمه در دل مردم عراق حفظ کند. روبرویش عکاسان و فیلمبرداران دارند عکس می گیرند، با خودش فکر می کند. این هم یک مراسم باشکوه است، مثل یک سخنرانی، باید خشم نگاهش و کینه های عمیقش را بگذارد و برود. می خواهی سرپوش بر چهره ات بگذاری؟ می گوید نه. می خواهد تا آخرین لحظه به دنیایش نگاه کند. به دنیایی که زمانی توی مشتش بود. می توانست در محدوده جغرافیایی عراق خدا را هم زندانی کند، می توانست هر کسی را که خواست بکشد، هر چیزی را بدست بیاورد، به هر جا شلیک کند، هرچه خواست بگوید. حالا دیگر فقط چند لحظه دیگر باقی است. چطور ممکن است من بمیرم؟ آیا آن همه فدایی که پیشمرگ من بودند، می گذارند که این خائنین مرا بکشند؟ ممکن نیست. من هرگز نخواهم مرد. همین حالا گروهی به همین جا می ریزند و پدر ملت عراق را نجات می دهند. فقط دلش می خواهد بداند که چه کسانی به او خیانت کردند؟ چگونه توانستند او را به آمریکایی ها بفروشند؟ فقط دلش می خواهد بداند که چه کسی به آمریکایی ها خبر داد که من کجا پنهان شده ام؟ کسی نمی دانست. ماموران می آیند، حلقه گره خورده را دور گردنش می اندازند، دوربین ها عکس می گیرند. باید آخرین عکس ها را با صلابت و اقتدار بگیرد.

آنیش رامان از بغداد گزارش می دهد. آنیش وقتی جنگ عراق شروع شد، بچه بود. یکی از همان خبرنگارانی که در میدان مینی به اسم عراق می شد که منفجر بشود، یا به گروگان برود و جلوی دوربین سرش را ببرند، یا در جریان تیراندازی گلوله ای سینه اش را بشکافد و تبدیل به جسد شود. اما آنیش شانس آورده است، او زنده مانده است، حالا دیگر سنش بالاتر رفته و یک چهره سرشناس خبری جهان است. یکی از دهها خبرنگاری که در عراق زنده مانده است. آنیش خبر می دهد که صدام کشته شده. چنان خبر را می گوید که همه مطمئن شوند. گوئی اگر مردم مطمئن نشوند، ممکن است صدام زنده بماند و فردا باز هم انفجار و انفجار و انفجار و چرا که نه، با این تصور که شاید صدام دوباره بر سر قدرت برگردد. سی ان ان دائما برکینگ نیوز خودش را قطع می کند و روی آن دوباره برکینگ نیوز می دهد. آنیش به نقل از دو شبکه خبری عراق اعلام می کند که صدام حسین و برادرش بارزان التکریتی و عواد بندر رئیس دادگاههای انقلاب کردها هر سه اعدام شدند. آنیش می گوید که تلویزیون عراق بعد از اعلام این خبردارد قرآن پخش می کند. مطمئن هستم که تا چند ساعت دیگر بغداد بارها با انفجار آخرین جان کندن های صدام خواهد لرزید. این لحظه شگفت انگیزترین لحظه سرنوشت عراق است، ساعت شش و پنج دقیقه صبح 29 دسامبر2006 مطابق با هشتم دی ماه 1385 صدام کشته شده است. الآن بیست دقیقه است که عراق بدون صدام نفس می کشد.

