رپ ایرانی

يک هفته برای استراحت و گذراندن تعطيلات به تونس رفته بودم. رفقا هم طبق معمول گرفتاری شان زياد بوده و دستی به سر اين وبلاگ نکشيده بودند (پوزش از خوانندگان محترم). به قول بعضی از شما، بايد اسم اين وبلاگ را تغيير داد، چون ظاهرا فقط من در آن می نويسم. البته چندان موافق نيستم چون هرچند نويسنده آن اغلب ثابت است، اما موضوعات آن شخصی نيستند و يا به بی بی سی مربوط می شوند يا بسيار عمومی هستند، هرچند از نگاه و زبان نويسنده.

به هر حال سوغات من از اين سفر چند قطعه عکس بود و خاطره ای برای وبلاگ: راستش ايرانی های مقيم خارج از کشور اگر اين اواخر سرو کارشان با افرادی از مليت های عرب زبان افتاده باشد شايد تجربه يکسانی داشته اند.

- کجايی هستی؟
- ايرانی
- ايرانی؟ ... احمدی نژاد؟
- بله
- آآآآآ ... عاشق احمدی نژادم، دمش گرم

حالا تصور کنيد به کشوری عرب زبان برويد. راستش تقريبا همه تونسی هايی که سرو کارم با آنها افتاد و البته از طبقات مختلف جامعه هم بودند طرفدار احمدی نژاد بودند. می گفتند او می تواند عزت را به جهان اسلام بازگرداند و با من شرط می بستند که: بگذار ايران به بمب اتمی دست يابد ببين چطور جلوی اسرائيل و آمريکا بايستاد. کسی که اين را می گفت (دانشجوی دکترا در رشته جرم شناسی) معتقد بود علت اقتدار آمريکا و اسرائيل داشتن بمب اتمی است.

البته يادتان باشد صحبت از 5-6 نفر است، ولی خب اينکه اتفاقی با آنها برخورد کنی و تقريبا همه يک چيز بگويند، حکايت از رواج اين طرز فکر دارد. تنها يک جوان بود که تا فهميد ايرانی ام گفت، اميدوارم ناراحت نشوی ولی من از رئيس جمهورتان اصلا خوشم نمی آيد!

الان چند وقتیه که توی انگلستان به خاطر سرد شدن هوا و عوامل ویروسی خیلی ها سرما خوردن. متاسفانه (شایدم خوشبختانه هاهاها) بهزاد هم سرما خورده (اوخ اوخ الان اخراج میشم) و الان زیر پتو داره با چشم های خمار به مانیتور کامپیوترش نگاه می کنه و این جمله ها رو میخونه. به هر حال برای اینکه این وبلاگ هم سرما نخوره تصمیم گرفتم تا گزارش بهزاد از شب زیرزمینی "میراث ایران" رو براتون چاپ کنم تا زمانی که خودش بیاد و براتون مطالب جدید بنویسه.

چهارشنبه شب برای اولین بار بود که رسما نماینده ای از گروه های زیرزمینی ایرانی تو لندن رفتن روی صحنه. گروه آبجیز که راک انتقادی-اجتماعی می زنن و نیما بهنود که خطاطی و مهرقدیمی رو تی شرتها چاپ می کنه و گروه زدبازی که رپشون رفته اونور خط قرمز!

دو سال پیش بود که بنیاد میراث ایران "Iran Heritage" شنید که ما حسابی رفتیم تو نخ فرهنگ جوونای حاشیه نشین ایرانی. فرهاد حکیم زاده و روزبه پیروز کمر به معرفی این فرهنگ در لندن بستن و منم کمرو محکمتر کردم.

چهارشنبه شب چی شد؟

تو سالنی که از لحاظ جغرافیائی جوری بود که حتی تاکسی ها هم اشتباهی می رفتن و مهمونا تو پیاده روها جیباشونو محکم می گرفتن! خلاصه جا از اینجا خلافتر نمی شد. اونجا یه کلوپ مردونه قدیمی کارگری سه طبقه بود که شیکش کرده بودن. بیشتر اعضای بنیاد آمده بودن و یه کمی هم جوونای لندنی .

سالن بیشتراز 200 نفرگنجایش نداشت با اینحال 350 نفر رزرو کرده بودن. مند بالا بود و یه کمی سرد! یعنی به بچه های روی صحنه حال نمی دادن و وقتی که خود منم رفتم که گروهها رو معرفی کنم بعد از دو تا شوخی عین سنگ رو یخ با گردن کج اومدم پائین و قرص اعصاب زدم بالا.

گروه آبجیز

بچه ها (ملودی و صفورا و برادرشون صوفی) از اولین گروه های زیرزمینی پاپ راک ایرانی خارج از کشور هستن.

صفورا کار گیتار فلامینکو می کنه و آهنگها رو می سازه و تنظیم می کنه و ملودی هم موضوعها رو انتخاب می کنه و شعرها رو می نویسه، صوفی هم مسئول فنی و صدای گروهه.