تصاویر سی ان ان میشیگان را نشان می دهد، گروهی از عراقی ها دارند می رقصند و شادی می کنند. شبکه عراقی « ال حور» مرگ صدام را اعلام کرده است. عراقی ها پرچم در دست شادی می کنند و می رقصند. سعی می کنم بفهمم چطور می شود با مرگ یک نفر آدم برقصد. کابوس صدام را به یاد می آورم. می دانم که در نبودن صدام خیلی ها در عراق احساس زندگی خواهند کرد. این یک حس وحشتناک است، اسمش را می شود گذاشت تراژدی، تراژدی دیکتاتوری. سی ان ان اعلام می کند که عکس ها و ویدئوی اعدام صدام را هم بدست آورده است. در همین یک ساعتی که گذشت صدام از بین رفت. قرار است تا روز دوشنبه جرج بوش حرف نزند، مطمئنم که اگر حرف بزند احتمالا مزخرف خواهد گفت. بهتر است حرف نزند. وکیل صدام هم کشته شدن او را تائید می کند. یک ساعت قبل همین وکیل داشت می گفت که دیگر برای امید داشتن دیر است و حالا در مورد صدام با فعل ماضی حرف می زنند. تلویزیون، صدام را در حالی که قهقهه می زند نشان می دهد. گوئی قهقهه به دنیای است که به همین راحتی تمام می شود. آنیش رامان می گوید که عراقی ها پس از اعدام صدام دور جسدش رقصیده اند. عراقی های میشیگان حالا دیگر خیابان را روی سرشان گذاشته اند. خبرنگار سی ان ان با یک جوان عراقی مصاحبه می کند. او می گوید که از مرگ صدام بسیار خوشحال است. یک روحانی شیعه در میان عراقی های میشیگان است، او می گوید که امشب شب قضاوت است، امشب شب مکافات است، امشب شب آخر است. او می گوید که عراق بدون صدام برای مردم عراق بسیار امن تر است. جمعیت دارند می رقصند.

آخرین جملات صدام هم در تاریخ ثبت می شود. در آخرین لحظات با صدای بلند الله اکبر را بر زبان راند و گفت: « عراق پیروز خواهد شد، فلسطین عربی است و از فارس ها برحذر باشید.» حلقه دور گردنش محکم می شود و زیر پایش خالی می شود. تصویرها در هم می شود و آخرین نفس هایش را هم می کشد. جسدش بالای دار باقی می ماند، تا چند ساعت. دختر صدام خواسته است که جسد پدرش را در یمن دفن کنند.

ساعت هفت صبح به وقت بغداد است. آنیش رامان حالا دیگر در بغدادی گزارش می کند که سپیده سرزده است. بارها و بارها تاکید می کند که صدام کشته شد. نماینده عراق در سازمان ملل از جنایات صدام می گوید، از صدها هزار کشته در جنگ عراق و ایران، از هزاران کشته در جنگ کویت، از هزاران اعدام شده، از هزاران نفر که بعد از حمله آمریکا در انفجارها کشته شدند. فهرست کشته ها زیادتر از آن است که بتوان برای صدام دل سوزاند، اما ذهنم هنوز و همچنان می گوید که مجازات مرگ غلط است.

صدام با شاپو، صدام با اسلحه، صدام سوار اسب، صدام با چفیه و عقال، صدام در حال نماز خواندن، صدام در کنار همسر و فرزندان، صدام با لباس نظامی، صدام در حال دست تکان دادن برای انبوه طرفداران، صدام در حالی که در زیرزمینی دستگیر شده و باورش نمی شود که او را گرفته باشند، صدام در دادگاه با چشمانی پر از خشم و نفرت... دیگر تمام شد. صدام حسین مرد، مثل همه دیکتاتورها. فردا آخرین بمب ها منفجر می شود، آخرین اشک ها می ریزد و باز هم کسانی هستند که حاضرند قدرت را در دست بگیرند، بکشند و عربده بکشند و بدانند که سرانجام در دو متر جا دفن خواهند شد.

سید ابراهیم نبوی
ساعت هفت صبح نهم دیماه 1385 به وقت بغداد

صدام حسین کافر، اعدام باید...گردید

گوش دهید و دریافت کنید
صدام حسین که به خاطر اعدام دست‌جمعی صدها نفر از مردان یک روستا به اعدام محکوم شد، درست چند شب مانده به سال نو و تقریبا در سومین سالگرد دستگیری‌اش شوخی شوخی اعدام شد. یک مقام ایرانی که نخواست نامش عنوان شود گفت ما به اعدام کسانی که در اعدام‌های دست‌جمعی دهه هشتاد دست داشته‌اند اعتراض می‌کنیم. ناگفته نماند که در دهه هشتاد هیچگاه در ایران اعدام یک کمی دست‌جمعی صورت نگرفت، بلکه دسته‌های انفرادی به صورت جمع‌های چند ده نفره جان‌شان را دادند به شما.

سردبیر و مدیر عامل سایت خبری ایران‌نیوز به خاطر پخش فیلم حضور رئیس سازمان میراث فرهنگی ایران در یک مجلس رقص در ترکیه، دستگیر شدند و سپس بعد از اخذ غلط‌کردم‌نامه از ایشان، آزاد شدند. گفته می‌شود پس از حضور احمدی‌نژاد در مراسم رقص عربی بازی‌های آسیایی قطر، این مساله دارد تبدیل به عادت مسوولان ایرانی می‌شود ولی مردم نباید ببینند. مسوولان ایرانی طرفدار شدید رقص عربی هستند و خیلی‌هایشان به طور مخفیانه به کلاس‌های رقص می‌روند و مدل جمیله می‌رقصند. لطفا به حرکات گردن حداد عادل، قر کمر ابطحی و قر-آئتی، اصولا قر سال‌هاست در کمر مسوولان ایرانی قایم شده و منتظر بروز است.

شورای نگهبان طرح دو فوریت بازگشت ساعت كار بانك‌‏ها به وضع سابق را مغایر قانون اساسی دانست. گفته می‌شود اعضای شورای نگهبان گفته‌اند البته حضور در بانک‌ها برای خانم‌ها هم یک کمی اشکال شرعی هم دارد ولی بگذریم. قانون اساسی تا کنون در باره این مساله سکوت کرده است!

وزیر دادگستری ایران در یک سانحه رانندگی جان خود را از دست داد. وزیر راه هرگونه مشکل شخصی با وزیر دادگستری را رد کرد ولی گفته است صد بار گفته‌ بودم از خانه‌ات تکان نخور. اصولا راه‌های زمینی و هوایی و قطاری و غیره ایران امن‌ترین راه‌های دنیا بوده، میزان مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی در ایران روز به روز بیشتر شده و خواهد شد.

به بخش اول تحلیل حوادث سال ۲۰۰۶ کلاغستون توجه کنید:

مهم‌ترین واقعه سال ۲۰۰۶ برای کلاغ‌های کلاغستون افتتاح رادیو زمانه بود چون مدت‌ها قارقار خون‌شان زده بود بالا و کسی حاضر نبود تحویل‌شان بگیرد.

پرونده هسته‌ای ایران کم کم کارش خراب شد و آمریکا تهدید کرد که حال ایران را تا پایتان سال در شورای امنیت خواهد گرفت. دولت ایران هم معتقد بود که آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. آمریکا هم در جواب گفت اگه تا پایان سال یه قطع‌نامه کامل علیه ایران صادر نشد که همه بهش رای مثبت بدن؟ اگه ندادن من اسممو عوض می‌کنم. نتیجه اخلاقی این شد که آمریکا اسمش را عوض نکرد!

از سوی دیگر علی‌لاریجانی یک پایش تهران بود، یک پایش جاهای دیگه و این می توانست به او آسیب‌های زیادی وارد کند چون اگر شما یک پای‌تان اینجا نباشد یک پای‌تان سه متر آن طرف‌تر، حتما جر خورده‌اید

محمود احمدی‌نژاد که باتری هاله نورش ضعیف شده بود، مجددا برای شارژ آن به نیویورک رفت ولی کوفی عنان سیم رابط را دزدید.

محاکمه پینوشه دیکتاتور سابق شیلی به جاهای بد بدی کشیده شد. علت فراموشی نسبی پینوشه بود که یادش رفته بود در سپتامبر ۱۹۷۳ یک کمی کاخ یراست جمهوری را محاصره کرده بود و بمباران و در یک ورزشگاه هم بسیاری از طرفداران آلنده تصادفا جان‌شان را دادند به شما. اشکال کار دادگاه و سیستم قضایی شیلی این بود که بلد نبودند اول او را مجازات کنند و بعد محاکمه، اصولا این روش انقلابی در خیلی از کشورها نتیجه داده است.