بچه ها ده سالیه که گروه رو ساختن و از کافه های توی اسپانیا تا سوئد (محل اقامتشون) برای خارجی ها آهنگهای ایرانی خوندن! برای اولین بار بود که می اومدن لندن و آهنگهای شاد "بوق" (درباره ترافیک و ایرانی ها)، "خواستگاری" ( پسرها عاشق ماشینشونن و دخترا عاشق گربه شون) و " دموکراسی"، (... نوبرشو آوردی ... دیکتاتوری رو بردی...) رو اجرا کردن و آهنگ "گریه مرد" (...مرد که گریه نمی کنه...) از آهنگهای باحالشون بود.

گروه آبجيز شعرهای انتقادی و حرکات روی صحنه شون حرف نداره، گروهشون که همه سوئدی و یکی هم پروئیه حرفه ای باهاشون می زنن. شکلکهايی که ملودی رو صحنه در میاره (موکوتاه) حرف نداره و حرفهای صفورا (مو بلند) وسط آهنگها خیلی مردم رو سرحال میاره.

صوفی : آلبوم جدید گروه آبجیز تا سه هفته دیگه میاد بیرون و در ضبط آهنگهاش نهایت دقت شده و وقتی شنیدین خودتون حال می کنین. ده تا آهنگ داره".

گروه زدبازی

بچه ها سهراب و سامان و مهراد (سیاوش همراهشون نبود ( آخه فرانسه است ) برای جمعیتی که شاید برای اولین بار آهنگهاشون رو می شنیدن خوندن.

این تقریبا اولین کنسرت رسمیشون بود (تقریبا چون یکشنبه دو تا آهنگ تو پارتی ستاره های لندن خوندن و تماشاچیا که اکثرا آهنگهاشون رو می شناختن دیگه سالونو ریختن رو سرشون).

بچه ها سه چهار سالیه که رپ ضبط می کنن. از مدرسه با هم آشنا شدن و همونجوری که بین خودشون حرف می زنن، می خونن. فحش تو حرفهاشون هست و جو پارتی های بالا شهر تهران و فرار ...!

تماشاچیای چهارشنبه شب هاج و واج به حرفهای بچه ها گوش می دادن و اولین باری بود که رپ فارسی رو زنده می شنیدن. وقتی که بچه ها به کلمات رکيک شعرها می رسیدن معلوم بود که با شرم و نگرانی کلمات رو می خونن. ولی اجراشون حرف نداشت و دو آهنگ رو متفاوت اجرا کردن ( پارتی، بریم فضا، عروسک که چسبوندن به آهنگ مال هم بودیم، بی حس (این آخری رو دوبارخوندن). و منم خودم خیلی نگران بودم که نکنه سن بالاها شکایت کنن که نکردن!

مهراد: حس صحنه خوب بود، نگرانی هم موقع فحش نداشتیم، اعتماد بنفسمون بالاتر بود.خیلی رو صحنه خوب بود. ممکنه عید بريم دوبی.

نیما بهنود

نیما جدیدترین کلکسیونشو که یکهفته قبل چاپ کرده بود با خودش (دو تا چمدون پر) از نیویورک آورد. نیما در بچگی تو تهران از دست پاسدارها فرار می کرده که بخاطر ظاهرش اذیتش نکنن.

با شلوار جین و لباسهای دسته دوم وارداتی تو ایران کار می کرده و عوض بدلشون می کرده که جالب بشه.

نیما: یه دفه به سرم زد و سوار وانت با جیب خالی از سانفرانسیسکو راه افتادم و رفتم نیویورک.

اونجا تو محله فقیر بروکلین با ده نفر اتاق گرفتم و شروع کردم به آزمایش با طرح و نقش.
این کلکسیون جدیدم شامل: اولین تمبر( زمان مظفرالدین شاه) ، مهر میرزا کوچک خان ازنهضت جنگله و سر خط اولین روزنامه ایران و خطاطی هائی که بچه ها از کتابهائی که تو بازار قدیمی تهران پیدا کردن، برام فرستادن.

بچه های ایرانی و خارجی از زیبائی این نقشها لذت می برن و بعد که پرس و جو می کنن که چیه، خود بخود کشیده می شن تو تاریخ ایران. اینجوری یه چیزی هم یاد می گیرن.

نیما اینجا چند تا مانکن لباس ایرانی ( پسرهای تو عکس) پیدا کرد. یکیشون آیدین (دو رگه ایرانی اسپانیائی) بود که قد بلندی داشت و تو هنگ کنگ جزو مدلهای معروف لباسه.

نیما یه شوی ویدیوئی داشت و حدود نصف تی شرتهاشو سردست فروخت.

میراث ایران

فرهاد حکیم زاده رئیس و موسس بنیاد: ما فکر کردیم که وقتشه این حرکت رو جدی تر بگیریم. با معرفیشون به مردم و چاپ مطلب در مطبوعات خارجی و ایرانی در باره اين حرکت ( موسیقی و فرهنگ زیرزمینی)، بچه های دیگه تشویق می شن که خودشون رو جدی بگیرن و شروع به کار کنن. چه در زمینه موسیقی چه نقاشی و چه مد.

در ضمن از اینجا میتونین گالری عکس های اونشب رو ببینید.

توجه توجه
برای تبدیل خط فرنگی به فارسی از اینجا استفاده کنین