تصاويری از واکنشها به اعدام صدام

يک پليس عراقی مشغول تماشای صحنه اعدام صدام حسين در تلويزيون

حکم اعدام صدام حسين از طريق به دار آويختن توسط نخست وزير عراق نوری مالکی به امضاء رسيد

برای متقاعد کردن مردم جهان از اجرا شدن حکم اعدام و کشته شدن صدانم تلويزيون عراق صحنه هايی از امضاء حکم اعدام و لحظه های آخر زندگی صدام را به نمايش گذاشت

خبر به دار آويخته شدن صدام حسين با شادی مردم در خيابان های شهر صدر از مناطق شيعه نشين بغداد همراه بود

پخش نوشيدنی بين مردمی که برای جشن گرفتن گرد هم آمده بودند

صحنه های شادی در جنوب عراق در شهر شيعه نشين بصره نيز ديده می شد

اما در شهر تکريت زادگاه صدام حسين هواداران او اعتراض به اعدام وی کردند

خبر اعدام به سرعت در تمام نقاط دنيا انعکاس پيدا کرد، اينجا مردی در حال تماشای تلويزيون در کره جنوبی

مرگ او تقريبا در همه جا خبر صفحه اول بود

ولی جند ساعتی بعد از اعدام، شورشيان بار دگر به عمليات خود ادامه دادند - در کوفا حد اقل 30 نفر در اثر انفجار بمب کشته شدند

عکس: واکنش به اعدام صدام در سراسر جهان

يک مرد عراقی در حال پخش شيرينی در يک مسجد در تهران بعد از شنيدن خبر اعدام صدام حسين. سخنگوی وزارت خارجه ايران اعدام صدام را موجب خرسندی خانواده‌ قربانيان ناميده و خواهان رسيدگی به خسارات وارده به ايران شده است.

گروهی از اعضای حزب ليبرال دموکرات روسيه در مقابل سفارت عراق در مسکو به اعدام صدام حسين اعتراض کردند. روسيه گفته است از اينکه به درخواست های متعدد از عراق برای خودداری از مجازات مرگ برای صدام، اعتنايی نشده، متاسف است.

ساکنين شهر مراکش به برنامه يک شبکه تلويزيونی خصوصی عراقی در مورد مرگ صدام حسين نگاه می کنند. در الشرق الاوسط يادداشتی چاپ شده با اين مضمون که محاکمه صدام حسين بايد خيلی زودتر از اينها به نتيجه می رسيد و او بايد مدتها پيش اعدام می شد.

هنرمند هندی در حال نقاشی صدام حسين در يکی از خيابان های هند. اعضای حزب های چپگرا و مسلمان هند متفقا اعدام او را محکوم کردند.

در مرکز لندن مردی با خوشحالی روی عکس صدام پايکوبی می کند. مارگارت بکت، وزير امور خارجه بريتانيا گفته است صدام به مجازات خود رسيده و اگر چه بريتانيا از استفاده از مجازات مرگ در عراق يا هيچ مکان ديگری حمايت نمی کند اما برای تصميم يک کشور و دولت مستقل احترام قائل است.

جدی ترين واکنش در جهان عرب به مرگ صدام حسين در کشور ليبی بوده که دولت آن سه روز عزای عمومی اعلام کرده است.

واکنش مردی فسطينی به خبر مرگ صدام حسين. محمد برغوثی، وزير کار دولت خودگردان فلسطينی که به جنبش اسلامگرای حماس تعلق دارد گفته که اگرچه حماس اغلب با مواضع صدام حسين مخالف بوده، اما اعدام او را اشتباه می داند.

چند شهروند لبنانی در يک کافه در حالی که خبر اعدام صدام از تلويزيون پخش می شود. جامعه عرب که 22 دولت عربی را در عضويت خود دارد نه به نفع اعدام صدام حسين موضع گرفته و نه از آن انتقاد کرده است.

شور و شعف عده ای از مردم عراق بعد از شنيدن خبر اعدام صدام. تلويزيون العراقيه که شبکه اصلی تلويزيونی دولتی عراق است، اعدام صدام حسين را با لحنی شادمانه گزارش کرده و از امروز با عنوان روز فرح انگيز اعدام صدام ياد کرده است.

کودکان عراقی در حال سوزاندن اسکناسی با عکس صدام حسين. ترانه ای عاميانه در طرفداری از مرگ صدام موسيقی متن تصاوير اعدام تلويزيون العراقيه بود

عده ای در عراق طی تظاهراتی به اعدام او اعتراض کردند. افرادی که در اردن با دو دختر بزرگ صدام هستند، گفته اند آنها با اندوه و صبر خبر اعدام پدرشان را دريافت کردند.

تلويزيون عراق همچنين تصاويری را از شيعيان نشان داد که اعدام صدام را جشن گرفته و در خيابان ها مشغول رقص بودند. اعدام صدام در يک ساختمان قديمی متعلق به وزارت دفاع عراق که هم اکنون تحت کنترل آمريکايی هاست، صورت گرفت.

زندگی سياسی جرالد فورد در تصوير

جرالد فورد که از اوت 1974 تا ژانويه 1977 رئيس جمهور بود تنها پرزيدنت در تاريخ آمريکا بود که بدون پيروزی در انتخابات به اين سمت رسيد

جرالد فورد که در جوانی ستاره فوتبال آمريکايی در دانشگاه ميشيگان بود پيشنهاد بستن قرار داد برای بازی حرفه ای را رد کرد تا در دانشگاه ييل حقوق بخواند

جرالد فورد و بتی فورد
جرالد فورد در سال 1948 با اليزابت بلومر ازدواج کرد، درست همان سالی که به عنوان عضو حزب جمهوری خواه به عضويت مجلس نمايندگان کنگره درآمد. آنها صاحب چهار فرزند شدند

جرالد فورد در کنار ريچارد نيکسون
وی که در سال 1965 رهبر اقليت جمهوری خواه مجلس نمايندگان شده بود، در سال 1973 در پی استعفای اسپيرو اگنيو معاون ريچارد نيکسون، به عنوان معاون تازه پرزيدنت نيکسون انتخاب شد

جرالد فورد و همسرش در بالکن کاخ سفيد
ريچارد نيکسون خود يک سال بعد به خاطر رسوايی واترگيت استعفا داد و جرالد فورد در زمانی که اعتماد عمومی به دولت به شدت افت کرده بود به رياست جمهوری رسيد

صحنه سوءقصد نافرجام به جان جرالد فورد
آقای فورد در اواخر سال 1975 از دو مورد سوءقصد به جانش جان به در برد. دومين حادثه در سانفرانسيسکو روی داد و طی آن يک فعال سياسی به اسم سارا جين مور به سوی او شليک کرد اما جرالد فورد آسيبی نديد

جيمی کارتر، جرالد فورد، رونالد ريگان و ريچارد نيکسون
وی در سال 1976 نامزد انتخابات رياست جمهوری شد اما رقابت را با فاصله اندک به جيمی کارتر واگذار کرد. اين شکست تا حدودی به تصميم او برای عفو ريچارد نيکسون نسبت داده شد

بيل کلينتون و جرالد فورد
در اوت سال 1999، جرالد فورد مدال آزادی رياست جمهوری را به پاس بازگرداندن اعتماد به دولت پس از ماجرای واترگيت دريافت کرد

اینم یه متن برای بچه مدرسه ای های گل ( جهت ارجاع به روزنامه دیواری و این ..شعرا ... )

...

مدرسه: زندان آلکاتراس

زنگ مدرسه:حمله آپاچی ها

معلمان مدرسه:جنگجویان کوهستان

رفتن به پای تخته سیاه:عملیات کرکوک

بـیرون از مـدرسه:خارج از محدوده ۱۸قـدم

نگاه دانش آموز به معلم:می خواهم زنده بمانم

تعطیلات مدرسه:روزهای خوش زندگی

گرفتن نمره ۲۰:یک بار برای همیشه

امتحانات شهریور:شانس زندگی

اخراج ازمد رسه:مهاجرت

تقلب:چشم هایم برای تو

کارنامه:آن سوی آتش

مبصر:افعی

زنگ زیست:راز بقا

دفتر مدرسه:منطقه ممنوعه

پنج شنبه ها:خانه دوسـت کجاست

بردن کـارنامه به خانه:خانه در آتش

کارنـامه تـجدیدى:سالهای دور از خانه

انجمن مدرسه:ارتش سرى

آلبوم عکس: مسابقات اسنوبورد در پيست توچال - تهران

پنجمين دوره از مسابقات بين المللی اسنوبرد، روزهاي پنجشنبه و جمعه 8-9 ديماه، در پيست اسکی توچال تهران برگزار شد.

اسکی در توچال

عکسهای خبری روز از چهار گوشه جهان

بارش سنگين برف در تهران

دیدار تیمهای فوتبال پرسپولیس و راه آهن با نتیجه 2 بر 1 به سود راه آهن پایان یافت

بازماندگان سيلاب های اخير در آچه اندونزی در جستجوی آب آشاميدنی زمين را می کاوند. هفته گذشته بيش از صد نفر در اثر لغزش زمين و جاری شدن سيلاب در اين منطقه کشته شدند.

يک پسر بچه فلسطينی با مسلسل اسباب بازی اش در کنار سرباز اسرائيلی ای که در شهر الخليل در کرانه باختری گشت زنی می کند.

يک مقام شهرداری پکن شيشه ساختمانی را که به طور غير قانونی در اين شهر بنا شده خرد می کند.

مرتاضهای هندو برای شرکت در يک مراسم مذهبی بزرگ در شهر الله آباد هند به اين شهر عزيمت می کنند.

حرکات نمايشی گروه موسوم به "جنگجويان شائولين" از سيرک دولتی چين در بيرمنگهام، بريتانيا.

چهره شهر بم سه سال بعد از زلزله

قبرستان بم، بعد از زلزله، پر شد از اهالی نجات نیافته بم. این بخش از شهر شاید بهتر از هر جای دیگر سامان گرفته باشد. اما باز هم به هم ریخته و نامناسب است.

: معمولا هر پنج شنبه یا جمعه، بازمانده های زلزله سر مزار عزیزانشان می روند.

شهر به خرید و فروش بسیاری از اجناس نیاز داشت. گرانی ساخت و ساز، فروشنده ها و کسبه را واداشت تا هر طور می توانند، تجارت خود را بر پا کنند

هنوز چهره شهر، با ساخت مغازه های تازه، عوض نشده است

در کوچه پس کوچه های بم، خانه های تکميل شده هم پيدا می شود

خيلی از ساکنان بم، هنوز حتی به آوار برداری خانه هايشان هم دست نزده اند

کسبه، از هر راهی استفاده می کند تا امنیت و سلامت اجناس خود را حفظ کند

چهره شهر در کوچه و پس کوچه های شهر چندان رنگ يک شهر در حال بازسازی را ندارد، چه برسد به شهری که آماده برگزاری جشن پايان بازسازی در آستانه ورود به چهارمين سالگرد زلزله بم است

شهر به خرید و فروش بسیاری از اجناس نیاز داشت. گرانی ساخت و ساز، فروشنده ها و کسبه را واداشت تا هر طور می توانند، تجارت خود را بر پا کنند

در بخش هايی از شهر، مساجد و اماکن عمومی شهری در حال ساخت است. پروژه هايی که هنوز به طور کامل به بهره برداری نرسيده اند

چهره های خبرساز موسيقی در سال 2006

شايد خبرساز ترين خواننده سال مدونا ستاره موسيقی پاپ بود. او نه بخاطر آلبوم جديد خود بلکه بخاطر به فرزندی گرفتن پسربچه ای اهل مالاوی مدتها در نامش در رسانه ها بود. مدونا که يک بنياد خيريه برای کودکان در کشور مالاوی برپا کرده در سفر به اين کشور ديويد باندای 14 ماهه را به فرزندی گرفت. اما اين اقدام او با اعتراض گروههای مدافع حقوق بشر مواجه شد که قانونی بودن اقدام مدونا را زير سوال بردند.

کايلی مينوگ ستاره موسيقی اهل استراليا که بعلت ابتلا به سرطان پستان بيش از يک سال از صحنه موسيقی دور بود امسال پس از معالجه در ماه نوامبر کنسرت اجرا کرد. او همچنين کتابی برای کودکان نوشت و عطری با نام خود به بازار داد.

بريتنی اسپيرز خواننده پاپ آمريکايی که امسال 24 ساله شد، پس دو سال زندگی مشترک و بدنيا آوردن دو فرزند به دليل "اختلافات غير قابل حل" از همسرش کوين فدرلين جدا شد.

مايکل جکسون که "سلطان پاپ" لقب گرفته در ماه نوامر در مراسم بهترين های موسيقی جهان در لندن مهمترين جايزه را دريافت کرد. اين جايزه به هنرمندانی داده می شود که فروش آلبومهايشان از مرز صد ميليون نسخه گذشته باشد. مايکل جکسون که در سال 2005 از اتهام آزار جنسی کودکان تبرئه شده بود عمده سال 2006 را به دور از آمريکا در بحرين گذراند.

در جريان مراسم جوايز موسيقی بيلبورد که اوايل دسامبر در لاس وگاس برگزار شد، مری جی بلايج، خواننده 35 ساله سبک سول و آر اند بی، با بدست آوردن 9 جايزه از جمله بهترين خواننده زن آر اند بی بيشترين جوايز را به خود اختصاص داد.

ترانه "ديوانه" از نارلز بارکلی خواننده آمريکايی در ماه آوريل در تاريخ جدول هفتگی ترانه های پاپ بريتانيا تحولی بوجود آورد. اين نخستين بار بود که ترانه ای صرفا از روی ميزان دانلود در اينترنت در جدول ترانه های روز بريتانيا به مقام اول رسيد. پيش از آن اگر ترانه ای با دانلود از اينترنت پرفروش می شد بايد همزمان در مغازه ها نيز بفروش می رسيد اما قانون تغيير کرد و اکنون اگر ترانه ای با دانلود از اينترنت پرفروش شود می تواند از هفته بعد در بازار موجود باشد.

جيمز براون پدرخوانده موسيقی سول روز 25 دسامبر در سن 73 سالگی در آمريکا در گذشت. اين خواننده که شهرتش بخاطر اجراهای پر تحرک موسیقی اش است، در زندگی غيرهنری، همانند عرصه فعاليتهای هنری اش، دوران پرفراز و نشيبی را طی کرد و مدتی را در زندان گذراند. موسيقی او، الهام بخش حتی بسياری از بزرگان موسيقی راک، مثل ميک جگر شد و استفاده از قطعات موسيقی او در تصنيف های سبک هيپ هاپ، حکايت از ماندگاربودن موسيقی جيمز براون دارد.

در ماه اکتبر مجله معتبر اقتصادی "فوربز" چاپ آمريکا کرت کوبين خواننده فقيد گروه نيروانا را در صدر "ثروتمند ترين شخصيتهای معروف پس از مرگ" قرار داد. او سال گذشته 26 ميليون دلار برای وارثان خود درآمد کسب کرد. عامل مهمی که کرت کوبين را در مقام اول اين فهرست قرار داده تصميم بيوه او کورتنی لاو مبنی بر فروش 25 درصد از حق انتشار آثار نيروانا بوده است. مقام "ثروتمند ترين شخصيت معروف پس از مرگ" سال گذشته در اختيار الويس پريسلی بود.

در روزهای پايانی سال اعلام شد که شش طرح از جلد آلبوم های گروه معروف چهار نفره "بيتلز" قرار است بصورت تمبر در آيد و از ماه ژانويه 2007 در بريتانيا بفروش برسد.